وزیر خارجه در گفتگو با ۸صبح: هند ۲۵۰هزار تن گندم به افغانستان کمک می کند

اشاره: در حالی که بعد از حملات بمبیی تنش ها میان هندوستان و پاکستان بالا گرفته و این مساله بر افغانستان نیز تاثیر خواهد گذاشت، سفر رییس جمهور و وزارت خارجه کشور به هندوستان، بعد از سفر زرداری رییس جمهور پاکستان به کابل، سوال های زیادی را خلق کرده است. این که آیا این سفر در تلافی به سفر زرداری به کابل بود؛ این که سفر به منظور ایجاد توازن در سیاست خارجی کشور صورت گرفت و سوال های دیگر. وزیر خارجه کشور، داکتر رنگین دادفر سپنتا در گفتگویی با ۸صبح به این پرسش ها پاسخ می گوید. از ایشان سپاسگزاریم.
۸صبح: آقای سپنتا اگر لطف کنید بفرمایید که محور اصلی گتفگوها میان رهبران دو کشور در سفر به هندوستان چه بود؟
داکترسپنتا: اجازه بدهید تا نخست به جنبه سمبولیک و نمادین این سفر تاکید کنم. پس از حوادث بمبیی، رییس جمهور با فرستادن پیام تسلیت و همبستگی به مردم و حکومت هند، آرزوی خود را ابراز کرد که می خواهد به عنوان یک «سفر همبستگی» از کشور هند، دیدار کند. دعوت حکومت هند و تاریخ مناسب برای سفر، تاریخی بود که ما بعدا تعیین کردیم و همان طور که در  جریان هستید، این سفر روز یکشنبه صورت گرفت.
مباحث اصلی در پهلوی ابراز همبستگی با مردم و حکومت هند، طبیعی است که روابط دوجانبه هند و افغانستان و افزون بر آن، خطر تروریزم بر هردو کشور، بودند. افغانستان به این باور است که، تروریزمی که در افغانستان به عنوان یک تهدید جدی مطرح است، همین تروریزم با همین منبع و با همین منشا، برای هندوستان هم تهدیدی جدی ای را تشکیل می دهد.
۸صبح: بحث های در رسانه ها و حلقات سیاسی کشور وجود داشت که گویا پس از سفر رییس جمهور پاکستان به افغانستان،  ضرورت به ایجاد توازنی در روابط سیاسی ای که افغانستان با هند و پاکستان دارد، احساس می شد. با توجه به این که تنش همین اکنون میان هند و پاکستان در سطح بالایی قرار دارد و از طرف دیگر افغانستان می خواهد روابط خود را با هردو کشور هم چنان نگه دارد، گفته می شود که ضرورت این سفر بیشتر شد؟ شما در این مورد چه می گویید؟
داکترسپنتا: ببینید اگر به اصطلاحاتی که در سیاست بین المللی معمول است، صحبت بکنیم، سیاست خارجی ای که من مجری آن هستم، یک سیاست خارجی مبتنی بر بی طرفی منفی نیست. سیاست خارجی ما یک سیاست خارجی فعال و مثبت است، که دارای مولفه ها و محتوای خود است. محتوای سیاست خارجی ما این است که ما با برخی از کشورها روابطی داریم مبتنی بر ارزش های سیاسی مشترک به عنوان یک دموکراسی جوان؛ رابطه ی ما با کشور هندوستان یک رابطه استراتژیک است. ما دارای ارزش های مشترکی با جمهوری هند هستیم. ما با حکومت ملکی و منتخب پاکستان هم ارزش های مشترک سیاسی داریم و معتقد هستیم که حکومت ملکی پاکستان متعهد به مبارزه با تروریزم است و این حکومت باید مورد حمایت و پشتیبانی قرار بگیرد. اما، ما و هندوستان مشترکا قربانی تروریزم هستیم؛ تروریزمی که هنوز هم از بیرون از مرزهای ما بر ما و برهندوستان تحمیل می شود. بدین ترتیب، بحث متوازن سازی سیاست خارجی مانند سیاست عطاری نیست. بحث سیاست خارجی، بحث دارای رنگ، سمت و سو و جهت و استراتژی است.
