دسته: تحلیل‌ها

  • آیا پاکستان به واقع به پایان جنگ کمک می‌کند؟

    دکتر خلیل‌زاد از ملاقات محمداشرف غنی و عمران‌خان که در حاشیه‌ی یک نشست منطقه‌ای در مکه صورت گرفت،  ‌استقبال کرد و آن را گام مهمی در راه بهبود روابط بین کابل و اسلام‌آباد خواند. آقای خلیل‌زاد نماینده‌ی ویژه‌ی امریکا برای پایان جنگ افغانستان، ‌ سفر جدیدش را که هدف از آن،  هم‌آهنگ‌سازی موقف قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی برای پایان جنگ افغانستان است،  ‌از پاکستان آغاز کرده است.

  • آیا تقابل فرهنگ‌ها خطر جدی است؟

    پیروزی احزاب دست‌راستی در انتخابات پارلمان اروپا و روی کارآمدن مجدد نرندرا مودی در هند، بار دیگر بحث سیاسی شدن هویت‌ها را داغ کرده است. واقعیت این است که گروه‌ها و سیاست‌مدارانی که شعارهای هویتی دارند، ‌این روزها در دموکراسی‌های لیبرال انتخابات‌ها را می‌برند و حکومت تشکیل می‌دهند. سیاست‌مداران، هویت‌های مذهبی، قومی و گروهی را برجسته می‌کنند و با سردادن شعار دفاع از یک گروه هویتی خاص، رای می‌آورند. رجب طیب اردوغان در ترکیه، حزب بی‌جی‌پی در هند، دونالد ترمپ در ایالات متحده، وکتور هوربن در هنگری و اخیراً احزاب دست‌راستی در انتخابات‌ پارلمانی اروپا، همه کم‌وبیش، شعارهای هویتی دادند و روی کار آمدند. دونالد ترمپ برخلاف دیگر رهبران جمهوری‌خواه که در انتخابات‌ها شعارهای مثل کاهش مالیات، کوچک‌‌سازی دولت و کاهش نرخ بی‌کاری را سر می‌دادند، ‌گفت که ماموریت او پس از انتخاب شدن، جلوگیری از ورود کاروان‌های مهاجران امریکای لاتین به ایالات متحده است.‌ او وعده کرد که بین ایالات متحده و مکسیکو دیوار می‌کشد.

  • «جلالتمآب قاضی‌القضات» هارون چخانسوری، سخنگوی اشرف غنی

    یکی از اتهاماتی که از سوی جنرال حبیب‌الله احمدزی، مشاور پیشین رییس جمهور در امور مسایل خاص امنیتی بر اشرف غنی و عده‌ای از مشاوران نزدیکش وارد شده است، مداخلات بی‌جا و خلاف لایحه وظایف رییس جمهوری و مشاورانش در امور نهادها، مقام‌ها و ادارات دولتی است. نکته جالب قضیه در این است که روز گذشته هارون چخانسوری، سخنگوی اشرف غنی، به صورت روشن در کار قضا مداخله کرد و به صورت واضح به مردم نشان داد که مداخله در امور دیگران به یک عادت روزمره ارگ‌نشینان بدل شده است.

  • رای به مودی، نفی سیاست‌ خاندانی

    در انتخابات هند که به بزرگ‌ترین دموکراسی دنیا شهرت دارد،‌ حزب بهارتیا جنیتا که آقای مودی نخست‌وزیر کنونی یکی از رهبران آن است،‌ پیروز شد. حزب بر سر اقتدار در دهلی رأی اکثریت قاطع شهروندان این دموکراسی بزرگ دنیا را به دست آورد. نرندرا مودی نخست‌وزیر کنونی هند برای پنج سال دیگر هم ریاست حکومت پارلمانی جمهوری هند را به دوش خواهد داشت. در آغاز، گمانه‌زنی بسیاری از رسانه‌ها و صاحب‌نظران مسایل جنوب آسیا این بود که حزب آقای مودی با یک اکثریت شکننده پیروز خواهد شد. تصور این بود که حزب او نتوانسته است‌، برخی از وعده‌هایی را که در عرصه‌ی اقتصادی داشت، ‌عملی کند. تصور این بود که بخشی از شهروندان هند از مودی و حکومت او به دلیل برخی از ناکامی‌های این حکومت دل‌خور شده‌اند و در انتخابات به راول گاندی، پسر راجیف گاندی و نواسه‌ی اندراگاندی رأی خواهند داد. اما نتایج رأی شهروندان هند خلاف این گمانه‌زنی‌ها بود.

  • بغرنجی مذاکره‌ی امریکا و طالبان

    ابراز نظر داکتر خلیل‌زاد، نماینده‌ ویژه‌ امریکا برای پایان جنگ افغانستان، در مورد انتخابات ریاست جمهوری افغانستان، ‌نشان می‌دهد که مذاکره‌ی واشنگتن و طالبان حداقل در آینده‌ی نزدیک به نتیجه‌ی روشن نمی‌رسد. انعطاف‌ناپذیری طالبان و آسیب‌پذیری امنیت ملی ایالات متحده، علت این امر است. طالب‌ها حاضر نیستند به امریکایی‌ها در بدل خروج نیروهای نظامی این کشور از افغانستان امتیاز بدهند. به نظر نمی‌رسد که طالبان در بدل آماده شدن امریکا برای اعلام جدول زمان‌بندی خروج نظامیانش از افغانستان، ‌اعلامیه‌ای صادر کند و در آن داعیه‌ی القاعده را محکوم کند. طالبان خودشان را برنده‌ی جنگ با ناتو تصور می‌کنند. آنان به این باور‌اند که طرف برنده‌ی جنگ‌اند و باید امریکا به عنوان طرف بازنده‌ی جنگ،‌ تمام خواست‌های گروه طالبان را قبول کند.

