غم سرمای زمستان و رنج اخراج اجباری از ایران

با آغاز موج سرما و شروع زمستان در کشور، باز هم       قصه ی دردناک مهاجرین افغان با سیلی از رنج ها و غم ها آغاز می گردد.
زمستان که برای بیشتر کشورهای  جهان حالا تبدیل به یک فصل همانند فصل های دیگر است، اما برای افغانستان و افغان ها شروع کابوس دیگر است. در این کشور نه برقی است که آن را برای گرم کردن و روشن کردن خانه ها به کار ببریم، نه امکانات گرمایش است تا در درون خانه های خود از سرما نلرزیم و نه همچنان برای بعضی های  خانه ای وجود دارد  که در آن از شر سرما رهایی یابند.
این وضعیت برای مهاجرین افغان بدتر هم است. آنانی که به داخل افغانستان در زیر خیمه ها و خانه های گلی زندگی می کنند، در هراس از سرما و اندیشه ی پیدا کردن روزنه ای برای نجات از زمستان اند و آنانی که در کشور های همسایه خاصتا ایران اند، در هراس اخراج شدن قرار دارند.
ایران همیشه در فصل سرما شروع به اخراج اجباری تعدادی زیاد افغان های مهاجر از کشور خود می کند و از این ابزار برای فشار آوردن بر دولت افغانستان و حتا جامعه جهانی استفاده می کند. همین سال گذشته در اوج سرمایی که در افغانستان بی سابقه بود، ایران شروع به اخراج مهاجران از این کشور کرد. تعدادی زیادی از این افراد در مرز ها به دلیل سرما و بی سرپناهی تلف شدند. تعدادی نیز دست و پاهای شان را از دست دادند. درخواست افغانستان و سازمان ملل متحد نیز برای متوقف کردن اخراج، سودی نبخشید و ما دچار فاجعه ای در این رابطه شدیم.
امسال نیز از چندی به این سو روند اخراج اجباری مهاجرین از ایران آغاز شده است. همین چند روز پیش هزاران تن از مهاجرین افغان از طریق مرز ایران با ولایت نیمروز از این کشور اخراج گردیدند.
مسوولین ریاست مهاجرین این ولایت گفتند که این مهاجرین در وضعیت بدی قرار دارند و اگر روند اخراج ادامه یابد، احتمال وقوع فاجعه انسانی وجود دارد.
آنچه جای سوال را دارد، این که ایران چرا فشار مضاعفی بر اخراج مهاجرین وارد می کند و چرا در فصل های خاص نظیر زمستان روند اخراج مهاجران را افزایش می دهد.
در حالی که پاکستان چندی پیش در کنفرانسی که در مورد بررسی وضعیت مهاجرین افغان در شهر کابل دایر گردید، تعهد کرد تا پنج سال دیگر افغان ها را به طور اجباری از این کشور اخراج نکند. ایران حتا وعده ی چند ماهه هم در این رابطه نمی دهد. حتا اگر تعهدی هم بدهد، به آن وفا نمی کند.
در پهلوی آن ایران برنامه های دیگری نیز برای تحت فشار قرار دادن مهاجرین افغان در این کشور روی دست می گیرد که با موازین بین المللی مهاجرت و موازین انسانی و اسلامی اصلا همسو نیست. در جدید ترین اقدام، ایران ورود افغان ها را در موسسات تحصیلات عالی در این کشور ممنوع اعلام کرد و در اعلامیه ای که از سوی وزارت داخله ایران منتشر شد، تصریح گردید که افغان ها حق ندارند تا در امتحان کانکور در این کشور اشتراک کنند.
در حالی که بیشتر از دو صد هزار شاگرد افغان در این کشور حضور دارند و یک تعداد زیاد شان از مکتب فارغ شده اند و ضرورت به تحصیلات عالی دارند،
ایران ممنوعیت کار افغان ها در ایران را نیز مشخص ساخت. هرچند قبل از آن نیز تنها به افغان ها اجازه می داد در بخش های مشخصی که بیشتر کار های شاقه و حقیر بود، کار کنند.
بدتر از آن، این که ایران بیشتر مناطق این کشور را برای اسکان افغان ها و عراقی ها ممنوع اعلام کرد که به طور نسبی می شود گفت منطقه ای بسیار کوچکی از ایران را برای زندگی کردن افغان ها اختصاص داد. این برنامه به این دلیل بود که ایران بتواند به راحتی هر زمانی که بخواهد مهاجران را گرفتار نموده و از ایران اخراج کند.
این مسایل دست به دست هم می دهد و این اندیشه را ایجاد می کند که برخورد ایران با مهاجران افغان بیشتر برخورد سیاسی است تا بر مبنای حقوق بین المللی مهاجرت.
ایران با حضور نیروهای خارجی در افغانستان به شدت مخالف است و آن را بر خلاف منافع خود می داند و برای ضربه زدن به این نیرو ها از هر راهی و هر ابزاری نیز استفاده می کند.
حتا شواهدی وجود دارد که ایران به مخالفان افغانستان خاصتا طالبان کمک های مالی و تسلیحاتی می کند، در حالی که طالبان دشمنان ایدیولوژیک با ایران اند، ولی حالا این همه دشمنی ها کنار گذاشته شده و گرگ و میش با هم همدست شده اند. اخراج مهاجران نیز بخشی از همین استراتژی فشار بر دولت افغانستان و جامعه جهانی است تا ایران از این طریق امتیاز های لازم را از دولت افغانستان برای خود کسب کند.
دولتی های ایران و افغانستان همیشه در اظهارات رسمی شان این دو کشور را برادر هم خوانده اند و بر اشتراکات فرهنگی، زبانی، مذهبی  و تاریخی شان تاکید داشته اند، ولی در عمل ایران هیچ گاه خود را برادر همسان افغانستان ندانسته و بیشتر برای خود حیثیت برادر بزرگتر را در رابطه به افغانستان قایل بوده تا هر آن چه را که  در مورد افغانستان فکر می کند، عملی کند.
عدم حضور ایران در نشست پاریس که چند روز پیش برای هماهنگی کشور های همسایه افغانستان در کمک به دولت افغانستان و کنترول بیشتر کشور دایر گردیده بود، نشان داد که ایران نمی خواهد با غرب برای ایجاد ثبات در افغانستان همکار باشد. سفر هیاتی به رهبری معاون دوم رییس جمهور نیز به ایران برای رفع مشکل مهاجرین با توجه به سیاست های غیر شفاف ایران در قبال افغانستان نمی تواند خوش بینی هایی را در میان مردم ایجاد کند و احتمال اخراج بیشتر مهاجران افغان از این کشور هنوز هم وجود دارد و فاجعه بار بودن این اخراج ها همچنان پابرجا است.

دکمه بازگشت به بالا