وضعیت حقوق بشر در افغانستان (قسمت چهل و سوم)

همچنان، در ماده بیست و دوم اعلامیه جهانی حقوق بشر، تذکر یافته است که هر کس حق دارد برای دفاع از منافع خود با دیگران اتحادیه تشکیل دهد و در اتحادیه ها نیز شرکت نماید. استفاده از ابزار دموکراتیک و قانونی، مشارکت در حیات سیاسی است. بخشی از این حق توسط دولت از طریق راه اندازی انتخابات در سطوح مختلف چون تامین حق انتخاب شدن و انتخاب کردن تامین می گردد. مردم می توانند از طریق تاسیس احزاب سیاسی، انجمن های فرهنگی، اتحادیه های صنفی و نهادهای مدنی از این حق بهره مند شوند. قانون سازمان های اجتماعی که از سوی دولت با در نظرداشت مفاد قانون اساسی افغانستان تصویب گردیده است، حقوق و آزادی های فراوانی را برای استفاده از این حق در اختیار مردم قرار داده است.

اما در سال گذشته، یک شکایت ارجاع داده شده به کمیسیون، تخطی از این حق را نشان می دهد. این مورد از قرار ذیل است: «تعدادی از باشند گان کمپ شیخ مصری (ولایت ننگرهار)، نمایند گانی را جهت در میان گذاشتن مشکلا ت خویش انتخاب نمودند. در بین کسانی که برای نمایندگی نامزد گردیده بودند، خانمی نیز حضور داشت. ولی دیگر نمایندگان با این موضوع مخالفت نموده، اظهار داشتند که آنها موجودیت یک نماینده خانم را ننگ وعار می دانند وبه او گفته اند که نمی تواند به حیث نماینده نامزد گردد. با تلاش های کمیسیون این مساله حل گردیده و خانم مذکور فعلا نماینده تعیین گردیده است» .  قضیه فوق نشان می دهد که بعضی اوقات شهروندان افغان با چالش های جدی، هنگام استفاده از حق آزادی مشارکت در اتحادیه ها روبه رو اند. چنانچه زنان با تبعیض جنسی روبه رو گردیده و نمی توانند از این حق خویش استفاده نمایند. در مقایسه، زنان حضور نسبتا گسترده ای در اتحادیه ها و مجامعی که در رابطه به زنان است، دارند که این امر نشان می دهد در صورتی که شرایط مساعد باشد زنان می توانند حضور فعال و موثری در تشکیل و مشارکت در اتحادیه ها داشته باشند.
 باید همچنان خاطر نشان کرد که یک مورد ثبت شده در کمیسیون بدین معنا نیست که در طی سال گذشته در حقیقت صرف یک مورد نقض این حق صورت گرفته است. به احتمال زیاد، موارد تخطی دیگر نیز وجود دارد که به خاطر عدم آگاهی مردم از این حق، به کمیسیون راجع نگردیده است.
نتیجه گیری و پیشنهادها:
همان طوری که در این بخش به تفصیل بحث گردید، در سال ۱۳۸۶ هـ ش، یک مورد نقض حق آزادی و مشارکت در اتحادیه ها در کمیسیون به ثبت رسیده است. اما این بدین معنا نیست که صرف یک مورد نقض حق آزادی و مشارکت در اتحادیه ها در طول سال ۱۳۸۶ اتفاق افتاده است. چنانچه ممکن به دلیل عدم آگاهی، بعضی از این موارد به ثبت نرسند.
 با وجود آن که ۲۵ درصد کرسی های شورای ملی به زنان اختصاص داده شده است و زنان ۴۴ درصد از رای دهندگان انتخابات ریاست جمهوری را تشکیل می دادند، بازهم حضور زنان در اتحادیه ها خیلی کمتر از مردان است. از ۹۰۶  سازمان اجتماعی که در افغانستان وجود دارند، صرف ۱۳۸ سازمان اجتماعی مربوط به زنان می باشند . همچنان از ۱۰۰ حزب سیاسی به ثبت رسید ه درکشور، زنان صرف در راس چهار حزب قرار دارند. عدم موجودیت جدی ظرفیت ها، مشکلات متعدد نظر به عوامل داخلی، تهدیدهای امنیتی و محدودیت های فرهنگی، رهبری زنان را در جامعه محدود می سازد.  این امر به نوبه ی خود دسترسی زنان را به خدمات اجتماعی و مشارکت ایشان را در اتحادیه های که می توانند مدافع حقوق زنان باشند، محدود می کند. بنابراین:
– دولت باید جهت تحکیم مواد قانون در رابطه به آزادی و مشارکت در اجتماعات اقدام جدی به عمل آورده، از هر نوع تبعیض علیه کسانی که می خواهند در این اجتماعات حضور یابند، جلوگیری به عمل آورد…
ادامه دارد
پانوشت ها:
۱- کمپ شیخ مصری برای برگشت کنندگان و بی جا شدگان داخلی در ولایت ننگرهار تأسیس گردیده است که حدود ۵۰۰۰ خانواده در این کمپ زندگی می نمایند.
– www. Moj.gov.af/pdf/socialorglist.pdf
2- استراتیژی موقت انکشاف ملی افغانستان- فصل ۶ – برابری جنسیت اجتماعی (جندر) – مسائل و موانع – ص ۵

 

دکمه بازگشت به بالا