وضعیت حقوق بشر در افغانستان (قسمت چهلم)

نتیجه گیری و پیشنهاد ها:
چنانچه از قضیه فوق آشکار می گردد، اختلافات مذهبی می تواند باعث نقض حق آزادی ضمیر، اندیشه و مذهب گردد. با توجه به این اصل که حق آزادی ضمیر و اندیشه یکی از حقوق اساسی شهروندان افغان می باشد، کمیسیون نکات ذیل را جهت توجه مقام های ذیربط دولتی ارایه می دارد:
– دولت باید با توجه به مسوولیت هایش، زمینه تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی شهروندان را فراهم نماید.
– اقدام های لازم باید صورت گیرد تا اقلیت های دینی و مذهبی بتوانند مراسم دینی و مذهبی خویش را بدون ترس و هراس اجرا نمایند.
– برنامه های آموزشی و آگاهی دهی در مورد حق آزادی اندیشه، ضمیر و مذهب باید اجرا گردد تا از آزار و اذیت اقلیت های دینی و مذهبی جلوگیری به عمل آید.
– با عاملان هر نوع تبعیض خشونت علیه اقلیت های دینی و مذهبی باید برخورد جدی قانونی صورت گیرد.

حق آزادی بیان

آزادی بیان یکی از حقوق اساسی فردی است و نیز یکی از شاخصه های تحکیم دموکراسی می باشد. هرکس حق دارد تا مفکوره ی خود را آزادانه بیان نماید. آزادی بیان تنها محدود به آزادی بیان در اجتماعات نیست بلکه شامل هرنوع سانسور و مجازات نیز می گردد. این حق در بر گیرنده ی حق ابراز نظر و حق ارایه، دریافت و جستجوی معلومات و مصوونیت برای ابراز نظر نیز می گردد.
ماده سی و چهارم قانون اساسی افغانستان بیان می دارد: «آزادی بیان از تعرض مصوون است.
هر افغان حق دارد فکر خود را به وسیله ی گفتار، نوشته، تصویر و یا وسایل دیگر، با رعایت احکام مندرج این قانون اساسی اظهار نماید. هر افغان حق دارد مطابق به احکام قانون به طبع و نشر مطالب، بدون ارایه آن به مقام های دولتی بپردازد».
براساس گزارش های منتشره به وسیله ی کابل پرس  و انستیتیوت بین المللی رسانه ها، سال گذشته یکی از سال های پر مخاطره برای آزادی بیان در افغانستان محسوب می گردد که از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

قتل و گروگان گیری
در ٢٧ حوت ۱۳۸۵ مردان مسلح ملا داداله، یکی از فرماندهان طالبان، سید آقا راننده و راهنمای ٢۵ ساله روزنامه نگار ایتالیایی دانیل ماسترجیاکومو و در تاریخ ١٩ حمل ۱۳۸۶ اجمل نقشبندی روزنامه نگار ٢۵ ساله افغان را به اتهام «جاسوسی» محاکمه نموده و گردن زدند. هرسه نفر روز ١۵ حوت در منطقه هلمند ربوده شده بودند. دولت جمهوری اسلامی افغانستان بدون توجه به هشدار طالبان مبنی بر سربریدن اجمل نقش بندی و تلاش به منظور آزادی وی، اهمال و غفلت ورزید که چنین برخوردی با خبرنگاران واهمیت ندادن به هشدار قبلی در این زمینه، نگرانی فراوانی را در مورد حق آزادی بیان درافغانستان به دنبال دارد. این درحالی است که خبرنگار ایتالیایی رها گردید ودر زمینه ی آزادی اجمل نقشبندی هیچ توجهی صورت نگرفت. در ماه جوزای سال گذشته خانم ذکیه ذکی مسوول رادیوی صدای صلح، – رادیوی محلی در ولایت پروان- در منزل اش توسط افراد ناشناس در مقابل چشمان طفل دو ساله اش به قتل رسید. پولیس با این که ۶ تن را به اتهام قتل خانم ذکی گرفتار نمود، اما ۴ تن آنان را به دلیل نبودن مدارک آزاد ساخت. همچنان، در اوایل ماه جوزای سال ۱۳۸۶ هـ ش گوینده تلویزیون شمشاد، خانم شکیبا سانگه آماج در منزل اش به قتل رسید…
ادامه دارد

دکمه بازگشت به بالا