وزارت صحت: دواخانه‌ها قیمت دوا و مهرشان را بر نسخه‌ی بیماران درج کنند

وزارت صحت عامه در آغاز دور دوم کارزار مبارزه با قاچاق ادویه، تضمین کیفیت و کنترول قیمت دوا و محصولات صحی می‌گوید که بعد از این مسئولان دواخانه‌ها مکلف ‌اند تا در پشت نسخه‌ی بیماران، قیمت دوا را درج کرده و مهر بزنند.

نورشاه کامه‌وال، رییس اداره‌ی ملی تنظیم ادویه و محصولات صحی که روز شنبه (۱۵ ثور) در یک نشست خبری صحبت می‌کرد، هدف از درج قیمت دوا و مهر دواخانه‌ها را کنترول قیمت ادویه خواند و گفت که این اداره تلاش می‌کند از تولید، تورید و فروش عمده‌ی ادویه و سایر لوازم و تجهیزات صحی در کشور اطمینان حاصل کند.

رییس اداره‌ی ملی تنظیم ادویه و محصولات صحی تصریح کرد که بر مبنای قانون، دواخانه‌ها مکلف اند پس از دادن دوا به بیمار، بر اساس نسخه‌ی داکتر معالج، قیمت مجموعی ادویه و مهر دواخانه را در پشت نسخه درج کنند. او با تأکید از شهروندان خواست هنگام خرید دوا، مطابق نسخه‌ای که از داکتر معالج‌شان دریافت کرده‌اند، از مسئول دواخانه بخواهند تا قیمت مجموعی ادویه و مهر دواخانه را درج نسخه کند.

بر اساس سخنان آقای کامه‌وال، این اداره در تلاش است تا لیست‌های خریداری دواخانه‌ها را نیز مورد ارزیابی قرار دهد تا اطمینان حاصل شود که آنان ادویه و لوازم طبی مجاز را از تولید‌کننده‌گان، تورید‌کننده‌گان و عمده‌فروشان دارای جواز فعالیت رسمی، خریداری کرده باشند.

رییس اداره‌ی ملی تنظیم ادویه و محصولات صحی از صاحبان و کارمندان مسلکی تمام تأسیسات دوایی تقاضا کرد که ادویه و محصولات صحی موجود در تأسیسات  آنان باید اسناد رسمی خریداری داشته باشند و هشدار داد، در صورتی که دواها، لوازم و تجهیزات طبی اسناد رسمی خریداری نداشته باشند مطابق قانون ضبط می‌شوند.

با این حال اتحادیه‌ی خدمات دوایی از حکومت و به ‌صورت مشخص از اداره‌ی ملی تنظیم ادویه و محصولات صحی می‌خواهند که جهت جلوگیری از قاچاق دوا به داخل کشور، لیست مجاز در خصوص ادویه‌هایی که از سایر کشورها وارد می‌شوند، را برداشته و در عوض یک لیست غیرمجاز بسازند تا دواهای ممنوعه در فهرست غیرمجاز قرار بگیرد و وارد کردن تمام دواهای دیگر آزاد باشد.

محمد قاسم، عضو اتحادیه‌ی خدمات دوایی و رییس بخش دواخانه‌های این اتحادیه می‌گوید، دوا چیزی است که زود زود به‌روز می‌شود اما فهرست مجاز وزارت صحت آن‌قدر که لازم است، به موقع به‌روز نمی‌شود، در نتیجه بسیاری از دواهای که باید به مریض داده شود، در کشور یافت نمی‌شود و مردم مجبور می‌شوند برای تدوای به یک کشور دیگر بروند.

به گفته‌ی این عضو اتحادیه‌ی خدمات دوایی، برای یک مریض در کشورهای همسایه توصیه می‌شود که یک دوای مشخص را شش ماه استفاده کند، اما او به دلیل نداشتن پول کافی برای یک یا دو ماه دوا گرفته و به افغانستان بر می‌گردد. وقتی دوایش تمام می‌شود، نمی‌تواند آن را در افغانستان پیدا کند و مجبور است بار دوم به کشورهای همسایه برود.

این در حالی‌ است که بلند بودن قیمت دوا و همچنان کیفیت پایین آن همواره انتقاد باشنده‌گان کشور را در پی داشته است.

دیدگاه are closed.