معامله بر سرنوشت امنیتی افغانستان، برای آزادی دیپلومات ها

رسانه ها به نقل از یک مقام امنیتی پاکستان از احتمال آزاد شدن شماری از قوماندانان طالبان در بدل رهایی عبدالخالق فراهی، قنسول افغانستان در پشاور و یک دیپلومات ربوده شده ایرانی، خبر داده اند. اگر چنین معامله ای صورت گیرد، برای اولین بار خواهد بود که در پاکستان نیز طالبان دست به معامله سیاسی با دولت آن کشور می زنند، در حالی که قبل از آن بار بار مقام های پاکستانی از توانایی نیروهای پاکستانی برای دفع خطر طالبان سخن گفته و با توسل به همین موضوع با حضور نیروهای امریکایی در شمال پاکستان مخالفت نشان داده و مانع انجام عملیات این نیروها در داخل خاک پاکستان شده اند.
اما اکنون به نظر می رسد که طالبان در پاکستان نیز با استفاده از تنش های به میان آمده میان اسلام آباد و دهلی نو، می کوشند تا موجودیت خود را به حیث یک قدرت در عرض دولت آن کشور اعلام کنند که اگر معامله ی پیش بینی شده در رسانه ها، صورت گیرد، این هدف طالبان در پاکستان تحقق می یابد.
خبرگزاری دانشجویان ایران « ایسنا» در گزارشی به نقل از روزنامه دیلی تایمز نوشته است که برخی مقام های پاکستانی گفته اند که گرفتاری دو فرمانده طالبان در این اواخر این امید را قوت بخشیده است که دیپلومات های افغان و ایرانی که از سال گذشته میلادی تا کنون در پاکستان ناپدید شده و احتمالا در قید طالبان قرار دارند، در بدل رهایی این فرماندهان طالب، از قید آزاد شوند.
خبرگزاری ایسنا بدون مشخص ساختن هویت مقام یا مقام های امنیتی پاکستان در گزارش خود آورده است که این مقام ها در گفتگو با روزنامه‌ی دیلی‌تایمز گفته اند که اگر رهایی این دو فرمانده طالبان بتواند به بازپس‌گیری دو دیپلومات گم شده کمک کند، دولت فدرال  پاکستان  ممکن است به مقام های صاحب اختیار اجازه دهد این طرح را به اجرا بگذارند.
فرماندهان طالب که ممکن است در بدل آزاد شدن دو دیپلومات ایرانی و افغان آزاد شوند، استاد یاسر و مصطفی کمال کامران می باشند که در اوایل ماه جنوری میلادی توسط نیروهای امنیتی پاکستان گرفتار شدند. گرفتاری این دو فرمانده طالبان مقام های امنیتی پاکستان را امیدوار ساخته است تا با انجام معامله با طالبان و آزاد سازی دو دیپلومات ربوده شده ایرانی و افغان، هم شرایط خود در روابط سیاسی این کشور با افغانستان و ایران را به حالت اول ( فضای عاری از ابهام و تردید ) برگرداند و هم این که جوازی به ظاهر مشروعی را برای آزادی مجدد این دو فرمانده طالبان به دست بیاورد.
عبدالخالق فراهی سرقنسول افغانستان در پشاور، که قرار بود به عنوان سفیر افغانستان در اسلام آباد تعیین گردد، به تاریخ اول میزان سال جاری در منطقه حیات آباد پشاور اختطاف شد  و حشمت الله عطار زاده، از کارمندان سرقنسولگری ایران در پشاور نیز به تاریخ ۲۳ عقرب سال جاری در همین شهر اختطاف گردید. مقام های امنیتی پاکستان قول داده بودند که برای رهایی این دو دیپلومات از تمامی امکانات لازم استفاده کرده و آنان را از چنگال ربایندگان آزاد می کنند.
اما با بی نتیجه ماندن عملیات نیروهای امنیتی پاکستان برای رهایی این دو دیپلومات اختطاف شده، اعتراض های از سوی دو کشور نسبت به پاکستان صورت گرفته و حتا در برخی موارد مقام های امنیتی پاکستان به بی توجهی نسبت به آزادی این دو دیپلومات ربوده شده متهم شده اند. با این که مقام های پاکستانی همیشه مدعی بوده اند که همه روزه در جستجوی این دیپلومات ها بوده اند، با آنهم این وضعیت و مبهم ماندن سرنوشت این دیپلومات ها باعث گردیده تا پاکستان به دلیل ناکامی در انجام عملیات آزاد سازی این ها تحت فشار قرار داشته باشد.
رهایی این دو دیپلومات می تواند تعهدی را که پاکستان در محافظت از جان دیپلومات ها دارد، تایید کند. اما آنچه تشویش برانگیز است، این که آزادی دو فرمانده طالبان در بدل رهایی دیپلومات های ربوده شده، اگر اتفاق افتد، دقیقا معامله بر سرنوشت امنیتی و سیاسی داخلی افغانستان برای به دست آوردن امتیاز سیاسی برای خود تلقی می شود. زیرا بازگشت این دو فرمانده باعث خواهد شد تا شرایط روانی و سیاسی  به نفع گروه طالبان رقم خورد و نیروهای این گروه را در حالت روانی برتر قرار داده و به تثبیت تعهد این افراد به گروه طالبان کمک کند. در حالی که با توجه به تعهد سیاسی پاکستان در قبال امنیت دیپلومات ها، این کشور مسوولیت دارد تا با به کار گیری ابزار های داخلی اش برای رهایی دیپلومات های ربوده شده وارد عمل گردد، نه این که برای آزادی آنان با سرنوشت امنیتی افغانستان معامله کرده و به تامین خواسته های مخالفان دولت افغانستان مبادرت ورزد، مگر این که این تحلیل و ارزیابی حقیقت داشته باشد که اهداف سیاسی پاکستان تباین با حضور نیرومند طالبان در افغانستان ندارد.
خبرگزاری ایسنا به نقل از یک مقام امنیتی پاکستانی خبر داده است که چون دو فرمانده دستگیر شده طالبان تحت تعقیب امریکا قرار ندارند، زمینه را آماده می سازد تا بهترین استفاده‌ی ممکن از گرفتاری آنان صورت گیرد تا از آنان به عنوان ابزار چانه زنی برای آزاد سازی دو دیپلومات اختطاف شده استفاده شود.  
به نظر می رسد آنچه پاکستان را جسارت می بخشد تا به چنین معامله ای فکر کرده و حتا به آن مبادرت ورزد، موضع گیری انفعالی و ناپایدار سیاسی افغانستان در خصوص عملکرد پاکستان نسبت به اوضاع افغانستان می باشد که از ثبات لازم برخوردار نبوده و همواره تغییر پذیر بوده است.

دکمه بازگشت به بالا