لحظه های سخت تنهایی چرا دوستان رییس جمهور از او فاصله می گیرند؟

با وصف این که تاریخ اعلان شده برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دیرتر از زمانی که در قانون اساسی مورد نظر قرار گرفته، تعیین شده است، اما صف بندی ها و تعاملات سیاسی نشان می دهد که این تاریخ از سوی فعالان سیاسی مورد قبول واقع شده و کشمکش ها بر سر تغییر مجدد زمان انتخابات و تسریع احتمالی آن جای خود را به بحث و جدال و رایزنی برای جلب توجه کردن ها داده است.
با اعلام تاریخ انتخابات و حمایت های صورت گرفته از این مساله از سوی نهادهای بین المللی و کشورهای کمک کننده به افغانستان، به نظر می رسد همین تاریخ تعیین شده (۲۹ اسد سال ۱۳۸۸) به حیث تاریخ مورد قبول شناخته شود. زیرا دیده می شود که واکنش های گوناگونی که در اول وجود داشت در حال فروکش کردن است، اما دیده می شود که موضوع انتخابات همچنان رنگ و بازار خاص خود را دارد و طرف علاقه ی علاقمندان به قدرت و چوکی می باشد. در این میان موضوعی که با نزدیک شدن به زمان انتخابات توجه برانگیز می باشد، فاصله گیری دوستان رییس جمهور کرزی از وی و قرار دادن وی در لحظات سخت و تلخ تنهایی می باشد.
چنانچه دیده می شود که با اندک زمانی که پس از اعلام تاریخ انتخابات سپری می گردد، حزب افغان ملت و حزب جمهوری قطع حمایت شان را از رییس جمهور کرزی اعلام کرده و به صف جبهه ملی و شورای متحد ملی پیوسته اند که در گذشته در مخالفت با رییس جمهور کرزی قرار داشتند. اگرچه در افغانستان به دلیل در نوسان بودن موضعگیری های سیاسی، هیچ موضعگیری ای پایداری قطعی نداشته و هر تعامل و ایتلافی قابل پیش بینی می باشد، اما این که شروع کار کار زار انتخاباتی با تکثر مخالفان آقای کرزی صورت می گیرد، می تواند فشار واقعی لحظات تنهایی را برای رییس جمهور کرزی تحمیل کند.
صرف نظر از موضعگیری های افراد و احزاب سیاسی مختلف، آنچه بیشتر از همه توجه بر انگیز می باشد، موضعگیری های مخالفانه ی معاون اول رییس جمهور می باشد که شاید برای بسیاری از تحلیلگران جالب به نظر برسد. معاون اول رییس جمهور با وصف این که از گذشته در جبهه ملی عضویت یافته و عملا در مخالفت با دولت آقای کرزی قرار گرفته بود، اما گمانه زنی هایی وجود داشت که به دلیل ایجابات و در نظر داشت مصالح سیاسی جانبداری اش را حتا اگرشده به صورت شخصی از رییس جمهور ادامه دهد. اما در این اواخر و بعد از سخنرانی ای که آقای مسعود در ولایت پنجشیر صورت داده بود، اکنون خبرهایی به نشر می رسند که حکایت از برهم خوردن شدید میانه رییس جمهور و معاون اش دارد.
خبرگزاری ایسنا به نقل از روزنامه دیلی تلگراف گزارش داده است که رییس جمهور کرزی و معاون وی در جلسه‌ی اخیر (احتمالا هفته گذشته) کابینه‌ به مشاجره لفظی پرداختند.  با این که این خبر در رسانه های داخلی منعکس نگردیده و شاید رسانه ها در پیوند با مصالح عمومی از انتشار آن خود داری کرده اند، اما نشر آن از طریق رسانه های بین المللی باعث می گردد که از توجه تحلیلگران دور نمانده و مورد تامل و بحث قرار گیرد.
آن گونه که در رسانه ها بازتاب یافته است، رییس جمهور کرزی معاون اش را به تلاش برای عزل وی از قدرت متهم ساخته و معاون رییس جمهور نیز آقای کرزی را فرد نالایق خوانده است. چیزی که در این مساله قابل تامل است، دست یابی به پاسخ این پرسش است که آیا برخوردهای لفظی و یا اختلاف های نظری یا فکری که در این اواخر در صحنه ی سیاسی افغانستان به شکل صریح تری رخ می نمایند، مبتنی بر اصل تحلیلگری های بی طرفانه برای تشخیص سره از ناسره می باشند و یا این که این اتهام بستن ها و هدف قرار دادن ها بر پایه ی کمپاین سودجویانه شخصی استوار می باشد.
هرکسی که از کم کاری دولت افغانستان انتقاد کند، قابل انکار نیست زیرا با توجه به فرصت های مطلوبی که برای دولت افغانستان قابل دسترسی بوده ( البته هنوز نیز از بین نرفته است) دولت افغانستان نتوانسته است به انتظاراتی که با آن روبه رو بوده، چه در سطح داخلی و چه در سطح بین المللی، پاسخ مطلوب ارایه کند. اما وقتی انتقاد بر دولت از سوی شریکان قدرت آقای کرزی صورت می گیرد، چندان توجیه پذیر نمی باشد. زیرا طرح انتقاد از دولت و اعتراض  بر دولت از سوی شریکان قدرت یا اعضای دولت، نمی تواند مانع از ورود اعتراض ها و انتقادها بر اعضای شریک در قدرت گردد.
اگرچه در نظام حقوقی افغانستان، مقام های معاونت رییس جمهور تشریفاتی بوده و تابع کسب صلاحیت از طریق انفاذ صلاحیت از سوی رییس جمهور می باشد، اما در عین زمان معاونان رییس جمهور با توجه به این که در کسب آرای مردم با شخص رییس جمهور مشارکت داشته اند و در نظام حقوقی افغانستان، رییس جمهور قادر به عزل آنان از مقام معاونت نمی باشد، می توانستند به راستی نقش معاونت را در راستای وادار کردن رییس جمهور به انجام بهتر مسوولیت ایفا نموده و در نقش یک اهرم فشار بر رییس جمهور برای رهبری مدبرانه ی دولت کار می کردند. از همین رو وقتی معاون رییس جمهور از کمبود صلاحیت شکایت کرده و با تمسک به آن بخواهد خود را از مشارکت در مسوولیت ناکامی های دولت جدا حساب کند، نمی تواند مورد قبول مردم و به خصوص روشنفکران و کارشناسان سیاسی قرار گیرد.

دکمه بازگشت به بالا