قهرمانی دست آورد ماست از تیم خبر نداریم

تیم فوتبال سنایی یکی از تیم های دسته ی اول فوتبال کشور است که در لیک برتر شهر کابل به قهرمانی رسید. این تیم با هشت بازیکن خود در ششمین دور رقابت های جام بی سرپناهان که در شهر ملبورن آسترالیا برگزار شد، شرکت کرد و در میان ۴۸ کشور قهرمانی را به نام کشور مان رقم زد. پس از کرکت این نخستین بار است که ورزشکاران کشور در ورزش های گروهی افتخار آفریدند. زمانی که قهرمانی تیم فوتبال خیابانی کشور ما از طریق رسانه ها بازتاب یافت، همه اشک شادی ریختند و منتظر برگشت افتخار آفرینان ورزش بودند. مردم ما منتظر فرزندانی بی سرپناهی بودند که با پاهای برهنه و با کمترین امکانات در این رقابت ها شرکت کردند و ورزشکاران پیشرفته ترین کشورهای جهان را شکست دادند و به پیروزی رسیدند.

رهبری کمیته ی ملی المپیک، فدراسیون های ورزشی و علاقه مندان ورزش برای برگشت قهرمانان لحظه شماری می کردند تا با دسته های گل خوشی و احساسات خود را تبارز بدهند. اما با دریغ که این انتظار به فرجام نرسید و قهرمانان، شادی و سرور و انتظار مردم را نادیده گرفته و پس از کسب مقام قهرمانی از کشور آسترالیا درخواست پناهندگی نمودند و پناهندگی شان از طرف کشور میزبان رقابت ها بسیار سریع تر از خوردن آب پذیرفته شد. احساسات مردم به یکبارگی فروکش کرد و دلسرد و عصبانی شدند. اما چیزی که به عصبانیت و دلسردی مردم افزود، برخوردهای ناشیانه عده ای از دست اندرکاران کمیته ی ملی المپیک است که می خواهند با منطق شترمرغی بار این مسوولیت را از دوش خود به دوش دیگران بیندازند و در مورد اعزام تیم سنایی در ششمین دور رقابت های جام بی سرپناهان اظهار بی اطلاعی کنند. باید گفت که اگر بازیکنان افتخار آفرین تیم سنایی با کپ قهرمانی به وطن بر می گشتند، همین هایی که امروز از اعزام این تیم به آسترالیا اظهار بی خبری می نمایند، نخستین کسانی می بودند که در عقب تربیون ها و با ژست های به خصوص در مقابل رسانه ها به سخنرانی می پرداختند و کسب افتخار و قهرمانی را تنها و تنها نتیجه ی توجه دایمی و قهرمان سازی و رهبری سالم و خردمندانه ی خودشان عنوان می کردند. این نخستین بار نیست که ورزشکاران به رقابت های خارجی می روند و دو باره بر نمی گردند و بدون شک آخرین نیز نخواهد بود. پیشتر از این بازیکنان تیم ملی فوتبال در ایتالیا پناهنده شدند و به تعقیب آن یک ورزشکار فدراسیون کاراته در دنمارک ناپدید شد، دختر دونده که قرار بود به نمایندگی از کشور در المپیک چین شرکت کند، از رفتن به رقابت ها و آمدن به افغانستان امتناع کرد، اما همه سکوت کردند و کوشش کردند این مسایل از تیرس رسانه ها پنهان نگهداشته شود. آیا ساختاری در کمیته ی ملی المپیک برای چگونگی انتخاب و اعزام ورزشکاران به رقابت های جهانی وجود دارد؟ مسوولیت کمیته ی ملی المپیک در قبال اعزام ورزشکاران چیست؟ پیوند ساختاری فدراسیون ها، نهادها و سازمان های ورزشی با ریاست عمومی تربیت بدنی و ورزش و کمیته ی ملی المپیک به عنوان اصلی ترین نهاد اجرایی ورزش چیست؟ و ده ها پرسش دیگر که باید توسط کارگزاران کمیته ی ملی المپیک به مردم پاسخ داده شوند، که مطمینا تا سال ها همچنان بی پاسخ می مانند.

دکمه بازگشت به بالا