سفیر خلیل‌زاد برگشت

فردوس کاوش

رویترز گزارش داده است که سفیر خلیل‌زاد با هیاتی از گروه طالبان در اسلام‌آباد پشت درهای بسته گفت‌وگو کرد. این رویداد نشان‌دهنده‌ی آن است که واشنگتن در تلاش از سرگیری گفت‌وگو با طالبان است. اسلام‌آباد هم تلاش می‌کند نقشی را که واشنگتن به پاکستان در نظر گرفته است، اجرا کند. استقبال از ملا برادر در اسلام‌آباد و بعد تسهیل گفت‌وگوی او با سفیر خلیل‌زاد معنایش این است که پاکستان در تلاش است تا آن‌چه را که واشنگتن از این کشور می‌خواهد اجرا کند. حتماً اسلام‌آباد هم مطالبات خودش را به واشنگتن توضیح داده و تفاهمی میان امریکا و پاکستان به وجود آمده است. پاکستان در زمان مشرف در سرنگونی حکومت طالبان به نحوی با امریکا همکاری کرد، ‌حال این کشور واشنگتن را در مذاکره با گروه طالبان کمک می‌کند. امریکا انتظار دارد که پاکستان گروه طالبان را وادار به انعطاف‌پذیری در مذاکره کند. به نظر می‌رسد که اسلام‌آباد هم تعهداتی به واشنگتن داده است. به نظر می‌رسد که تیم ترمپ به دلایل سیاسی قصد دارد دوباره مذاکره با طالبان را به نحوی از سر گیرد تا آن‌چه که حل سیاسی طولانی‌‌ترین جنگ تاریخ امریکا خوانده می‌شود، ‌تحقق یابد.

واقعیت این است که کمپین انتخابات ریاست جمهوری در امریکا در حال داغ شدن است. ترمپ، ‌جو بایدن معاون ریاست جمهوری در زمان اوباما را رقیب اصلی خودش در نظر گرفته است. جنجال «اوکراین گیت» نشان می‌دهد که رقابت‌ها بسیار شدید است. تیم آقای بایدن، ترمپ را متهم می‌کنند که به صورت غیر قانونی از اوکراین درخواست کرده است که برای پسر جو بایدن مشکل ایجاد کند. جنگ افغانستان برای امریکا در آستانه‌ی ۲۰ ‌ساله‌گی است. جو بایدن هم در مورد این جنگ اظهار نظر کرده است. او می‌گوید که نیروهای امریکایی نباید در افغانستان بیش از این حضور داشته باشند. ترمپ می‌خواهد که در مذاکره با گروه طالبان و حل سیاسی جنگ در افغانستان پیش‌رفتی حاصل شود. رییس جمهور کنونی امریکا در نظر دارد که افغانستان را یکی از نمونه‌های موفق سیاست خارجی و امنیتی خودش معرفی کند. حتا اگر مذاکره با گروه طالبان آن طوری که ایالات متحده می‌خواهد به نتیجه نرسد، ترمپ روی گزینه‌های دیگر از جمله سناریوی سال ۱۹۸۹ کار خواهد کرد تا چیزی برای عرضه کردن به رای‌دهنده‌ی امریکایی و نامزدان حزب دموکرات داشته باشد.

به همین دلیل است که خلیل‌زاد به منطقه برگشته است. امریکا برای مذاکره با گروه طالبان و به نتیجه رساندن این مذاکره به کمک پاکستان نیاز دارد. امریکا در کابل هم به مقاماتی نیاز دارد که با آن کشور همکاری کنند. ولی وضعیت در داخل افغانستان در حال حاضر برای ایالات متحده مطلوب نیست. انتخابات ریاست جمهوری به بحران رفته است. روشن است که اگر کمیسیون مستقل انتخابات محمداشرف غنی را برنده اعلام کند، داکتر عبدالله آن را نمی‌پذیرد. اگر عبدالله از طرف کمیسیون مستقل انتخابات برنده اعلام شود بسیار بعید است که اشرف غنی قبول کند. از همین حالا جنجال سیاسی روی رای بایومتریک شده و رای بایومتریک نشده بالا گرفته است. متحدان سیاسی آقای غنی خواهان شمردن رای بایومتریک نشده هستند. اگر این جنجال به زودی حل نشود احتمال آن زیاد است که ایالات متحده در هم‌آهنگی با سیاست‌مدارانی که انتخابات را به نحوی تحریم کرده بودند، روی گزینه‌های دیگر کار کند.

به نظر نمی‌رسد که ترمپ و مایک پمپئو، سفیر خلیل‌زاد را برای میانجی‌گری در مورد انتخابات به کابل بفرستند. واشنگتن می‌خواهد هر چه زودتر روند حل سیاسی جنگ کلید بخورد. سفیر خلیل‌زاد از نظر واشنگتن مامور راه‌اندازی روندی است که به آن حل سیاسی جنگ گفته می‌شود. بسیار احتمال آن کم است که خلیل‌زاد به صورت مستقیم در مورد مشکل انتخابات بین دسته‌های انتخاباتی به میانجی‌گری بپردازد. شاید برای میانجی‌گری در انتخابات شاید کشورهای دیگر به کمک سیاست‌مدارانی که انتخابات را تحریم کرده بودند، وارد عمل شوند. ولی این احتمال را نباید از نظر دور داشت که در صورت جدی شدن بحران ناشی از انتخابات ریاست جمهوری، قدرت‌های بزرگ، از جمله امریکا دست به اقدامات نامتعارف بزنند. یکی از این اقدامات نامتعارف به احتمال زیاد نامشروع اعلام کردن نتایج انتخابات و کار روی یک اداره‌ی موقت خواهد بود. در حال حاضر واشنگتن موضع‌اش این است که همه باید منتظر اعلام نتایج از سوی کمیسیون مستقل انتخابات باشند، ‌ولی جدی‌تر شدن بحران انتخابات و تطبیق نشدن تقویم انتخاباتی شاید امریکا را در وضعیتی قرار دهد که دست به اقدامات نا متعارف بزند. برای اداره‌ی ترمپ اولویت مذاکره و حل سیاسی است نه چیز دیگر. به همین دلیل بود که امریکا موضع سیاست‌مدارانی را که به نحوی انتخابات را تحریم کردند، ‌محکوم نکرد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن