گزارش سالانه حقوق بشر در مورد افغانستان چالش بیشتر، دست‌آورد کمتر

گزارش سالانه‌ی کمشنری عالی حقوق بشر ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان و دست‌آوردها در این مورد، به تازگی به شورای حقوق بشر سازمان ملل ارایه شده است.
در این گزارش وضعیت حقوق بشری در افغانستان  همچنان دست آورد ها و چالش های فراروی آن به بررسی گرفته شده است. در نگاه اول این گزارش نشان دهنده‌ی افزایش چالش‌ها در مقابل حقوق بشر در افغانستان است.

این گزارش نشان می دهد که حقوق زنان کماکان مانند گذشته زیر پا می‌گردد و دست‌آوردهای هم که در این چند سال در عرصه‌ی حقوق زنان به دست آمده است؛ کم کم دچار دگرگونی می‌گردد.
این گزارش می‌گوید که «افزایش درگیری های مسلحانه در افغانستان تاثیر خاصی بر غیرنظامیان به خصوص آسیب پذیر ترین افراد ساکن در مناطق متاثر از کشمکش داشته است. جنگ های شدید باعث افزایش تلفات غیرنظامی گردیده و فضا برای اقدام های بشردوستانه را محدود ساخته است. تبعیض دراز مدت علیه زنان و اقلیت ها خود دلیل آشکاری بر عدم دسترسی آنها به عدالت و دیگر خدمات اولیه می باشد. دست آورد های مهم اخیر زنان در عرصه عامه با خطر کاهش و محدود شدن روبه رو است. حملات شدید آزادی بیان که دیدگاه های ساختار فعلی قدرت ومعیار های مدنی و مذهبی را به چالش می کشاند، معمولا زنان را در انزوا قرار داده و باعث شک و تردید برتوانایی دولت برای تامین یک فضای دموکراتیک و آزاد که در آن حقوق بشر به صورت کامل رعایت شود، می گردد. این مساله به خصوص در زمان انتخابات بسیار مهم است. با این که ابتکارات مهمی در جهت اصلاح بخش قضایی و بهبود اداره عدالت در سال ۲۰۰۸ آغاز شده، اما سیستم قضایی تا هنوز ضعیف، فاسد و ناکار مانده و تعهدات بین المللی خود را گاهگاهی انجام نمی دهد. در ترکیب از خشونت های جنایی و نبود نهاد های قانون گذار در بخش های از کشور، یک فرهنگ مصوونیت مسلط شده و دلیل آشکار برای ثبوت آن عدم پیگیری متخلفین و ناقضین همیشگی حقوق بشر است».
مهم ترین فاکت اساسی در این گزارش بحث فرهنگ معافیت در مقابل تخلفات است که زمینه ی نهادینه شدن حقوق بشر را ضعیف می سازد. این گزارش می افزاید که اکثر مردم در افغانستان از عدم اجرای مواد حقوق بشری در رنج هستند و دولت نیز توانایی نهادینه ساختن فرامین حقوق بشری را ندارد. زیرا سیستم عدلی و قضایی کشور دچار فساد و ناکار آمدی گردیده است . از سوی دیگر آغاز دوباره مجازات مرگ برای مجرمان نیز نگرانی کمیشنر عالی سازمان ملل را به همراه داشته است .
بخش دیگری از این گزارش به نگرانی کمیشنر سازمان ملل متحد از روند رو به زوال آزادی بیان در افغانستان اختصاص دارد. این گزارش می گوید وضعیت آزادی بیان در افغانستان رو به ضعف نهاده است. حملات جاری بر مطبوعات و بسته شدن فضا برای آزادی بیان یکی از بحث های است که چالش های حقوق بشری را افزایش می دهد. به خصوص در آوانی که انتخابات ریاست جمهوری در راه است، این مشکلات نگرانی را در مورد نقض حقوق بشر بیشتر ساخته است .
یکی از فاکت های مهم در این گزارش نقش فقر و تنگدستی در نقض حقوق بشر در افغانستان است که نگرانی عمده ی کمیشنر سازمان ملل را در پی داشته است.
این گزارش می نویسد:» افغانستان با میزان ۴۲ درصد فقر، یکی از فقیرترین کشور های جهان است. ۲۰ درصد دیگر افغان ها تقریبا زیر خط فقر زندگی می کنند که این خود نشان دهنده ی میزان بالای آسیب پذیری می باشد. ساختار بدیهی و آشکار فقر، حاکمیت ضعیف، تبعیض و منزوی ساختن، همه در سطح هشدار دهنده ی فقر که زندگی میلیون ها افغان را ناتوان و ضعیف می سازد، سهم دارند. گفته می شود ۶۱ درصد جمعیت در برابر عدم مصوونیت غذایی آسیب پذیر اند. خشک سالی جدی باعث کاهش حاصلات شده و نرخ بالای مواد اولیه غذایی بدین معنا است که حق تغذیه و معیار های بالا برای دست یافتن به صحت به خصوص در میان خانواده های فقیر، به شدت تحت فشار قرار دارد. توزیع ثروت در افغانستان نابرابر بوده و منابع مولد هم بیشتر در دست چند نفر محدود قرار دارد. سه دهه جنگ دسترسی گروه های آسیب پذیر را به زمین، معیشت یا حتا خدمات اجتماعی بسیار محدود نموده و فقط در استفاده افراد صاحب قدرت می باشد. به خاطر موفقیت در ابتکار کاهش فقر، به خصوص عواملی که بر تصمیم گیری و اختصاص منابع تاثیر می گذارد، ارزیابی حقوق بشر بسیار مهم وضروری می باشد».
این گزارش سالانه در مورد افغانستان در اخیر پیشنهادهایی را برای بهتر شدن وضعیت حقوق بشری در افغانستان مطرح می کند که مهم ترین آن ها عبارت اند از:  تلاش های بیشتر برای یک پارچه سازی دورنمای حقوق بشر در مرحله ی تطبیق محو فقر و انکشاف استراتژی ها، تلاش  حکومت افغانستان، با حمایت جامعه جهانی، از تاسیس سریع بخش پیشنهادی حقوق بشر در وزارت عدلیه،  سعی حکومت افغانستان به صورت فعالانه برای ایجاد  پلان ملی عمل برای زنان در افغانستان واستراتژی فراگیر تساوی جنسیت استراتژی انکشاف ملی افغانستان و مسایل دیگر که می توانند نقش سازنده در بهتر شدن وضعیت حقوق بشر در افغانستان داشته باشند.
به این ترتیب گزارش سالانه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر باز هم نشانگر بدتر شدن وضعیت حقوق بشر در افغانستان است که بیشترین این چالش ها هم برمی گردد به عدم تلاش حکومت افغانستان برای اعاده موازین حقوق بشری در افغانستان و ناتوانی حکومت در نهادینه ساختن حقوق بشر در کشور و بدتر از همه توسعه ی فرهنگ معافیت در افغانستان که مهم ترین چالش در مقابل حقوق بشر است .

دکمه بازگشت به بالا