قاطعیت علیه تروریزم سازش با تروریست ها

طالبان تروریست،  طبق منطق همیشگی شان و این بار به صورت کاملا بی سابقه ای دعوت آقای کرزی در کنفرانس مونیخ را که مصرانه از ایشان می خواست به کشور باز گردند،  با گلوله و آتش پاسخ گفتند و طی یک سلسله حملات گروهی تعدادی از هم وطنان مسلمان ما را به خاک و خون کشانیدند. در واقع هر باری که آقای کرزی کوشیده است،  آنان را به رحم آورد و تحت عنوان مذاکره، مصالحه و حتا معامله،  قلوب عاری از عاطفه و رحم و انسان دوستی شان را نرم سازد،  آنان با توسل به خشونت پاسخ عملی داده اند. 

طرفه این که جناب آقای کرزی در قسمت دیگری از سخنرانی اش در مونیخ از ضرورت مبارزه علیه تروریزم با قاطعیت سخن گفته و به این ترتیب این شبهه را القا کرده است که طالبان تروریست نیستند و احتمالا میان آنان و تروریست ها هیچ پیوندی وجود ندارد. از همین رو گفته است «ما از طالبانی که جزو القاعده نیستند و شبکه های تروریستی نیستند و می خواهند به کشورشان باز گردند و در سایه قانون اساسی زندگی کنند و خواهان صلح و زندگی عادی در کشوراند، می خواهیم تا به کشور باز گردند». این گفته مثل آن است که کسی بگوید ما با آن جانیانی که جنایت نکرده اند، آن قاتلانی که مرتکب قتل نشده اند، آن دزدانی که دزدی نکرده اند و از کشور هم خارج نشده اند، دعوت می کنیم که به کشور برگردند. اما واقعیت این است که آقای کرزی با دعوت از شخص ملا عمر و برادر خواندن او و حتا اعلام تعهد به حمایت از او و پنهان کردن او از دید خارجیان نشان داد که طالبان بدون استثنا منظور نظر ایشان است و همان گونه که باری به نام طالبان میانه رو و معتدل و باری به عنوان دیگری کوشش در تطهیر آنان داشت.  هیچ کسی با مذاکره مخالف نیست و این کاملا مسلم است که جنگ تنها راه حل مسایل افغانستان نیست.  اما این هرگز به معنای آن نیست که کسی بکوشد چهره ی کریه و سیمای وقیح یک جنایت کاری را با شولای مقدس صلح طلبی بپوشاند و او را غسل تعمید دهد. و با باج دهی از کیسه خالی قربانیان همان جنایت کار، به تشویق و ترغیب سایر جنایت کاران بپردازد.  وانگهی جریان مذاکره باید شفاف و عاری از هر نوع ابهام باشد و مشخصا واضح گردد که آیا آنهایی که مردم بی گناه را گلو می برند و نسل کشی راه می اندازند و… نیز می توانند طرف دیگر میز بنشینند.  ترفندهای معتدل و میانه رو و شعبده بازی های نظیر آن به هیچ وجه نمی تواند صلح به بار آورد.
می شود به آسانی از دخالت خارجیان آن هم به صورت نا مشخص سخن گفت و خود را و فقط خود را راضی کرد، اما هر کسی از خود می پرسد،  آیا به ثمر رسیدن عملیات تروریستی دیروز بدون حمایت و زمینه سازی و برنامه ریزی توسط کسانی از درون ممکن و میسر است؟ برعلاوه این مسلم است که صلح را از طریق عذر و لابه نمی توان به دست آورد. صلح به تعبیر عمیق و زیبای محمود درویش، شاعر مقاومت فلسطین «از فروتنی و تواضع متجاوز» آغاز می شود. ولی نیک باید مدنظر داشت که هیچ متجاوز قدرتمندی به خودی خود متواضع نمی شود، مگر آن که با قدرتی برابر با خودش مواجه گردد.  تا همین چندی قبل به مردم وعده داده می شد که طالبان درحال انهزام و شکست هستند و عملیات انتحاری شان نه از قوت بلکه ضعف شان مایه می گیرد. اما عملیات دیروز نشان داد که چنین نیست و مقام های بالا رتبه به غلط فکر می کنند، با دروغ هم می توان آنان را شکست داد. 

دکمه بازگشت به بالا