وضعیت حقوق بشر در افغانستان (قسمت بیست و ششم)

نبود مراکز آموزشی برای کودکان دارای معلولیت
 معلولیت مشکل دیگری است که بر آسیب پذیری کودکان می افزاید. زمینه دسترسی متوازن و برابر آموزش برای کودکان دارای معلولیت در افغانستان فراهم نشده است. برگزاری جلسات و تعقیب قضایای نقض حق کودکان دارای معلولیت به تعلیم و تربیت از جمله کار هایی است که کمیسیون در این زمینه انجام داده است. اما مشکلات این دسته از کودکان به گونه ی هویدا تا حال رفع نگردیده و توجهات و ملاطفت های جدی تری را در این زمینه ایجاب می نماید. ایجاد مکتب های خاص برای معلولان به ویژه معلولان ناشنوا و ناگویا از سوی نهادهای ذیربط یک امر ضروری است.

غصب ملکیت های معارف و مکاتب
غصب زمین های دولتی طی سال های اخیر از جمله مشکل هایی است که دولت با آن روبه رو است. ملکیت های مکاتب هم از این جهت آسیب دیده اند.

به طور مثال:
«اولیای شاگردان مکتب حصارک ولسوالی چمکنی ولایت پکتیا به تاریخ ۱۴/۳/۱۳۸۶ به دفترساحوی کمیسیون شکایت نموده اند که زمین ملکیت مکتب حصارک ولسوالی چمکنی را یک تعداد از افراد زورمند درجریان جنگ های داخلی غصب نموده اند. اولیای شاگردان اظهار داشتند: «گرچه چندین بار به مراجع دولتی مراجعه نمودیم امانهادهای محلی هم به شکایات ما گوش نداده و توجه نکرده اند و ملکیت مکتب در اختیار غاصبان باقی مانده است.» موضوع بعد از بررسی ومستند سازی با مقام ولایت، ریاست قضایایی دو لت، سارنوالی استیناف ولایت پکتیا و مسوولان ولسوالی چمکنی، بالاخره به به تاریخ ۲۷/۴/۱۳۸۶ در حضور نماینده کمیسیون حقوق بشر وهیات موظف دولتی، ملکیت مکتب حصارک ولسوالی چمکنی به مدیرمعارف آن ولسوالی تسلیم داده شد».

نتیجه گیری و پیشنهادها
 از تحلیل موضوعاتی که در این بخش به بحث گرفته شد، چنین بر می آید که مشکلات فراوانی در برابر استفاده شهروندان افغانستان از حق مسلم شان به تعلیم و تربیت وجود دارد. خشونت در مکاتب، عدم موجودیت مکتب ها، فقدان معلمان مسلکی و با تجربه، فقدان کتاب های درسی، تعمیر مکتب و مواد درسی و فرهنگ رشوه خوری در بعضی از مکاتب از جمله چالش های عمده اند. بنابراین، کمیسیون پیشنهادها ذیل را در رابطه مطرح می نماید:
– برای آن عده از مکاتبی که فاقد تعمیرند، باید تعمیر مناسب به تعداد نفوس مناطق ایجاد گردد.
– دولت باید جهت بالا بردن ظرفیت های معلمان توجه جدی نماید.
– مکاتب باید برای تمام شهروندان افغان قابل دسترسی بوده، به تمام زبان هایی که در مناطق مختلف صحبت می شوند، باید مواد درسی آماده گردیده، به همان زبان شاگردان تدریس شوند.
– برای اقلیت های مذهبی باید مکاتب مخصوصی تأسیس گردد .
– وزارت معارف تا زمان تاسیس مکاتب مخصوص برای اقلیت های مذهبی، معطوف به رفع آزار و اذیت کودکان اقلیت های مذهبی باید توجه جدی نماید.
– برای شاگردان باید کتاب های درسی مطابق شرایط زمانی و توسعه علوم تهیه گردد.
– جهت شمول کودکان دختر به مکاتب باید توجه جدی تری صورت گیرد.
– برنامه هایی برای ارتقای سطح آگاهی عمومی در مورد تعلیم و تربیت کودکان باید از سوی دولت در نظر گرفته شود تا پدران و مادران تشویق گردند که کودکان شان را به مکتب بفرستند.
– فرهنگ خشونت و توهین باید از مکتب محو شود. برای بالا بردن سطح آگاهی معلمان و مسوولان مکاتب در این زمینه باید دوره های آموزشی دایر گردد تا مسوولان بتوانند برای وادار نمودن شاگردان به اطاعت از قوانین مکتب، روش های سازنده ای را در پیش گیرند.
– رشوه خواری، فساد اداری و سو استفاده از قدرت در مکاتب باید از بین برده شود. در مقابل مرتکبان و اقدام های قانونی صورت گیرد.
– دولت باید در زمینه ی نگهداری ملکیت های مکتب اقدام جدی نموده و کسانی که ملکیت مکتب را غصب می نمایند، باید مورد پیگرد جدی قانونی قرار گیرند…
ادامه دارد

 

دکمه بازگشت به بالا