کرزی هنوز انتخاب افغان‌هاست

رییس جمهور افغانستان حامد کرزی، محبوب غرب در سال ۲۰۰۱، خود را برای انتخاب مجدد در انتخابات آینده ریاست جمهوری آماده کرده است، با وجود این که موقعیت او به دلیل ناکامی در مبارزه با افراطی گرایی و فساد ضعیف شده است.
اما تحلیل گران می گویند، با این وجود او دست بالایی نسبت به رقبای موجود و احتمالی خود در انتخاباتی که هنوز تاریخ آن مشخص نیست، دارد. اضافه بر این، او کسی است که برای رای دهندگان افغان و متحدان بین المللی افغانستان فردی شناخته شده است. به گفته ی احمد ادریس رحمانی، رییس مرکز تحقیقات و مطالعات پالیسی افغانستان، «در این جا فایده تصدی امور [برای چند سال]، و برتری های که او در مقایسه با دیگران دارد، در این است که او در صحنه حضور داشته[و تجربه ی کشور و کشورداری را دارد ]».
امیدهای زیادی نسبت به کرزی، زمانی که در کنفرانس بن به عنوان رییس اداره ی انتقالی پس از سقوط طالبان در افغانستان، انتخاب شد، وجود داشت. نکات مثبت اش، تسلط بر زبان انگلیسی، وقار و تحصیلات عالی، نقش اش در مقاومت علیه شوروی سابق در دهه هشتاد و دارای ریشه در یکی از قبایل قدرتمند پشتون بود.
افغان ها، کرزی را به عنوان نخستین رییس جمهور منتخب افغانستان در سال ۲۰۰۴، با ۵۵ درصد آرا مورد تایید قرار دادند، اما، علاقه ی شان نسبت به او در طول چند سال گذشته کاهش یافت. به گفته ی هارون میر، یکی دیگر از تحلیل گران در مرکز تحقیقات و مطالعات پالیسی در افغانستان، «هر کسی می داند که حکومت فاسد است، و کاری از پیش برده نمی تواند».
یک مقام سازمان ملل از کشور های غربی و متخصص افغانستان که نخواست نام اش افشا شود، گفت، «کرزی گذاشت که فساد در هر جا حتا در میان خانواده اش، ریشه بدواند». این اتهامات به شدت متوجه یکی از برادران آقای کرزی است که در تجارت بزرگ مواد مخدر دست دارد. آنان به کرات این اتهام را رد کرده اند، و کمپ رییس جمهور این اتهامات را تلاشی برای لکه دار کردن اعتبارش قلمداد کرده است.
آن مقام سازمان ملل اضافه کرد که کرزی» نتوانسته در تقویت امنیت در جنوب، در منطقه ی خود اش، موفق باشد». اشاره آن مقام به ولایت قندهار، زادگاه کرزی بود که تبدیل به میدان جنگ شدید طالبان شده است. رییس جمهور همچنان متهم به ناکامی در پاکسازی اداره اش و  مهار نزدن جنگ سالارانی است که در سه دهه گذشته متهم به نقض حقوق مردم هستند.
در عین حال، اکثریت نفوس سی میلیونی افغانستان، شکایت دارند که با وجود میلیون ها دالر کمک های خارجی، او در زندگی آنان تغییری به وجود نیاورده، قیمت مواد غذایی همچنان بالاست، و در عین حال کار کم است. از این خاطر آقای هارون میر می گوید، «اگر کرزی در قدرت بماند، مردم امید خود را به تغییر و آینده ی کشور از دست می دهند».
اما، با این وجود، در انتخابات پیش رو کرزی هنوز تنها نامزد با اعتباری است که قصد خود را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهور اعلام کرده است. اشرف غنی احمدزی، دانشمند بین المللی مورد احترام و دوسال وزیر مالیه کشور پس از سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱، به نامزد شدن خود اشاره کرده است، با وجودی این که به صورت رسمی نامزدی خود را اعلام نکرده است.
دیگر رقیب انتخاباتی که قصد خود را اعلام نموده است، علی احمد جلالی وزیر سابق داخله ی افغانستان است که در سال ۲۰۰۵ به خاطر یک وظیفه در یک دانشگاه امریکایی، کابینه ی آقای کرزی را ترک گفت.
یک مقام کاخ ریاست جمهوری افغانستان که نخواست هویت اش فاش شود، می گوید، «برای امریکایی ها اشرف غنی فردی بسیار مستقل[و تکرو] است، شخصیت او قوی و سخت است. جلالی نیز می تواند یک راه حل باشد، اما او از شبکه ی قوی [نفوذ و ارتباطات] برخوردار نمی باشد. در این وضعیت، چه کسی را جایگزین کرزی می سازید؟».
جبهه ملی- یگ گروه شکننده و متشکل از افراد نامتجانس و شخصیت های غیرموثر گذشته که جبهه مخالف دولت را تشکیل می دهند-هنوز نامزدی را معرفی نکرده است. به گفته ی شکریه بارکزی، عضو پارلمان افغانستان، این جبهه بعید است که توانایی وارد کردن فرد قدرتمندی را که حمایت ایران و روسیه را در پشت خود دارد، و این کشور ها در افغانستان نفوذ قابل ملاحظه ای نیز دارند، به میدان انتخابات داشته باشند.
در ضمن، ایالات متحده نامزدی مطلوب خود را در پرده نگه داشته است، شاید، منتظر است که حکومت باراک اوباما روی کار آمده و در واشنگتن جا به جا گردد.
خانم بارکزی می گوید، «مردم میان خوب و بد، یکی را انتخاب نخواهند کرد. آنان بایستی میان بد و بدتر انتخاب کنند. مردم بار دیگر به کرزی رای می دهند».

دکمه بازگشت به بالا