هیچ کس پاسخی برای مشکل انتخابات ندارد

با این که کرزی در صدد برگزاری به موقع انتخابات است، ولی، ایالات متحده تمایل دارد که انتخابات در ماه اگوست برگزار شود. این دو تمایل مختلف، کمیسیون، جناح های سیاسی و مردم را درحالت بغرنجی قرار داده است. آن گونه که مقام های غربی به روزنامه های بین المللی گفته اند، کمیسون انتخابات نیز رای به تاخیر انتخابات خواهد داد و منتظر می ماند که بودجه، امنیت و لوژستیک انتخابات ریاست جمهوری افغانستان از سوی جامعه جهانی تامین شود.
از ظاهر امر این گونه پیداست که آقای کرزی، برخلاف آنچه گفته، تاریخ جدید را در مشوره با غربی ها و به ویژه ایالات متحده که تامین کننده ی اصلی مالی و امنیتی انتخابات می باشد،  تعیین نکرده و احتمالا یک تصمیم شخصی یا به تعبیر تحلیلگران، یک تصمیم زیرکانه ی سیاسی به خاطر خاموش ساختن و دست و پاچه کردن مخالفین و رقیبان، بوده است. از جمله آقای اشرف غنی احمد زی گفته است که به دلیل آماده نبودن برای انتخابات ماه اپریل، نمی تواند در انتخابات ریاست جمهوری که اگر در آن زمان برگزار شود، شرکت کند. او فکر می کند که آقای کرزی با پیش انداختن زمان انتخابات که بر اساس قانون درست است، حریفان انتخاباتی خود را زیر فشار قرار داده است.
گزینه‌ی مخالفان؟
زمانی که رییس جمهور  انتخابات را به تعویق انداخت، انتقاد های عمومی به خاطر نقض قانون اساسی از همه جا بلند شد. این انتقادها تا سطح طرح دولت موقت از سوی مخالفین سیاسی حکومت پیش رفت، و گفته می شود که این گونه فشارها باعث شد که کرزی فرمان برگزاری انتخابات در زمان معین آن را داد. هرچند کمیسون انتخابات تصمیم نهایی را در مشوره با حکومت و جناح های سیاسی اعلام خواهد داشت، اما، تمایل حکومت به برگزاری انتخابات یک شرط مهم است. کمیسون نیز قبلا اعلام داشته است که آمادگی برگزاری انتخابات را ندارد. از ۲۲۰ میلیون دالر وعده داده شده تنها نیمی از آن به این کمیسیون داده شده است. از سوی دیگر، ناتو و به ویژه امریکایی ها قبلا به صراحت گفته بودند که آمادگی تامین امنیت انتخابات را ندارند.
به نظر می رسد که در هر صورت، چه برگزاری انتخابات و چه عدم برگزاری آن در موقع مقرر، معیارهای قانون اساسی را پوره کرده نمی تواند. زیرا، به لحاظ لوژستیک و نبود نیروی کافی امنیتی برای برگزاری انتخابات، زمینه ی برگزاری آن مساعد نیست، و از جانب دیگر، اگر در موعد مقرر این انتخابات صورت نگیرد، نقض آشکار قانون اساسی و از مصادیق مکرر قانون شکنی در افغانستان به حساب می آید.
از این خاطر به نظر می آید که کسی به این مشکل پاسخی ندارد. ظاهرا، غربی ها طرفدار تعویق انتخابات بوده و سازمان ملل نیز از این امر پشتیبانی می کند. از نظر آنها، انتخابات در موعد مقرر باعث می شود که بسیاری از مردم در شمال و جنوب نتوانند در انتخابات شرکت کنند، و از این خاطر برگزاری انتخابات آزاد، عادلانه و شفاف که قانون اساسی کشور ذکر آن را کرده است، ناممکن به نظر می آید.
توافق بر سر مشروعیت حکومت
بسیاری از تحلیلگران باور دارند که آقای کرزی برای خاموش ساختن و خلع سلاح مخالفان خود که بعضی شان طرفدار سرسخت یک حکومت موقت می باشند، انتخابات در موعد مقرر را اعلام داشت. حال اگر حکومت افغانستان زیر فشار امریکایی ها و همچنان بر اساس اعلام کمیسون انتخابات، انتخابات ریاست جمهوری را با تاخیر در ماه اگوست برگزار نماید، مخالفان صلاح خود را در مخالفت نخواهند دید. زیرا، کسانی که باید به انتخابات پول بدهند و تامین امنیت آن را به دوش بگیرند، با برگزاری انتخابات در ماه اپریل موافق نیستند. اگر غربی ها با این انتخابات موافق نباشند، منابع مالی را در اختیار کمیسون قرار ندهند و ناتو نیز تامین امنیت آن را ناممکن بداند، در آن صورت چه نهاد و حکومتی به تنهایی بار تمام مشکلات مالی، امنیتی و لوژستیکی انتخابات را بر دوش می گیرد؟
به نظر می رسد که هم جانب حکومت و هم جانب مخالفان آن با تعویق انتخابات به توافق خواهند رسید.
حکومت قانع است که تا یک ماه آینده برگزاری انتخابات ناممکن است، و اعلام انتخابات در ماه اپریل نیز چیزی بیشتر از یک مانور سیاسی نبوده است.
مخالفان حکومت، قبلا از این جهت با تعویق انتخابات مخالف بودند که از این فرصت می توانستند کرزی را برای کنار رفتن از حکومت زیر فشار قرار دهند. و اگر نه می دانند که وقتی هنوز کارت های رای دهی چاپ نشده  و بیش از۱۰۰ میلیون دالر، کمیسون انتخابات کمبود مالی دارد، در این صورت حکومت و کمیسون چگونه توانایی برگزاری انتخابات را خواهند داشت؟
اکنون مخالفان حکومت در یک بن بست کامل و چاهی که کرزی برای آنها کنده است، افتاده اند. هرچند انتظار می رود که مخالفان عمدتا جهادی رییس جمهور بر روی کار آمدن حکومت موقت پا فشاری نمایند، ولی، بعید نیست که کرزی با استفاده از امکانات خارجی و داخلی، از جمله فشار امریکایی ها، مخالفان خود را وادار بسازد که مشروعیت حکومت او را پس از ختم ماموریت دولت کنونی، بپذیرند، و این انتخاب گوارای مخالفان رییس جمهور نیست. آنها به خوبی می دانند که رییس جمهور با امکاناتی که در اختیار دارد، بار دیگر  قدرت را به دست خواهد گرفت. به ویژه که امریکایی ها در ظاهر اعلام کرده اند که بی طرفی خود را در انتخابات حفظ کرده و از کسی خاص حمایت نمی کنند. معنای آن این است که رییس جمهور منتخب افغان مورد حمایت آنها نیز خواهد بود، و این زنگ خطر را برای مخالفان رییس جمهور  به صدا در آورده است.

دکمه بازگشت به بالا