۳۶ کاری که هندوستان برای افغانستان انجام داده است

شاید‭ ‬برای‭ ‬رییس‭ ‬جمهور‭ ‬امریکا‭ ‬جالب‭ ‬باشد‭ ‬که‭ ‬بداند‭ ‬هندوستان‭ ‬برای‭ ‬افغانستان‭ ‬چه‭ ‬کاری‭ ‬انجام‭ ‬داده‭ ‬است‭.‬

کرِزیستوف ایوانیک – منبع: The Independent – برگردان: عرفان ارزاز

”من به خوبی با نخست وزیر هندوستان مودی همراه‌ام. اما… او مدام به من می‌گوید که او کتاب‌خانه‌ای را در افغانستان اعمار کرده است. این یعنی به اندازه‌ی مصرف پنج ساعت ما در افغانستان. […] من نمی‌دانم چه کسی آن را استفاده می‌کند.“ اظهارات رییس جمهوری امریکا دونالد ترامپ به تاریخ ۳ جنوری ۲۰۱۹.

این فقط قاشقی از کوزه‌‌ی بزرگ اشتباهات و دیدگاه‌های نامحترمانه‌ای است که رییس جمهور اخیراً در اظهارات خویش در مورد افغانستان، سِرو کرد. هم‌چنان ترامپ گفت که شوروی به خاطر جنگ با تروریستان به افغانستان حمله کرده بود، شوروی به خاطر جنگ ناکام افغانستان فروپاشید، و کشورهایی مانند هندوستان هیچ کاری را برای این کشور کوهستانی انجام نمی‌دهند. هیچ کدام این‌ها درست نیست.

نکته این است: که هندوستان در واقع در موارد متعددی افغانستان را پس از این که طالبان در سال ۲۰۰۱ از قدرت کنار زده شدند، کمک کرده است. بخشی از کمک‌های بسیار وسیع آن شامل ساختن اماکن است. اما تا جایی که من می‌دانم کتاب‌خانه از جمله‌ی آن‌ها نیست.

بنا بر این در این‌جا پروژه‌هایی وجود دارد که به نحوی از انحا،‌ مورد توجه هندوستان در افغانستان قرار می‌گیرند- من فقط آنهایی‌که تکمیل شده است را حساب می‌کنم. (۱) اعمار پارلمان افغانستان در کابل ( این مجموعه شامل کتابخانه‌ای می‌شود که به یک معنا می‌توان گفت هندوستان کتاب‌خانه‌ای را نیز برای این کشور ساخته است). (۲) بازسازی قصری در همین شهر. (۳) بازسازی لیسه‌ی حبیبیه در پایتخت و اهدای کمک‌های مالی برایش؛ (۴) ساخت بند سلما که اکنون به نام بند دوستی افغانستان-هند شناخته می‌شود؛ (۵) تاسیس خط انتقال برق از پل خمری به کابل؛ (۶) احیای انستیتوت صحت طفل اندرا گاندی/ بیمارستان اطفال اندرا گاندی در کابل (که این ساختمان دهه‌های قبل توسط کمک‌های هندوستان اعمار شده بود) و حمایت از آن در موارد مختلف؛ (۷) کمک مالی برای تاسیس دانشگاه ملی علوم و تکنولوژی زراعتی افغانستان در قندهار و کمک به آن در عرصه‌های متعدد؛ (۸) ساختن ایستگاه برق چمتله در کابل؛ (۹) اعمار استودیم کریکت در قندهار؛ (۱۰) اعمار انبار (گدام) سردخانه‌ای برای همین شهر؛ (۱۱) ارتقا مبادلات تلفنی در برخی از ولایات؛ (۱۲) گسترش شبکه‌ی تلویزیون ملی؛ (۱۳) حفر چاه‌های لوله‌ای در برخی ولایات؛ (۱۴) مطابق گزارشات، بازساری سه ذخیره‌ی آب؛ و (۱۵) تاسیس پنج مجموعه‌ی بهداشتی در کابل.

این بدان معنا نیست که بگوییم هندوستان دارد به عنوان یک خیر محض عمل می‌کند. دهلی نو نیز منافع حیاتی و آشکار خود را در افغانستان دارد، که شامل اصرارش برای مقابله با نفوذ پاکستان در آنجا و حفظ کردن دوستی کابل در این فرایند است. شماره‌ی (۱۶) جاده‌ی زرنج-دلارام، که این نمونه نه تنها برای افغانستان، بلکه برای هندوستان نیز اهمیت استراتژیکی دارد. این جاده شهر مرزی زرنج را با شهر دلارام وصل می‌سازد که بدین-وسیله راه ارتباطی بین مرز ایران با مهمترین جاده‌ی ترانزیتی افغانستان،‌ جاده‌ی حلقوی است ( این راه بزرگترین شهرهای افغانستان را به هم متصل کرده و از میان دلارام نیز عبور می‌کند). چنان‌که افغانستانِ محاط به خشکه وابسته به ترانزیت از طریق پاکستان است، این عناصر زیربنایی می‌تواند گزینه‌های بدیلی را نیز محیا سازد: در این نمونه بخشی از ترانزیت افغانستان می‌تواند از داخل ایران گذر کند. این چیزی است که هر دو دولت کابل و دهلی نو در مورد آن خرسند اند. در طرحی بزرگتر از همه‌ی اینها، جاده‌ی زرنج-دلارام بخشی از زنجیره‌ی زیربناییِ توسعه‌یافته‌ای خواهد بود، که از بندر چابهار ایران به دلارام می‌رسد. ساخت این جاده توسط نهادهای هندوستانی حمایت مالی، تکمیل و بخش‌هایی از آن محافظت می‌شود. مشابه آن، پروژه‌ی بند شاه‌توت به حمایت هندوستان، که اگر متوجه شویم نتیجه‌ی آن توقف بیشتر آب‌های افغانستان در دریای کابل خواهد بود و سرازیر شدن مقدار زیاد آب به پایین‌رودِ پاکستان را کاهش می‌دهد.

اینها فقط قسمتی از کوه یخ است. همان‌طور که مورد توجه هندوستان بوده و یا هست، (۱۷) موجودیت صدها پروژه‌ی کوچک‌تر، کمتر قابل رویت و دشوار برای نشانی کردن، به شمول آنهایی که در عرصه‌ی توسعه‌ی اجتماعی بوده است. تکمیل‌شده‌ها شامل ده‌ها باب مکتب و کلینک‌های صحی است: برای دیدن نقشه‌ها و فهرست آنها به این گزارش رجوع کنید. ( من که نمی‌توانم کتاب‌خانه‌ای در آن میان بیابم). با این‌حال، در اینجا‌ خیریه با عمل‌گرایی نشان داده می‌شود: پروژه‌های عظیم اغلباً تمرکزشان را برای ساحه‌های پایتخت و یا قسمت‌های امن غربی و شمالی کشور قرار داده اند، در حالی‌که بسیاری از پروژه‌های کوچک، زودتر از این در امتداد مناطق مرزی پشتون]نشین[ گسترش یافته بود، تا بدان وسیله به طور مستقیم نفوذ پاکستان را در این مناطق به چالش بکشد. ]به این گزارش به زبان انگلیسی نگاه کنید[

علاوه بر همه‌ی اینها، ساخت و ساز فقط بخشی از همکاری‌ها است. دهلی نو هم‌چنان (۱۸) صدها بس مسافربری را برای سیستم ترانسپورتی کابل هدیه داد؛ (۱۹) ۲۸۵ وسیله‌ی نقلیه‌ی نظامی برای ارتش ملی افغانستان؛ (۲۰) هلی‌کوپترهای می-۲۵ و می-۳۵ برای نیروی هوایی؛ (۲۱) ۱۰ آمبولانس برای بیمارستان‌های دولتی در پنج شهر؛ (۲۲) هواپیمای ایرباس برای خطوط هوایی ملی؛ (۲۳) مواد مورد نیاز برای ایستگاه و خط انتقال ]برق[ در ولایت فاریاب؛ (۲۴) بیسکوییت‌های غنی از پروتئین برای اطفال مکاتب افغانستان؛‌ (۲۵) و محموله‌های گندم و مواد غذایی.

هندوستان هم‌چنان تامین کننده‌ی بودجه (۲۶) برای جمعیت هلال احمر افغانی؛ (۲۷) مشوره‌های طبی و دارویی رایگان در برنامه‌ی پزشکی خویش در پنج شهر افغانستان؛ (۲۸) نهادهای ملی افغانستان با مشاورین فنی؛ (۲۹) پولیس؛ (۳۰) عساکر؛ (۳۲) صدها بورسیه برای دانشجویان افغانستان؛ (۳۳) دوره‌های آموزشی مسلکی برای جوانان افغانستان؛ (۳۴) زنان افغانستان؛ و (۳۵) دوره‌های آموزشی تصویری، است. دهلی نو حتا (۳۶) به تیم ملی کریکت افغانستان اجازه داده است تا از استودیم ورزشی هندوستان مانند زمین خانه‌ی خودشان استفاده کنند.

رییس جمهور ترامپ، ادامه بدهم؟

دکمه بازگشت به بالا