آیا نتایج ابتدایی اعلام می‌شود؟

فردوس کاوش

از قراین بر می‌آید که فشارها بر کمیسیون مستقل انتخابات، افزایش یافته است تا نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری را اعلام کند. رییس کمیسیون مستقل انتخابات و برخی از کمیشنران این کمیسیون هم علاقه دارند که با پایان روند بازشماری و تفتیش، نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری را اعلام کنند تا پرونده‌ی انتخابات به کمیسیون شکایات انتخاباتی برود. مشکل انتخابات ریاست جمهوری در حال حاضر ۳۰۰ هزار رای جنجالی است. کمیسیون مستقل انتخابات نتوانست در مورد این ۳۰۰ هزار رای جنجالی تصمیم مشترک بگیرد. رییس کمیسیون مستقل انتخابات و شماری از کمیشنران این کمیسیون به این ۳۰۰ هزار رای اعتبار دادند، اما مولانا عبدالله و برخی دیگر، به این باور بودند که به این ۳۰۰ هزار رای اعتبار داده نشود. به نظر می‌رسد که رییس و برخی از کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات می‌خواهند با اعلام نتایج ابتدایی خودشان را از جنجال ۳۰۰ هزار رای جنجالی خلاص کنند و آن را به گردن کمیسیون شکایات انتخاباتی بیندازد.

رییس و کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات در این سه ماه، زیاد زیر فشار بودند/هستند تا نتایج ابتدایی را اعلام کنند. آنان قصد دارند که این فشار را به کمیسیون شکایات انتخاباتی منتقل کنند. مشکل رییس کمیسیون مستقل انتخابات در حال حاضر این است که همه‌ی کمیشنران با او همسو نیستند. برخی از کمیشنران از این بابت نگران‌اند که نکند در آینده مورد پی‌گرد قضایی قرار گیرند. این کمیشنران به این باور اند که بر مبنای قانون و پالیسی کمیسیون مستقل انتخابات باید به ۳۰۰ هزار رای جنجالی اعتبار داده نشود و اگر به آن اعتبار داده شود ممکن است که در آینده کمیشنران برحال کمیسیون مستقل انتخابات مثل کمیشنران قبلی این کمیسیون به جرم تطبیق نکردن قانون در دادگاه مجرم شناخته شوند. این مشکل تا حال در درون کمیسیون مستقل انتخابات حل نشده است.

برخی از مراجع بیرونی هم به اعلام نتیجه‌ی ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری تاکید دارند. هیچ تردیدی نیست که قدرت‌های خارجی در مناسبات قدرت افغانستان نفوذ متعارف و نامتعارف دارند. بودجه‌ی افغانستان از کمک‌های بیرونی تمویل می‌شود. حتا همین انتخابات ریاست جمهوری هم با ۴۰ درصد کمک خارجی برگزار شد. این کمک‌ها نفوذ متعارف و نامتعارف کشورهای مختلف را در مناسبات قدرت افغانستان تقویت کرده است. کسی نمی‌تواند تاثیر تصامیم قدرت‌های خارجی در تحولات سیاسی افغانستان را نادیده بگیرد. در این هم تردیدی نیست که همه‌ی قدرت‌های خارجی دید یک‌سان در مورد افغانستان ندارند. اختلاف نظرهای آنان سبب پیچیده‌شدن تحولات سیاسی کشور می‌شود. تردیدی نیست که فشارهای مراجع بیرونی به کمیسیون مستقل انتخابات و نیروهای سیاسی تاثیر خودش را دارد.

مشکل کمیسیون مستقل انتخابات تنها اختلافات داخلی نیست. نیروهای سیاسی و دسته‌های انتخاباتی هم بر کمیسیون مستقل انتخابات فشار وارد می‌کنند. دسته‌ی انتخاباتی محمداشرف غنی پیوسته تلاش می‌کند که کمیسیون مستقل انتخابات نتایج ابتدایی را اعلام کند. این دسته‌ی انتخاباتی مخالف اعتبار دادن به ۳۰۰ هزار رای جنجالی نیست و از آن حمایت می‌کند. دسته‌ی انتخاباتی رییس‌جمهور برحال، خواستار اعلام نتایج ابتدایی است و به کمیسیون مستقل انتخابات خرده می‌گیرد که اعلام نتایج ابتدایی را بدون دلیل موجه معطل قرار داده است. دسته‌ی انتخاباتی داکتر عبدالله که خواستار ابطال ۳۰۰ هزار رای جنجالی است، با اعلام نتایج ابتدایی در صورتی که آن ۳۰۰ هزار رای هم بخشی از آن باشد، مخالفت می‌کند. آنان همیشه در سخنان‌شان کمیسیون مستقل انتخابات را مخاطب قرار می‌دهند و از عواقب اعلام نتایج ابتدایی در صورت اعتبار دادن به ۳۰۰ هزار رأی جنجالی هشدار می‌دهند. رییس کمیسیون مستقل انتخابات راه چاره را در این می‌بیند که خودش را از این جنجال خلاص کند و همه چیز را به گردن کمیسیون شکایات انتخاباتی بیندازد. دسته‌ی انتخاباتی داکتر عبدالله تا حال به ارجاع پرونده‌ی انتخابات به کمیسیون شکایات انتخاباتی و اعلام نتایج ابتدایی چراغ سبز نشان نداده است. این دسته‌ی انتخاباتی به ابطال ۳۰۰ هزار رای جنجالی از سوی کمیسیون مستقل انتخابات تاکید دارد.

