وضعیت حقوق بشر در افغانستان (قسمت سی و نهم)

نتیجه گیری و پیشنهادها
تعداد زیادی از شهروندان افغان به مشکل عدم دسترسی به کار مناسب و دستمزدی که تکافوی مصارف اولیه شان را بکند، مواجه اند. همان طوری که در این بخش بحث گردید، زنان، کودکان و اشخاص دارای معلولیت از جمله گروه های آسیب پذیر در رابطه به حق کار بوده، کودکان شاغل عموما در محیط ناسالم که انواع ضرر های صحی را به همراه دارد، کار می نمایند. برعلاوه دستمزدی که بعضی از اشخاص شاغل دریافت می نمایند در مقابل کاری که انجام می دهند ناچیز می باشد که این خود نقض حق کار است. بنابراین کمیسیون پیشنهادهای ذیل را مطرح نموده، خواستار توجه جدی دولت در این زمینه است.
– دولت افغانستان مکلف است به موارد نقض حق کار به گونه ی جدی عمل نماید. دولت باید زمینه را برای تدویر برنامه های آموزش حرفه ای و سایر خدمات برای اشتغال مساعد گرداند.
– از تبعیض در برابر کارمندان به شمول تبعیض جنسیتی که بر اساس آن افراد از فرصت های برابر برای اشتغال محروم می گردند، دولت باید جلوگیری به عمل آورد.
– برای اشتغال زنان فرصت های بیشتر باید ایجاد گردد.
– حد اقل سن کار و حد اقل معاش باید تعیین گردد.
– شرایط مناسب کاری و عدم آن باید در قانون کار ذکر شود و استاندارد های شرایط کاری تعیین گردد.
– برای کودکان کارگر زمینه های مناسب تعلیم و تربیت فراهم گردد.
حق آزادی اندیشه، ضمیر و مذهب
حق آزادی اندیشه و مذهب یکی از حقوق اساسی بشری بوده و این حق شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی بادر نظر داشت ماده دوم و سوم قانون اساسی کشور می باشد. هرکسی می تواند از این حق به طور انفرادی و یا در اجتماع بادیگران، به طور عمومی یا خصوصی برخوردار باشد.
ماده دوم قانون اساسی کشور حکم می کند که:
«دین دولت جمهوری اسلامی افغانستان دین مقدس اسلام است و پیروان سایر ادیان در پیروی از دین و اجرای مراسم دینی شان در حدود احکام قانون آزاد می باشند».  

در کشورهای که اقلیت های نژادی، مذهبی و یازبانی وجود دارند، اشخاصی متعلق به این اقلیت های مذبور را نمی توان از این حق محروم نمود که مجموعا با سایر افراد گروه خود شان از فر هنگ خاص متمتع شوند و به دین خود متدین بوده و بر طبق آن عمل کنند، یا به زبان خود تکلم نمایند .
(ماده بیست وهفتم میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی)

در سال ۱۳۸۵ هـ ش هیچ مورد نقض آزادی اندیشه، ضمیر و مذهب در کمیسیون به ثبت نرسیده بود، اما متاسفانه در سال ۱۳۸۶ هـ ش یک مورد نقض این حق به کمیسیون ارجاع گردیده است. چنانچه عده ای از اهالی قریه های قلعه آیویم و رباط و لسوالی پس کران ولایت بدخشان به کمیسیون چنین عارض شده اند:
«درحدود ۳۷ در صد اهالی ولسوالی کران منجان را پیروان مذهب اسماعیلیه تشکیل می دهند. این مردم نتوانسته اند که رسوم مذهبی خویش را به شکل آزادانه به دلیل مداخلات اهالی سنی این ولسوالی ادا نمایند. بنابر همین مداخلات و فشار تاهنوز نتوانسته اند که برای خود جماعت خانه ای نیز اعمار نمایند. چند مرتبه که اقدام به اعمارجماعت خانه نمودند، به شدت توسط اهالی سنی مذهب ممانعت گردیده تاهـــــنوزهم قادر به اجرای مراسم مذهبی خود به طور علنی نیستند».
کمیسیون از طریق ریاست حج و اوقاف و مقام ولایت غرض حل موضوع اقدام نمود. ریاست حج و اوقاف و مقام ولایت به ولسوال مذکور هدایت دادند تاجهت حل مشکل اقدام نماید. خوشبختانه به اساس پیگیری کمیسیون این مشکل مردم رفع گردیده است…
ادامه دارد

دکمه بازگشت به بالا