نشانه ای از استقلال در سیاست خارجی

قرار است امروز آقای کرزی به هند سفر نماید. این سفر که در واقع می توان آن را یک سفر حسن نیت نامید، به ویژه پس از سفر آقای زرداری، رییس جمهور پاکستان به افغانستان می تواند حامل اشارات سیاسی معینی باشد که برای افغانستان از اهمیت خاصی برخوردار است. مسلما سفر آقای زرداری در ذهنیت مردم هند و نیز سیاستمداران آن کشور سوال ها و دست کم ابهام های زیادی را برانگیخته است، همان گونه که مردم افغانستان نیز آن را با نگرانی، دنبال کردند. زیرا آقای زرداری در این سفر هیچ نکته تازه ای مطرح نکرد و فقط وعده هایی را که بارها از طرف پاکستانی ها مطرح و سپس نقض شده بود، تکرار کرد و کوشید از سفر خودش به عنوان یک فرصت خیلی خوب برای تبریه پاکستان از اتهاماتی که در رابطه با حوادث بمبیی وسیعا بر سر زبان ها است، بهره برد و در عین حال فضای حسن نیتی را که میان هند و افغانستان وجود دارد، اخلال کند. بر این مبنا سفر آقای کرزی به خودی خود می تواند تردیدهای احتمالی در این مورد را بی رنگ سازد.

از طرف دیگر این سفر می تواند، تاکیدهای افغانستان بر سیاست متوازن خارجی و استقلال آن را نشان دهد؛ چیزی که افغانستان شدیدا به آن نیاز دارد. القای این باور و اثبات عملی آن، موجب تغییر دیدگاه کشورهای گوناگون در مورد افغانستان خواهد شد و استقلال نظر افغانستان را به عنوان یک نکته ی قوت نشان خواهد داد. مهم تر از همه این که این سفر، برای مردم افغانستان می تواند خروج دولت شان را از سیاست سنتی انفعالی و اثرپذیرانه، معنا دهد. آرزو می رود که دولت افغانستان، با پیگیری از سیاست متوازن و همه جانبه خارجی، ابتکار عمل در دست گیرد، تا همه همسایگان ما مطمین گردند که خاک افغانستان، پایگاه و کمین گاه هیچ کشوری بر ضد هیچ کشور دیگری نخواهد شد و افغانستان مصمم است که با تمامی کشورهای جهان و از جمله همسایگان اش، جدا از اختلافات و مناقشاتی که با هم دارند، خواستار داشتن روابط دوستانه است. ایجاد چنین اطمینانی که قطعا به آسانی هم میسر نیست، می تواند بخشی از مشکلات ناشی از سو ظن برخی از کشورها را از میان بردارد، زیرا مداخلات و کوشش های نفوذی برخی از همسایگان ما دقیقا ناشی از احساس تهدیدی است که از همین ناحیه دارند؛ یا بهانه ای است که پاره ای از مداخلات شان را توجیه می نماید. به هر صورت این سفر جدا از مذاکرات و توافقاتی که در پی خواهد داشت، می تواند آغاز کوشش موثر و مفیدی برای ارایه تصویر تازه ای از افغانستان و سیاست خارجی آن باشد. اکنون که همه پذیرفته اند که حل مشکلات و مسایل افغانستان، به یک کوشش و تلاش و همکاری منطقه ای ضرورت دارد و همسایگان دور و نزدیک ما باید در این کوشش سهم فعال و صمیمانه بگیرند، اتخاذ یک سیاست غیرجانبدارانه توسط افغانستان، برگ اطمینانی به تمامی آنهایی است که ناگزیراند در این کوشش با افغانستان همدل و همراه باشند. در عین حالی که نشان دادن این تصمیم به صورت عملی، می تواند آن کشور هایی را که به افغانستان به عنوان حریم اختصاصی شان می نگرند و انتظار دارند افغانستان، خطوط اساسی سیاست خارجی اش را بر مبنای منافع استراتژیک آنان عیار نمایند و افغانستان پایگاهی همیشگی برای تامین امنیت ملی آنان باشد، با چشم انداز دیگری مواجه می سازد. آنان باید بفهمند که برای افغانستان، امنیت ملی و پایدار خودش در قدم اول قرار دارد و افغانستان بر اساس منافع خودش، امنیت در کل منطقه را هدف قرار می دهد.

دکمه بازگشت به بالا