‏۲۰۰۹؛ سال دستیابی ایران به بمب هسته ای ‏

دیوید البرایت، کارشناس دیرینه ی برنامه هسته ای ایران معتقد است که این کشور احتمالا در سال جاری «به ‏میزان مورد نیاز یورانیم با غنای پایین که برای ساخت یک سلاح اتومی کفایت می کند»، دست خواهد ‏یافت. ‏
البرایت می گوید، اگرچه ایران مدعی است که هدف آن از داشتن برنامه اتومی تولید برق هسته ای است، ‏اما به نظر می رسد یورانیم مورد نیاز برای چنین طرحی رو به اتمام است. البرایت می گوید، «یکی از ‏تضادهای ناخوشایند این وضعیت آن است که گرچه ایرانیان یورانیم کافی برای برنامه ی غیرنظامی انرژی ‏اتومی را در اختیار ندارند، اما از میزان قابل توجهی یورانیم برای برنامه ی تسلیحاتی خود برخوردارند.

‏حتا اگر یورانیم آنها نیز تمام شود، باز هم برای تولید ده ها سلاح اتومی بیش از حد کافی یورانیم خواهند ‏داشت». البرایت به امریکا تاکید می کند به دنبال تحریم های شدیدتر بر ضد ایران باشد، اما در عین حال ‏مذاکرات گسترده با ایران را نیز آغاز کند.
***‏
شما سال ها فعالیت های هسته ای ایران را دنبال کرده اید. ممکن است تازه ترین اطلاعات را در ‏خصوص پیشرفت این کشور به ما ارایه بدهید؟‏
ایران همچنان به سوی گسترش قابلیت های هسته ای خود حرکت می کند و به نقطه ی دستیابی به «قابلیت ‏حساس اتومی» نزدیک شده است. این یک مشکل است چرا که به محض این که ایران به این وضعیت برسد، ‏می تواند تصمیم گیری کند به سرعت به سلاح های اتومی دست پیدا کند. ظرف چند ماه ایران قادر خواهد ‏بود به یورانیم مورد نیاز غنی شده در سطح سلاح های اتومی دست پیدا کند. ایرانیان به احتمال زیاد ‏یورانیم با غنای پایین را که در نیروگاه غنی سازی نطنز تولید می شود، به یک تاسیسات مخفیانه که ما ‏هیچ گونه اطلاعی درباره ی آن نداریم، انتقال خواهند داد و سپس آن را تا حد یورانیم سلاح های اتومی غنی ‏خواهند کرد. بدین ترتیب اگر شما جزو آن دسته ای باشید که می گفتند، «ما مجبور خواهیم بود دست به ‏حمله نظامی بزنیم»، واقعا  نمی دانید که کجا را هدف بگیرید چون نمی دانید که این تاسیسات مخفیانه کجا ‏واقع شده است. شما جزو هر دسته ای که باشید، وضعیت به گونه ای است که بدتر خواهد شد. بنابراین، ‏در سال ۲۰۰۹ شاید موضوع مهم فنی این باشد که ایران چه زمان به قابلیت تسلیحاتی دست خواهد یافت. ‏شاید این امر به زودی تحقق یابد.‏
بنابراین تصور می کنید این امر احتمالا  ظرف سال آینده اتفاق بیفتد؟ ‏
می تواند ظرف امسال اتفاق بیفتد. به محض این که ایران به این مرحله از قابلیت برسد (تبدیل یورانیم ‏غنای پایین به غنای بالا)، کشورها واکنش های متفاوتی خواهند داشت. برخی از آنها مانند روسیه احتمالا  ‏خواهند گفت، «خوب که چی؟ آنها که هنوز سلاح اتومی نساخته اند». اما امریکا باید نگران باشد که این ‏کشورها از اهداف ایران آگاه نیستند. دولت امریکا باور داشته است که ایران در نهایت به دنبال ساخت سلاح ‏های اتومی خواهد رفت و ایالات متحده ناگزیر خواهد بود با این چشم انداز که روند مذاکرات را پیچیده ‏خواهد کرد، روبه رو شود. کشوری مانند اسراییل این قابلیت ایران را تهدیدی جدی تلقی خواهد کرد، چرا که ‏نگران است که اگر شرایط بد پیش برود و ایران تصمیم بگیرد به سلاح های اتومی دست پیدا کند، می تواند ‏بلافاصله تصمیم خود را عملی کند و اسراییل نخواهد دانست که چه چیز یا کجا را مورد هدف قرار دهد. ‏
اما راه حل های کوتاه مدت پیش روی ایران قرار ندهید. ایران در حال حاضر مصمم به پیشروی است. ‏راه حل هایی که امریکا ممکن است ارایه دهد، مانند توافق برای پایین آوردن سرعت برنامه ی غنی سازی ‏ایران، تضمین شده اند که عمل نخواهند کرد. نکته ی مهم این است که امریکا هدف خود را در خصوص ‏تعلیق غنی سازی یورانیم از سوی ایران حفظ کند. افزایش تحریم ها بر ضد ایران نیز مهم است تا این که ‏این کشور مجاب شود دوباره محاسبه کند که آیا برنامه ی غنی سازی به نفع آن است یا نه. مذاکره مستقیم با ایران ‏نیز ضروری است، طوری که ایران بفهمد آمریکا چه می خواهد و امریکا بفهمد ایران چه می خواهد. ‏سپس مهم است که این موضوع (مذاکره) به کل خاورمیانه گسترش داده شود. در حال حاضر موضوع ‏مذاکره درباره ی خاورمیانه عاری از نیروگاه های غنی سازی و فرآوری که در ساخت سلاح های اتومی ‏کاربرد دارند، بسیار حایز اهمیت است. بنابراین، شما می خواهید به منطقه ای دست پیدا کنید که قابلیت ‏های ساخت سلاح های اتومی را نداشته باشد. از این رو، ناگزیر دیگر بازیگران را، که برخی از آنها بسیار ‏برای ایران مایه نگرانی هستند، شرکت دهید. اولین کشور اسراییل خواهد بود، اما مصر و ترکیه نیز ‏واکنش مساعدی در مقابل ساخت سلاح های اتومی از سوی ایران نشان نخواهند داد. ‏

 

دکمه بازگشت به بالا