نالیدن حالا بی فایده است

دبیرکل ناتو در تازه ترین اظهار نظرش در مورد افغانستان می گوید که بی کفایتی دولت این کشور مشکل اساسی است، نه شورشیان.
یاب دی هوپ شیفر، در مقاله ای در روزنامه امریکایی واشنگتن پست نوشته است که جامعه جهانی برای دولت افغانستان از لحاظ مالی و جانی به اندازه کافی برای این که دولت بتواند از عهده ی اداره کشور برآید ، خدمت کرده است.
این اظهارات در حالی بیان می شود که چند روز پیش، هیلاری کلینتون وزیرخارجه کابینه باراک اوباما، رییس جمهور منتخب امریکا، نیز در اظهارات مشابهی، دولت افغانستان را فاسد و ناتوان خوانده بود.
به گفته ی آقای شیفر، مردم افغانستان دولتی می خواهند که شایستگی اعتماد و وفاداری شان را داشته باشد.
این موضوع و اظهارات، کاملا روشن و مطابق به واقعیت هایی است که در کشور وجود دارد. در افغانستان با وجودی که مردم پس از متواری شدن گروه طالبان و القاعده انتظار داشتند نظامی شکل گیرد که حداقل کمی از دردها و رنج های گذشته شان کاسته شود، اما برعکس، هرقدری که از عمر این دولت و نظام می گذرد، به همان اندازه برمشکلات مردم و نا امنی ها افزوده می شود.
باوجود این که مقام های دولت افغانستان با بسیاری از این انتقادهای جامعه جهانی موافق نیستند و بیشتر عوامل بحران های امنیتی، اقتصادی و اجتماعی را به جامعه جهانی نسبت می دهند؛ اما واقعیت همان اظهاراتی است که توسط خانم کلینتون وآقای شیفر بیان شده است.
اکنون جامعه جهانی به این مساله پی برده که با اعزام نیروی بیشتر و همچنین کمک های گزاف بر مشکلات در افغانستان فایق نخواهد آمد، بلکه منبع اصلی بروز مشکلات همان بی کفایتی دولت در راستای زدودن این مشکلات و فساد است.
جای افسوس این جاست که جامعه جهانی خیلی ناوقت به این بی کفایتی ها پی برده و اکنون از راه انتقادها می خواهد که کاستی های دولت افغانستان را آشکار کند. پیش از این ، مقام های جامعه جهانی می گفتند که از دولت افغانستان حمایت می کنند و این دولت درحال پیشرفت و بهتر شدن است. اما اکنون اگر لب به انتقاد از کاستی ها و بی کفایتی ها می گشایند، به مفهوم خسته شدن جامعه جهانی از حمایت بدون ثمر از دولت افغانستان می باشد. گرچند جامعه جهانی حق دارد که با مصرف میلیاردها دالر و کشته شدن صدها سربازش دراین کشور که مردم روز به روز ناامیدتر می شوند، از دولت انتقاد کند. اما، کاش چند سال قبل، زمانی که فساد اداری به سطح پایین تری قرار داشت، حمایت مردم از دولت بیشتر بود، کوکنار کمتر زرع می شد و گستره نا امنی ها محدود بود، این گونه بررسی هایی از مدیریت دولت صورت می گرفت.
درحالی که انتقادهای جامعه جهانی از ناکارایی دولت افغانستان در این اواخر بیشتر شده است، اما دولت افغانستان نیز، شکل گروه مخالف را در مقابل جامعه جهانی به خود گرفته است. زمانی که کشورهای عضو ناتو خواهان اعزام نیروی بیشتر به افغانستان می شوند، دولت افغانستان به سازش و یا دعوت از رهبری گروه طالبان به دولت مصمم می شود.
هرآنچه اکنون واقعیت به نظر می رسد، این است که جامعه جهانی می خواهد بگوید که دولت افغانستان تاکنون نتوانسته در مبارزه علیه مواد مخدر، فساد اداری، شورشیان، و توسعه این کشور موثریت داشته باشد. چنانچه دبیرکل ناتو گفته است که کشورهای تمویل کننده به حدکافی برای افغانستان کمک کرده اند تا دولت بتواند حداقل کشور را اداره کند.
به هرحال، دولت افغانستان توانسته است که کشور را به دلخواه خود و برخلاف خواست مردم اداره کند.
با این حال، دولت افغانستان این انتقادها را رد می کند و می گوید که دولت امریکا طی چند سال اخیر بیشترین توجه خود را به عراق متمرکز کرد و به اندازه لازم به افغانستان توجه نکرده است. رییس اداره سیاست گذاری دفتر ریاست جمهوری این ناکارایی ها را به دوش خود جامعه جهانی انداخته و می گوید که کمک هایی که تاکنون صورت گرفته، کمترین آن از طریق دولت صورت گرفته که کشورهای تمویل کننده در حق مردم جفا کرده اند.
این اظهارات کاملا دور از واقعیت های عینی جامعه به نظر می رسد. زمانی که یک دولت برای مردم اش کاری کرده نتواند، نباید مسوولیت را به دوش دیگران انداخت. البته عدم مسوولیت پذیری یکی از عوامل اصلی در ناکامی دولت به شمار می رود. چنانچه دولت که با انتقادهایی پی در پی مواجه شده است، اما هیچ وقت نپذیرفته که مسوول ناکارایی ها خودش بوده است.
فساد اداری یکی از موارد انتقادهای جامعه جهانی از دولت افغانستان است که در این راستا کوچک ترین کاری را انجام داده نتوانسته، بلکه این ویروس کشنده هر روز بیشتر از قبل می شود. این موضوع چندان به کشورهای تمویل کننده برنمی گردد و آنان نمی توانند که جلوی فساد را در ادارات افغانستان بگیرند. زیرا، مسوولیت اصلی به دوش دولت افغانستان است تا حداقل مانع از گسترش فساد شود.
به هرحال، مردم گرچند از عملکرد دولت مشروع شان نا امید شده اند، اما از جامعه جهانی انتظار دارند که توام با انتقادها و بررسی های شان از این کشور، به حل این مشکلات نیز توجه کند.

دکمه بازگشت به بالا