برخی از مراجع بیرونی هم به اعلام نتیجه‌ی ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری تاکید دارند. هیچ تردیدی نیست که قدرت‌های خارجی در مناسبات قدرت افغانستان نفوذ متعارف و نامتعارف دارند. بودجه‌ی افغانستان از کمک‌های بیرونی تمویل می‌شود. حتا همین انتخابات ریاست جمهوری هم با ۴۰ درصد کمک خارجی برگزار شد. این کمک‌ها نفوذ متعارف و نامتعارف کشورهای مختلف را در مناسبات قدرت افغانستان تقویت کرده است. کسی نمی‌تواند تاثیر تصامیم قدرت‌های خارجی در تحولات سیاسی افغانستان را نادیده بگیرد. در این هم تردیدی نیست که همه‌ی قدرت‌های خارجی دید یک‌سان در مورد افغانستان ندارند. اختلاف نظرهای آنان سبب پیچیده‌شدن تحولات سیاسی کشور می‌شود. تردیدی نیست که فشارهای مراجع بیرونی به کمیسیون مستقل انتخابات و نیروهای سیاسی تاثیر خودش را دارد.

برخی از کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات در مجالس خصوصی می‌گویند که اگر ۳۰۰ هزار رای جنجالی به صورت کلی ابطال شود، انتخابات به دور دوم می‌رود‌، ولی محمداشرف غنی پیش‌تاز دور اول باقی می‌مانَد. به گفته‌ی آنان ابطال نشدن ۳۰۰ هزار رای محمداشرف غنی را برنده خواهد ساخت ولی اگر آن ۳۰۰ هزار رای ابطال هم شود، بازهم آقای غنی پیش‌تاز دور اول است. برخی از مراجع خارجی استدلال می‌کنند که در هر صورتی غنی پیش‌تاز است و باید نتایج اعلام شود تا پرونده‌ی انتخابات بسته شود. جامعه‌ی دیپلماتیک کابل طرف‌دار دور دوم نیست. روشن است که اگر انتخابات ریاست جمهوری به دور دوم برود، تا بهار سال آینده برگزار شده نمی‌تواند و اگر برگزار هم شود، بی‌نقص نخواهد بود. به همین دلیل است که جامعه‌ی دیپلمات‌های غربی در کابل علاقه‌ی زیادی به دور دوم ندارند. برای ایالات متحده اولویت پیش‌بُرد تلاش‌هایی است که هدف آن حل سیاسی جنگ است. قرار است که بار دیگر آقای خلیل‌زاد به کابل بیاید و از این‌جا رهسپار قطر شود. اما همه‌‌ی جهت‌های بیرونی و درونی طرف‌دار تشکیل یک حکومت مشارکتی هستند. برای دیپلمات‌های امریکایی که با طالبان مذاکره می‌کنند هم مهم است که یک حکومت مشارکتی در کابل تشکیل شود تا آن حکومت به نماینده‌گی از تمام نیروها با طالبان مذاکره کند. ولی تا هنوز محمداشرف غنی و داکتر عبدالله به مذاکره برای تشکیل حکومت مشارکتی آماده‌گی ندارند. در مورد مکانیزم تشکیل حکومت مشارکتی یا حل بحران انتخابات هم توافق وجود ندارد. داکتر عبدالله می‌گوید که مسیر سال ۲۰۱۴ را نمی‌رود ولی روشن نیست که سناریوی سال ۲۰۰۹ تطبیق می‌شود و یا روش دیگری را مدنظر دارند.

دیپلمات‌های کشورهای مختلف در گفت‌وگو با دسته‌ی انتخاباتی داکتر عبدالله آنان را از اعمال فشار نامتعارف به محمداشرف غنی بر حذر داشته‌اند. مشکل وقتی جدی می‌شود که دسته‌های انتخاباتی مخالف اشرف غنی تصمیم بگیرند که با استفاده از موج‌های انسانی ساختمان‌های دولتی را تسخیر کنند. به همین دلیل است که میانجی‌گران خارجی و داخلی نمی‌خواهند که گپ به آن مرحله برسد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن