از ورای دود و آتش (۳۵۹)

گدایی در آوان کودکی به جای درس و تعلیم
خانم پیری که با سه کودک در زیر خیمه ی سرد نشسته بود و از چهره ی او و کودکان معصوم اش فقر، بیچارگی و پریشانی می بارید، با اندام استخوانی از شدت سرما می لرزید. از وی در مورد کودکان پرسیدم. در حالی که این خانم مسن و پیر به نظر می رسید، و کودکان هر کدام عمر بسیار کم در حدود سه، چهار و یا هم شش ساله داشتند.

با آه سردی در مورد کودکان چنین آغاز کرد: «نه، این کودکان یتیم شده اند، نواسه هایم هستند که مادر و پدرشان را در اثر حملات هوایی نیروهای خارجی از دست داده اند. بیشترین قربانیان، مردم بی گناه و بی دفاع این ملت بودند». این مادر با ریختن قطرات پی در پی اشک، به کودکان معصوم اشاره نموده اضافه کرد:
«پسرم دهقان کاری می کرد و عروسم زنی بسیار خوب بود و با شوهرش یکجا بالای زمین کار می کرد. در ولسوالی ما همه زنان با مردان دوش به دوش هم کار می کردند. از همین طریق نفقه ی اولاد خود را پیدا می نمودیم. در خانه هیچ مشکل نداشتیم. زندگی ما به بسیار خوبی می گذشت. من حتا در خواب هم تصور نمی کردم که چنین روزی بالایم بیاید که من با سه یتیم در به در و خاک به سر زیر خیمه در روی جاده ها به سر ببرم. اگر به این گفته ی ما قناعت داشته باشید، داخل شدن نیروهای خارجی به داخل خاک ما از یک طرف باعث شکست و سقوط طالبان گردید و از طرف دیگر میدان تجاوز، غارت، دزدی و آدم ربایی را برای مردم باز نمود. با ورود این نیرو ها ما انتظار آبادی و شگوفانی را داشتیم، نه این که خانه و کاشانه ی غریبانه ی ما را ویران و کودکان ما را یتیم و ما را در زیر خیمه های کهنه، نمدار و مرطوب  بکشانند».
در حالی که معلوم می گردید داغ از دست دادن پسر و عروس، روح و روان این خانم را می سوزاند، با دل پر از درد و عقده، سخنان اش را چنین ادامه داد: «شما قضاوت کنید، آیا خون شهدای خود را من و یا هم این کودکان معصوم ببخشیم؛ کودکانی که در چنین سن و سالی قرار دارند که باید مکتب بخوانند و درس و تعلیم شان را پیش ببرند، اما به روی جاده ها در آوان کودکی دست به گدایی پیش مردم دراز می کنند. این کودکان خون پدر و مادر خود را می بخشند؟ جواب معلوم است که هیچ گاهی من و این یتیمان خون پدر و مادر بی گناه شان را نمی بخشیم»
آنچه را خواندید، به اساس گفته های یک مادر قربانی ترتیب شده بود که در اثر بمباران نیروهای بین المللی پسر و عروس اش را از دست داده است. وی می گوید که: «هیچ گاهی خون شهدای خود را نمی بخشد».

دکمه بازگشت به بالا