۸صبح: به هرحال، پاکستان از مدت ها قبل نشان داده است که از قوی تر شدن روابط هندوستان با افغانستان هراس دارد و این را برخلاف منافع خود می داند.  دیده می شود که شما نیز این مساله را در نظر دارید و کوشش می کنید که خدشه ای در روابط دو کشور، یا روابط افغانستان با هندوستان و روابط هندوستان با پاکستان به وجود نیاید.
داکترسپنتا: یک بار دیگر، نزدیکی ما با کشورها به معنای مخالفت ما با کشورهای دیگر نیست. ما معتقد هستیم که افغانستان را از تنش های میان کشورهای دیگر دور نگه داریم، اما،  این دور نگه داشتن باید مبتنی بر منافع ملی ما باشد؛ یعنی سیاست خارجی]ما[ سیاست خارجی بی رنگ و بی خاصیت نیست. ما کوشش می کنیم افغانستان را از تنش های منطقه ای و بین المللی دور نگه داریم و به عنوان یک کشور مستقل سعی می کنیم که سیاست خارجی خود را تدوین کنیم. ما می خواهیم با حکومت ملکی پاکستان، با مردم شریف پاکستان یک دوستی درازمدتی را ]داشته باشیم[ که به نفع دو کشور، منطقه و رفاه مردم دو کشور باشد. این دوستی ما نافی دوستی ما با هندوستان و مردم هندوستان نیست، همان طوری که دوستی ما با مردم و حکومت هندوستان، نافی دوستی ما با پاکستان نیست.
۸صبح: حوادث بمبیی تنش های زیادی را میان هندوستان و پاکستان ایجاد کرد. بحث ها در حلقات سیاسی منطقه این بود که تشدید این تنش ها ممکن است به جانب افغانستان هم تاثیراتی برجای بگذارد. با توجه به این که منافع منطقه ای در این رابطه وجود دارد، دولت افغانستان تا چه حدی کوشش کرده است و تا چه حد در کاهش این تنش ها توانسته نقش بازی کند؟
داکترسپنتا: یک چیزی را که می خواهم روشن کنم، این است که افغانستان در این روابط نمی خواهد نقش میانجی را به عهده بگیرد. ما معتقد هستیم که جمهوری هندوستان و پاکستان، کشورهای دارای تجارب کافی سیاسی هستند و متقابلا می توانند مشکلات خود را حل کنند.
افغانستان، همان طوری که عرض کردم، دارای روابط خاص و ویژه با هردو کشور است؛ نقشی را که باید ادا بکند، ادا می کند، اما، ما هیچ گونه نقشی میانجی را در این راستا نداریم و خواهان چنین نقشی هم نیستیم. ولی همان طوری که شما فرمودید، مسلم است که افغانستان از گسترش تنش در منطقه، مستقیما متاثر می شود. ما آرزوی این را داریم که در منطقه ی ما، همه ی مشکلات از طریق صلح و گفتگو حل شود و یقین کامل دارم که خردمندی رهبران هردو کشور، باعث خواهد شد تا بر مشکلات فایق آیند.
افزون بر این، صلح با یک سیاست مداراجویانه به دست نمی آید ]بلکه[، با یک سیاست مبارزه قاطع و روشن در برابر تروریزم می توانیم ما در منطقه ی خود به صلح دست پیدا کنیم. من امیدوار هستم که در دستگیری و مجازات تروریستان در منطقه ما یک همکاری صمیمانه و قاطع صورت گیرد.
۸صبح: هندوستان از کشورهای است که در طول هفت سال گذشته کمک های زیادی را به افغانستان انجام داده است، آیا در دیدار اخیر شما نیز کمک های از جانب آن کشور تعهد شد؟
داکترسپنتا: ما از مردم و حکومت هندوستان بی نهایت سپاسگزار هستیم. در این دیدار ۲۵۰هزار تن گندم، مجددا هندوستان علاوه بر کمک های قبلی در اختیار افغانستان قرار داد و می خواهم اشاره کنم که روابط خوب ما با حکومت ملکی پاکستان، موجب شد که رییس جمهور  زرداری قبول کرد که اجازه بدهد تا این گندم از بنادر پاکستان به افغانستان انتقال پیدا کند و این در روابط هرسه کشور، به نظرم یک صفحه ی جدید است.

دکمه بازگشت به بالا