موضوعی دردسر آفرین برای امریکا ‏

سال هاست که حدود ۳۵۰۰ ایرانی عضو گروه مجاهدین خلق به آرامی در عراق زندگی می ‏کردند، و توجه چندانی را به خود معطوف نکرده بودند. اما در حال حاضر این گروه نسبتا ناشناخته ‏کانون بحث های بیش از پیش اختلاف برانگیز رهبران ایران، عراق و امریکا شده است. به ‏علاوه، تصمیم گیری های دولت جدید کاخ سفید درباره ی این گروه احتمالا نوع روابط امریکا را با ‏ایران در آینده ی نزدیک معین خواهد کرد.‏
موضوع آینده  گروهک مجاهدین خلق اوایل ماه جاری نمود پیدا کرد، وقتی نوری المالکی نخست وزیر ‏عراق به طور غیرمنتظره اعلام کرد که این گروه دیگر اجازه ی ماندن در عراق را ندارند. کمی پس ‏از آن، موافق الرباعی، مشاور امنیت ملی عراق در سفر خود به تهران اعلام کرد، اردوگاه مجاهدین ‏خلق که تقریبا در ۴۰ مایلی شمال بغداد قرار دارد، ظرف دو ماه منحل خواهد شد و عراق میزبان ‏تهدیدهای معطوف شده به همسایه ی خود نخواهد بود.‏
این موضوع پیچیده تر شد، وقتی اتحادیه اروپا در ۲۶ جنوری نام این گروه را از لیست سازمان های ‏تروریستی مانند حماس، جهاد اسلامی فلسطین و نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا حذف کرد. این اقدام ‏اتحادیه اروپا که پس از اعمال نفوذ طولانی توسط طرفداران این گروه در اروپا صورت گرفت، ‏باعث برانگیختن مخالفت شدید تهران شد. حدود ۳۰۰ تن از معترضان به این اقدام اتحادیه اروپا ظهر ‏روز چهارشنبه در مقابل سفارت انگلیس در تهران تجمع کردند. ‏
یکی از تظاهرکنندگان بنام سینا زمانیان با اشاره به اتحاد این سازمان با صدام حسین در طول جنگ ‏ایران و عراق می گوید، «چه طوری آدم هایی از دشمن حمایت می کنند و مردم خودشان را در جنگ ‏می کشند؟ آنها بدترین نوع تروریست های فرصت طلب هستند و برای همیشه این نام بایستی روی آنها ‏باقی بماند». ‏
با این وجود، برخی در بغداد خواهان آن هستند که این گروه در عراق باقی بماند و یا دست کم به دلایل ‏سیاسی به ایران تحویل داده نشود. عیاد جمال الدین، یکی از نمایندگان مجلس عراق و از متحدان مقتدی ‏صدر می گوید، «ما باید خیلی دقیق با این مساله برخورد کنیم. من این جا (مجلس) نیامده ام از این ‏سازمان دفاع کنم و هیچ علاقه ای هم به آنها ندارم. اما به دنبال منافع ملی عراق هستم». ‏
مجال الدین و سایر مقام های سیاسی عراق اساسا این گروه را برگی برنده ی برای چانه زنی با ایران می دانند، ‏یکی از معدود برگ های برنده ای که عراق در مقابل همسایه ی قدرتمند خود دارد. استدلال این مقام ها ‏این است که بستن کمپ مجاهدین خلق که خواسته ی ایران است، اهرم ارزشمند کوچکی را که عراق در ‏مقابل ایران دارد، از بین خواهد برد. الدین می گوید، «به عقیدۀ من، عراق فقط این برگ برنده را برای ‏تحت فشار گذاشتن ایران دارد».‏
اما در حال حاضر توانایی سازمان مجاهدین خلق برای ماندن در عراق به اراده ی امریکایی ها بستگی ‏دارد. با وجود این که نام این سازمان هنوز در لیست سازمان های تروریستی امریکا قرار دارد، اما ‏دولت بوش همواره از ارتش امریکا برای محافظت از کمپ اشرف مجاهدین استفاده می کرد. گهگاه ‏نیز شکایت هایی از سوی تهران و دولت عراق صورت می گیرد. تهران مدعی است که این گروه ‏همواره در فعالیت های خرابکارانه در داخل ایران مشارکت دارد. ‏
مقام های امریکایی معتقدند که منحل کردن اردوگاه اشرف خلاف قوانین بین المللی بشردوستانه است، ‏چرا که این احتمال وجود دارد که اعضای این گروه در ایران یا عراق مورد آزار و اذیت قرار ‏گیرند. اما از آن جایی که شبکه جاسوسی سازمان مجاهدین نقش مهمی را در افشای برنامه ی مخفیانه هسته ‏ای ایران در سال ۲۰۰۲ ایفا کرد، ظن بسیاری از ایرانیان و عراقی ها بر این است که امریکا این ‏کمپ را برای مقاصد اطلاعاتی خود نگه خواهد داشت.‏
در صورتی که کاخ سفید اجازه ی منحل کردن این کمپ را به دولت عراق بدهد، نظام رهبری ایران ‏احتمالا این اقدام را نشانه تمایل دولت اوباما برای کاهش تنش ها میان تهران و واشنگتن تلقی خواهد ‏کرد.‏

دکمه بازگشت به بالا