افغانستان یک دولت مشروع دارد

کشورهایی که در طول ۱۸ سال گذشته افغانستان را کمک کردند،‌ یک دست‌آورد ملموس داشتند. این دست‌آورد ملموس چیزی دیگری غیر از دولت افغانستان نیست. در آغاز ورود جامعه‌ی جهانی به افغانستان اهداف اعلامی ایالات متحده و کشورهای اروپایی این بود که ناتو برای محو تروریسم، مواد مخدر و دولت‌سازی در افغانستان تلاش می‌کند. وقتی شورش طالبان در سال ۲۰۰۴ آغاز یافت،‌ دولت ایالات متحده برنامه‌ای را برای مبارزه با شورش‌گری نیز در پیش گرفت. اما مبارزه علیه تروریسم و شورش‌گری آن طوری که باید موفق نبود. این درست است که القاعده دیگر نتوانست به خاک ایالات متحده حمله کند، ‌اما تروریسم برای افغانستان تهدید استراتژیک است. حال گروه داعش هم مزید بر علت شده است. مبارزه بر ضد شورش‌گری هم موفق نبود. این مبارزه در زمان اوباما قربانی سیاست‌های داخلی ایالات متحده شد. مبارزه با مواد مخدر هم تعریفی ندارد. تجارت مواد مخدر به منبع مهم تمویل شورش‌گری و تروریسم بدل شد.

اما در زمینه‌ی دولت‌سازی جامعه‌ی جهانی دست‌آورد محسوس داشت. نهادهای دولتی در ۱۸ سال گذشته ساخته شد. امروز افغانستان اردو، ‌پولیس، ‌امنیت ملی،‌ دستگاه دیپلوماسی، ‌پارلمان و نهادهای دیگر دارد. وزارت‌خانه‌ها فعالیت می‌کنند و یک نظم جمهوری مبتنی بر قانون اساسی در کشور حاکم است. واقعیتی به نام دولت افغانستان هم در نتیجه‌ی جان‌فشانی‌ها و قربانی‌های سربازان نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان کشورهای دوست افغانستان، به وجود آمد. حال اگر این دولت به نحوی تضعیف شود،‌ خون تمام آنانی که برای ساختن و قوام یافتن دولت افغانستان هزینه شد،‌ هدر می‌رود.

هیچ منطقی نیست که قدرت‌های بزرگ دولت افغانستان را به حاشیه ببرند. در هر نوع توافقی که با یک گروه از سوی یک کشور امضا می‌شود، نباید اصطلاحاتی بیاید که نافی حق حاکمیت دولت افغانستان باشد. افغانستان یک دولت مشروع دارد که اسم رسمی آن جمهوری اسلامی افغانستان است. شورشیان طالب هم در حال حاضر خودشان دولت می‌خوانند و می‌خواهند نام امارت مخلوع خودشان را درج اسنادی کنند که قرار است نماینده‌گان این گروه با دیپلمات‌های امریکایی امضا کنند. هیچ کشوری نباید به خودش حق بدهد که مشروعیت و اصل حاکمیت دولت افغانستان را زیر سوال ببرد. دولت افغانستان از نظر حقوق بین‌المللی،‌عرف جهانی و قوانین حاکم بر نظام بین‌المللی یک دولت مشروع است. بیش‌تر مردم افغانستان این دولت را از خود می‌دانند،‌ نیروهایی که بر ضد این دولت می‌جنگند،‌ حمایت گسترده‌ی مردمی ندارند. حکومت افغانستان هم نهاد مشروع جمهوری اسلامی افغانستان است.

دادن حیثیت یک دولت به نیروی شورشی و تروریستی، هیچ نوع مشروعیت ندارد. روشن است که کشورها و قدرت‌های بزرگ بر حسب منافع و مصلحت‌های‌شان در هر برهه‌ای از زمان تصمیم می‌گیرند، ‌اما اگر این تصمیم‌گیری به گونه‌ای باشد که اصل حاکمیت و مشروعیت دولت افغانستان را نفی کند، ‌مشروعیت ندارد. به هیچ نیرویی باید رسمیت برابر با دولت افغانستان داده نشود. رسمیت دادن به یک نیروی شورشی که از تروریسم برای به دست‌آوردن اهداف سیاسی و نظامی‌اش استفاده می‌کند مشروعیت ندارد. روشن است که دولت افغانستان نمی‌تواند روی اراده‌ی قدرت‌های بزرگ نفوذگذاری کند، ولی در صورتی که به طالبان به نحوی مثل یک دولت رسمیت داده شود‌، حکومت افغانستان حق دارد که آن را نامشروع بخواند.

حکومت افغانستان مکلف است که از اصل حاکمیت ملی و نظام جمهوری کشور دفاع کند. هزاران جوان این دیار قربانی حفظ این نظام شده‌اند و بهای بزرگی پرداخته‌اند. واقعیت مسلم دیگر این است که در نبود نظم جمهوری و مشروعیت انتخاباتی،‌ جنگ تمام نمی‌شود. ثبات افغانستان متکثر و متنوع صرف در یک دموکراسی شکیبا می‌تواند تحقق یابد. ایستاده‌گی در موضع دفاع از نظام جمهوری و مشروعیت نهاد دولت، به سود ثبات افغانستان و در جهت آرمان‌های مردم مبنی بر پایان جنگ است. در این تردیدی نیست که برای پایان جنگ باید قیمت پرداخته شود،‌ اما یک توافق صلح ناپایدار هیچ نمی‌ارزد. صلح در نبود نظم جمهوری و مشروعیت انتخاباتی، بقا ندارد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن