وضعیت حقوق بشر در افغانستان (قسمت سی و هفتم)

– دولت باید جهت تامین حق گشت و گذار و اقامت شهروندان افغان، اقدام جدی نماید.
– جلوگیری از تبعیض های قومی می تواند گام مثبتی باشد جهت تامین این حق. بنابراین برنامه های آگهی دهی باید جهت ارتقای سطح آگاهی عمومی در مورد تبعیض و خشونت بر اساس قومیت، مذهب یا ملیت در نظر گرفته شود.
–  با کسانی که باعث نقض این حق می گردند باید برخورد قانونی صورت گیرد.

حق کار
دولت‌ها وظیفه دارند برای تمام نیروی فعال جامعه در شهر ها و قریه ها صرف نظر از جنس، شرایطی به وجود آورند که از حق کار و انتخاب آزادنه شغل برخوردار باشند. این حق به گونه ی وسیع با موضوع حق داشتن کار می پردازد، و افراد بیکار را نیز به حیث یک نگرانی مورد بررسی قرار می دهد. حق کار یکی از اولین و عمده ترین حقوقی است که در کنوانسیون حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بالای آن تاکید شده است.

 حق کار به دو موضوع اساسی ارتباط می گیرد:
۱) حق دسترسی به کار؛
۲) حقوق کارگران در محیط کار: این حق شامل احترام به کرامت انسانی، انتخاب آزادانه کار، حق داشتن مزد مناسب، تعیین ساعات کار، برخورد بدون تبعیض و محیط کاری بی خطر می شود.
قانون اساسی کشور در ماده چهل و هشتم حکم می کند که:
«کار حق هر افغان است. تعیین ساعات کار، رخصتی با مزد، حقوق کار و کارگر و سایر امور مربوط به آن توسط قانون تنظیم می گردد. انتخاب شغل و حرفه، در حدود احکام قانون، آزاد می باشد».
 اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز در ماده بیست سوم با صحه گذاشتن براین حق انسانی، توضیح می دهد که شرایط منصفانه و در یافت اجرت مساوی در برابر کار مساوی بدون هر نوع تبعیض حق هر انسان است.
طی سال ۱۳۸۶ جمعا ۱۴ مورد شکایت در مورد نقض حق کار از سرتا سر افغانستان به کمیسیون مواصلت ورزیده است. آمار ارایه شده به دلیل عدم آگاهی مردم وعدم دسترسی شان به کمیسیون حقوق بشر نمی توانند دربرگیرنده ی تمام موارد نقض این حق باشند. مواردی که در کمیسیون به ثبت رسیده اند، نشان می دهند که موجودیت فساد اداری، خصومت های شخصی و سهل انگاری بعضی از نهادهای دولتی باعث نقض حق کار گردیده است…
ادامه دارد

 

دکمه بازگشت به بالا