افغانستان مرگ‌بارترین کشور جهان؛ کی‌ها مقصر اند؟

گزارش هیات معاونت سازمان ملل متحد از تلفات غیر نظامیان نشان می‌دهد که افغانستان هنوز مرگ‌بارترین کشور جهان است.

با وجود آن که بر اساس این گزارش شمار تلفات امسال از سال ۲۰۱۲ تا اکنون، کم‌ترین رقم تلفات غیر نظامیان را نشان می‌دهد، با آن هم تلفات غیر نظامیان در نُه ماه اول سال ۲۰۲۰ برای مردم افغانستان مصیبت‌بار بوده است. عوامل این تلفات عمدتاً جنگ و انفجار ماین‌ها خوانده شده است. بر اساس این گزارش، طالبان در ۴۵ درصد تلفات نقش داشته‌اند و نیروهای امنیتی افغانستان نیز در ۲۳ درصد این تلفات مقصر دانسته شده‌اند. در میان قربانیان شمار زیادی نیز معلول و معیوب شده‌اند.

در این گزارش هم‌چنان آمده است که با وجود آغاز گفت‌وگوهای مستقیم صلح، هنوز هم افغانستان مرگ‌بارترین کشور برای غیر نظامیان بوده است.

در این گزارش هم‌چنان تصریح شده است که طرف‌های جنگ در میز مذاکرات برای حفظ جان مردم به گفت‌وگوها اولویت بدهند.

از ماه حوت سال روان به این‌سو تلاش‌ها برای پایان جنگ آغاز شده‌اند. امضای توافق‌نامه صلح دوحه، اعلامیه مشترک کابل- واشنگتن و قطع‌نامه شورای امنیت سازمان ملل متحد که هر دو سند را تایید کرد در راستای پایان جنگ از جمع این تلاش‌ها به شمار می‌رود. واقعیت اما نشان می‌دهد که همه این تلاش‌ها سبب کاهش خشونت‌ها در میدان‌های جنگ نشده است.

مردم افغانستان قربانی اصلی جنگ‌هایی‌اند که هنوز به شدت ادامه دارند. در یک هفته گذشته در ۲۶ ولایت افغانستان جنگ جریان داشته است. گزارش یوناما نشان می‌دهد که در این جنگ مردم افغانستان تلفات زیادی را متحمل شده‌اند.

نماینده وزارت امور خارجه امریکا در امور صلح باربار گفته است که محور اصلی توافق‌نامه دوحه کاهش خشونت‌ها است.

طالبان با وجود آن‌که به کاهش خشونت‌ها تعهد سپرده بودند، برعکس در میدان‌های جنگ خشونت‌ها را تشدید بخشیدند و بر اساس گزارش یوناما در تلفات ملکی‌ها بیش‌ترین سهم را طالبان داشته‌اند.

هر چند طالبان در اعلامیه‌ای امروز یافته‌های یوناما را رد کرده‌اند، اما واقعیت میدان‌های جنگ خلاف این ادعای طالبان را ثابت می‌کند.

حکومت افغانستان از همان آغاز گفت‌وگوها همواره از آتش‌بس به عنوان اولویت سخن گفته است. طالبان برعکس حتا به کاهش خشونت‌ها پابند نبودند، حملات اخیر آن‌ها بر مرکز هلمند، فراه، بدخشان و سایر ولایات افغانستان نشان می‌دهد که بر خلاف ادعاهای‌شان مبنی بر کاهش خشونت‌ها، خشونت را تشدید بخشیده‌اند، در پی جنگ لشکرگاه هزاران تن از غیرنظامیان از خانه‌های‌شان بی‌جا شدند.

مردم افغانستان در اوایل گفت‌وگوهای صلح به سخنان طالبان خوش‌بین بودند و به این باور بودند که طالبان با حاضر شدن به مذاکرات به پایان جنگ متعهد اند، همه مردم افغانستان از این عمل آنان استقبال کردند و امید صلح در دل‌شان زنده شده بود، رویای مردم افغانستان که طولانی‌ترین جنگ را تجربه کرده‌اند و به گونه روزمره قربانیان این جنگ‌اند، این بود که بالاخره جنگ به پایانش نزدیک شده است. هر چند طالبان در جریان مذاکرات نیز حملات‌شان را ادامه می‌دادند، اما تعهد کرده بودند که به شهرهای کلان بر اساس اصل کاهش خشونت‌ها حمله نمی‌کنند، اما تشدید خشونت‌های‌شان در روزهای اخیر خلاف این ادعاها را ثابت می‌کند. طالبان هرگز حاضر نشدند به آتش‌بس تمکین کنند. بر اساس حقایق انکارناپذیر طالبان در تشدید خشونت‌های اخیر ملامت‌اند، حکوممت افغانستان با در آوردن نیروهای امنیتی به حالت دفاع فعال و تاکید همیشه‌گی بر آتش‌بس در موقعیت برتر اخلاقی قرار دارد.

حتا نهادهای امریکایی به نماینده امور خارجه در امور صلح افغانستان فشار آوردند و با اشاره به واقعیت میدان‌های جنگ گفتند که طالبان برخلاف تعهدشان به آنان، خشونت‌های‌شان را ادامه داده‌اند. تلاش‌های زلمی خلیل‌زاد در پیوند به کاهش خشونت‌ها بی‌نتیجه ماند و سرانجام نیروهای امریکایی در جنگ هلمند و میدان‌وردک حملات هوایی بر مواضع طالبان انجام دادند.

خواست جهان، منطقه و مردم افغانستان آتش‌بس است، نیت طالبان در پیوند با صلح زمانی روشن می‌شود که آن‌ها حملات‌شان را کاهش بدهند و آتش‌بس را بپذیرند و هم‌زمان با آن مذاکرات‌شان را ادامه دهند.

بر اساس گزارش اخیر یوناما در نُه ماه اخیر، دو هزار و ۱۱۷ غیرنظامی کشته و سه هزار و ۸۲۲ تن دیگر زخمی شده‌اند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن