کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان پس از شش سال فعالیت (قسمت دوم)

زمانی که افراد جامعه احساس می کنند که حقوق بشری شان نقض شده است، بنا بر صلاحیتی که این ماده به مردم و کمیسیون داده است، این افراد می توانند و حق دارند تا به کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان مراجعه نموده و کمیسیون نیز مکلفیت دارد تا به این شکایت رسیدگی نموده و همکاری بکند تا شکایت های افراد در مورد نقض حقوق بشر رفع شده و در صورتی که حقوق شان نقض شده باشد، مورد حمایت قرار بگیرند.
مجله: لطفا در رابطه به دستاورد های کمیسیون در تامین مطالبات حقوق بشری در جریان تقریبا شش سال گذشته توضیحاتی را برای خوانندگان مجله بدهید.
حمیدی: در این رابطه باید گفت که مساله حقوق بشر، صلح، عدالت، حاکمیت قانون و امنیت از مسایل کاملا مرتبط به هم بوده و در کنار هم قرار دارند. به گونه ای که یکی دیگری را مورد حمایت قرار داده و تقویت می کند. این خیلی مهم و اساسی است. در شرایطی که افغانستان به طرف صلح و ثبات روان است و برای تامین رفاه و آسایش مردم کشور تلاش می کند، در عین زمان با مشکلات نا امنی دچار است، توجه به حقوق بشر و کار برای بهبود وضعیت حقوق بشر از مکلفیت های اساسی نهاد های حقوق بشری و دولت افغانستان و مردم کشور، مهم تر از همه کمیسیون مسقل حقوق بشر افغانستان است. می خواهم تاکید کنم بر این که برای بهبود و تقویت حقوق بشر تنها یک نهاد و یا یک سازمان مثل کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان کافی نیست که باید کار کند. بلکه حقوق بشر و تامین، بهبود و توسعه آن بستگی به یک سلسله عوامل و عناصری از جمله اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، اداری، قضایی و قانونی دارد که در تمام این زمینه ها باید کار صورت بگیرد تا ما بتوانیم شاهد تامین و بهبود وضعیت حقوق بشر در جامعه به خصوص در افغانستان که متاسفانه مشکلاتی زیادی در این زمینه وجود دارد، باشیم.
مساله ی دیگری که من می خواهم در این جا توضیح داده و بعدا روی دستاوردهای شش ساله ی کمیسیون حرف بزنم، این است که افغانستان در جریان که موافقت نامه ی بن به امضا می رسید و یک توافق بین افغانی و بین المللی برای تامین صلح و ثبات در افغانستان به وجود می آمد، تازه داشت، کم کم از سی سال جنگ، سی سال استبداد و خود کامگی، نفی حقوق بشر و بغاوت، جنایت و جرایمی که صورت گرفته بود، عبور کرده و گامی تازه را بر دارد به سوی ثبات، امنیت و صلح. برای همین بسیار ضرور بود که برای رسیدن به یک جامعه قانون مند که در آن امنیت باشد، صلح باشد، عدالت باشد و مردم از تمام حقوق بشری شان برخوردار باشند، مردم افغانستان با گذشته ی خود تصفیه حساب نمایند [نهادهای حقوق بشری به فعالیت آغاز کنند].
بنا بر این، اولین کاری را که باید کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان انجام می داد، این بود که برنامه ای را برای رسیدگی به جرایم و جنایت های گذشته، برنامه ای را برای ادغام دوباره ی مردم که به حاشیه کشانده شده بودند، به متن این جامعه. و تامین مشارکت مردم و تامین مصالحه و آشتی دوام دار و قانون مند، تامین و ایجاد ادارات سالم و با ظرفیت که بتواند اعتماد مردم را بخود جلب نماید. خدماتی برای مردم انجام داده و از حقوق و آزادی های مردم حمایت نماید، روی دست گرفته و کاری را انجام بدهد تا مردم افغانستان یک بار با گذشته اش تصفیه حساب نمایند. التبه نه به عنوان انتقام، بلکه به خاطر تامین حاکمیت قانون و به خاطر تامین عدالت و تقویت حاکمیت قانون در آینده. برای فراهم سازی شرایطی که دیگر هرگز مردم افغانستان به گذشته های سیاه و خونین شان رجعت ننموده و راه صلح و آشتی را در پیش گیرند و زمینه های ایجاد شود تا افغانستان و مردم آن را از سقوط به جنگ دوباره و جنایت های که در گذشته وجود داشت، محافظت نموده و در امان نگهدارد…
ادامه دارد

دکمه بازگشت به بالا