  • علم‌بردار جنگ قومی؛ ‌نامزد ریاست پارلمان

    کمال‌ناصر اصولی، نماینده‌ی نژادپرست پارلمان، به سمت ریاست این مجلس کاندیدا است. آقای کمال‌ناصر اصولی به این باور است که یک قوم مالک دولت افغانستان است و آن عده از شهروندان این کشور که به آن قوم تعلق ندارند، مالک دولت نیستند. او به دولت-‌ملت قومی باور دارد، نه دولت‌ـ‌ملت شهروندان. او تکثر سیاسی و فرهنگی افغانستان را نمی‌پذیرد و از موضع یک نژاد‌پرست قومی کل کشور را متعلق به یک قوم اعلام می‌کند. ایشان در بیان دیدگاه‌هایش هیچ ملاحظه‌ای ندارد. کمال‌ناصر اصولی با صراحت تمام دیدگاه‌هایش را در میزهای گرد رسانه‌های تصویری بیان کرده است. وقتی کسی به این صراحت از موضع‌ نژادپرستانه در رسانه‌ها صحبت می‌کند،‌ روشن است که به افکارش باور دارد و قادر نیست باورهایش را به چالش بکشد.

  • تقابل ایران و امریکا به کجا می‌کشد؟

    ایالات متحده فشار حداکثری به ایران وارد کرده است. ایالات متحده گفته است که بیش‌تر از ۱۰۰ هزار نظامی امریکایی را به خلیج فارس می‌فرستد تا با تهدید احتمالی از سوی ایران به ایالات متحده مقابله‌ی نظامی کنند. از نظر ایالات متحده روی آوردن ایران به تولید جنگ‌افزار هسته‌ای یا حمله‌ی نظامی محدود گروه‌های طرف‌دار ایران به یکی از اهداف امریکایی، تهدید جدی است. گزارش شده است که اگر گروه‌های طرف‌دار تهران دست به حمله‌ی نظامی به یک هدف امریکایی بزنند یا ایران برای تولید یک جنگ‌افزار هسته‌ای تلاش کند، نظامیان امریکایی مستقر در خلیج فارس نیروهای ایرانی را هدف حمله‌ی نظامی قرار خواهند داد. فشار حداکثری واشنگتن به تهران با خبر اعزام ۱۰۰ هزار نیروی نظامی امریکا به خلیج فارس به اوجش رسیده است.

  • امریکا از برگشت دوباره نگران است

    از اکتبر سال ۲۰۱۸ که مذاکره‌ی دیپلمات‌های امریکایی به رهبری دکتر خلیل‌زاد با طالبان آغاز یافت، این طور تصور می‌شد که گویا مشکل طالبان و واشنگتن به زودی حل می‌شود. اما شش دور مذاکره نشان داد که این مشکل آن طوری که تصور می‌شد، ‌به زودی حل‌شدنی نیست. ایالات متحده از آغاز، موضع‌اش این بود که نیروهایش را برای ابد در افغانستان نگه نمی‌دارد. این کشور پیوسته می‌گوید که هدف از حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان،‌ خنثاسازی تهدید جهادیست‌های ضد غرب است. سازمان القاعده که حادثه‌ی تروریستی ۱۱ سپتامبر را آفرید در افغانستان مستقر بود. حادثه‌ی یازده‌ی سپتامبر را خالد شیخ‌محمد و هسته‌ی تروریستی‌اش در کولالامپور و هامبورگ طراحی کردند ولی اسامه بن‌لادن، ایمن‌الظواهری و دیگر رهبران کلیدی سازمان القاعده در آن زمان در قندهار می‌زیستند و خالد شیخ‌محمد به آنان گزارش می‌داد. امریکایی‌ها از همان سال ۲۰۰۲ تا حال پیوسته تاکید می‌کنند که اگر تهدید جهادیسم ضد امریکا نباشد،‌ ضرورت به استقرار نیروی نظامی در افغانستان ندارند.

  • روایت عبدالله چیست؟

    فهرست نهایی نامزدان انتخابات ریاست جمهوری اعلام شده است. از میان ۱۱ نامزد، غنی، عبدالله و اتمر نامزدان برتر شناخته می‌شوند. این سه نفر می‌توانند نسبت به نامزدان دیگر رأی بیش‌تری به دست بیاورند. برخی از سیاست‌مداران شناخته شده در دسته‌ی انتخاباتی اتمر جاخوش کرده‌اند. این امر وزن سیاسی دسته‌ی اتمر را افزایش داده است. غنی و عبدالله در انتخابات سال ۲۰۱۴ رأی آوردند و حالا هم اختیارات اجرایی دارند و به همین دلیل است که نامزدان مطرح در انتخابات سال ۲۰۱۹ شمرده می‌شوند.

  • غنی از کدام کودتا نگران است؟

    اشرف غنی در سخنرانی افتتاحیه‌ دوره شانزدهم شورای ملی، برای نخستین‌بار برخی از رقبای خودش را متهم به رفتار کودتایی علیه خود کرد. او گفت: «آنهایی که با پخش ابهام و شک و بدگمانی در پی تضعیف وثیقه ملی یعنی قانون اساسی هستند، نزدیک به فکر کودتاچیان هستند، اما با رفتار نرم. آن‌ها نمی‌دانند کودتا چه قیمت بزرگی را به ملت به بار آورده و من از این تریبون به آن‌ها می‌گویم عصر کودتا پایان یافته است.»