خیزش خونین سوم حوت ۵۸

قیام خودجوش سوم حوت سال ۱۳۵۸ شهریان کابل در برابر سپاهیان تا دندان مسلح قشون سرخ و سربازان رژیم مزدور شوروی، یکی از فراموشی ناپذیرترین رخدادهایی است که در تاریخ سی سال اخیر کشور ما، از برجستگی و درخشش خاصی برخوردار است. این قیام خونین هر چند به سرعت و با قساوت و وحشت به خون کشیده شد و ظاهرا خاموش گردید، ولی چنان اثراتی را بر جای گذاشت که نه مردم شرکت کننده در این قیام و نه حتا سرکوبگران اهریمن خوی حاکم توان تصور آن را نداشتند.

قیام سوم حوت، در شرایطی که رژیم ببرک کارمل می کوشید در سیما و شمایل و لباس تازه ای خودش را بر مردم بقبولاند و با نمایش ها و اظهارات مردم خواهانه ای، ختم حاکمیت اسلاف جنایت کارش تره کی و امین را به مردم نوید دهد و خود را به عنوان ناجی رهایی بخش مردم و کشور بنمایاند، توانست نقاب ریایی و دروغین را از چهره ی او بردارد و نشان دهد که ماهیت رژیم هیچ فرقی نکرده است. رژیم کارمل که محیلانه می کوشید حضور قشون یک صد و بیست هزار نفری ارباب شوروی اش را با رهایی محبوسین باقی مانده از کشتار عام امین و پاره ای از اقدام های ظاهری، یک ضرورت لازمی نشان دهد و حتا فراتر از آن به عنوان خواست مردم افغانستان القا نماید،  در اثر قیام سوم حوت به روشنی دریافت که ترفندهایش نقش بر آب شده است.
قیام سوم حوت حرکتی بود خودجوش که هیچ سازمان و حزبی در انگیزش و رهبری آن نقشی نداشت و از همین سبب به وحشیانه ترین شکلی سرکوب شد. ناگفته نماند که مردم کابل در این خیزش شجاعانه با دستان کاملا خالی به پا برخاسته بودند و واضح است که در برابر توپ و تانک افسران شوروی و سربازان رژیم دست نشانده ی ببرک جز کشته شدن سرنوشتی نداشتند.
با وجود آن همین مساله نشان دهنده ی برحق بودن داعیه والایی بود که مضمون اصلی قیام آنان را می ساخت. موج خون شهدای مظلوم سوم حوت به سادگی مورد بهره برداری کسانی قرار گرفت که همیشه توانسته اند بر روی امواج خون مردم سوار شوند. اما این کار هرگز نمی تواند عظمت و درخشندگی و حقانیت این قیام را کم رنگ سازد. این قیام که در آن حتا تعدادی از زنان و اطفال نیز شرکت داشتند و برخی از آنان به شهادت نیز رسیدند، توانست هم جهان را متوجه آن چه بر افغانستان می گذرد بسازد و هم در داخل کشور تحرکات اعتراضی بر ضد قشون سرخ و رژیم مزدور خلقی را توان بیشتر بخشد. اگر بشود از تمام جنایات حزب و رژیم قاتل و وابسته گذشت، فقط سوم حوت کافی است که محکومیت ابدی وابستگان به آن حزب و رژیم را جاودان بسازد.

دکمه بازگشت به بالا