معامله های سیاسی در دقایق آخر

۱٫ در حالی که حکومت، اپوزیسیون سیاسی و نامزد های انتخابات ریاست جمهوری به  تاریخ ۲۹ اسد به عنوان زمان مناسب برای برگزاری انتخاب ریاست جمهور توافق کرده اند، اما ادامه ی کار رییس جمهور پس از جوزای ۱۳۸۸ به یک موضوع مهم در سطح رسانه ها و محافل سیاسی بدل شده است. بیشتر رهبران سیاسی و نامزدها به زمان و فرصت بیشتر برای کمپاین اهمیت بیشتر قایل شده اند و از همین جهت، حاضر اند که در ازای این فرصت از نقض قانون چشم پوشی نمایند. آن چه که در این میان جالب به نظر می رسد، این است که همه ی فعالین عرصه ی انتخابات برای نقض قانون کمر همت بسته اند و برای آن دلایل و توجیهاتی را نیز ارایه می کنند. اما این سوال باقی است که چرا این مجموعه هیچ گاه به پیامدهای حقوقی این مساله توجه ندارد.

بیشتر این مجموعه از اجماع و توافق ملی به عنوان یک راهکار یاد می کنند. اگر واقعا اجماع و توافق ملی را در این مورد به عنوان راه برون رفت از معضل استفاده کنیم، از کجا معلوم است که با قیاس بر همین مساله زمامدارن آینده ماده های دیگر قانون اساسی را حذف کرده و یا نادیده نگیرند. اکنون باید نهاد های مسوول این سوال را متوجه رییس جمهور کرزی نمایند که چرا به عنوان مجری قانون نتوانسته است در تطبیق آن گام های اساسی را بردارد.
۲٫ موضوع انتخابات آینده از هم اکنون صف بندی های جدیدی را به وجود آورده است. بیشتر فعالین سیاسی با رایزنی های شبانه روزی می کوشند جایگاه فردی، حزبی و قومی شان را در حاکمیت آینده با نامزدان برجسته به بحث و معامله گذارند. هم اکنون تعدادی از چهره های سرگردان سیاسی با استفاده از آدرس حزب، قوم، مذهب و زبان در پشت خانه ها و دفاتر نامزدان صف بسته و بر سر سهم گیری و باجگیری به چانه زنی های سیاسی می پردازند. حضور برخی چهره های بی ثبات در صف بندی های سیاسی سبب شده است که تا روی این توافقات به صورت جدی حساب نشود.
۳٫ رییس  جمهور کرزی که خود یکی از نامزدان احتمالی انتخابات آینده  ریاست جمهوری می باشد، با شگرد های خاص سعی نموده است تا حریفان سیاسی خود را حداقل درگیر جنگ روانی نماید. موضع گیری ضد و نقیضی در مورد تاریخ برگزاری انتخابات، یکی از این نمونه ها می باشد.
وی در حالی که بیشتر نامزدان را مصروف فرمان اش نمود، خود با رایزنی با حلقه های معین سعی کرد تا شکاف بزرگی را میان مخالفان سیاسی خود ایجاد نماید. تعیین صدیق چکری به عنوان وزیر حج و اوقاف، آن هم در زمانی که به ختم کار رییس جمهور چند ماهی بیش نمانده است، نشان از توافق با بخشی از جبهه ملی می باشد. از سوی دیگر گفته می شود که توافقات با مارشال فهیم و محمد محقق، نیز صورت گرفته است.
تلاش کرزی برای ترغیب برخی افراد برای نامزد شدن شان و وسوسه ی آنان برای آمدن به میدان انتخابات نیز در راستای چند پارچگی جبهه ملی صورت می گیرد. چنانچه گفته می شود که محمد اسماعل خان نیز قرار است نامزدی اش را اعلان نماید. این تلاش ها در حالی است که افراد دیگر قرار است به زودی در دبی گرد هم آیند. در ترکیب نشست دبی احتمالا چهره های چون اشرف غنی، زلمی خلیل زاد و داکتر عبدالله حضور خواهند داشد. به نظر می رسد که آقای کرزی با ایجاد رخنه در جبهه ملی، بزرگترین اپوزیسیون خود را دچار چند دسته گی نموده است. اکنون باید دید که تا ۲۹ اسد چه معامله های دیگری در راه است و برنده و بازنده این بازی ها چه کسانی خواهند بود.

دکمه بازگشت به بالا