غزه، چشم پوشی از نقض گسترده حقوق بشر

مایکل بلومبرگ، شهردار نیویارک، برای عیادت یک کودک اسراییلی که در اثر راکت های دست ساخته ی حماس زخمی شده است، به اشکلوم، منطقه ای در جنوب اسراییل، رفت. در همین هنگام خبرنگار شبکه الجزیره از او پرسید که همین اکنون در اثر عملیات نظامی اسراییل کودکان زیاد در غزه کشته و زخمی شده اند.
آقای بلومبرگ با خون سردی گفت که این مشکل حماس است که مردم خود را در معرض خطر قرار می دهد. آقای بلومبرگ تلاش نکرد که با کشته شد گان فلسطینی، از جمله با زنان و کودکان آن ، از خود همدردی نشان بدهد و از محتوای سخنان اش این گونه پیدا بود که غیر نظامیان فلسطینی  می توانند به جرم زندگی در ساحه درگیری های نظامی به قتل رسیده و هیچ کشور و جناحی مسوولیت آن را بر دوش نگیرد.

البته، خبرنگار از آقای بلومبرگ سوال نکرد که در هیچ یک از قوانین بین المللی کشته شدن غیر نظامیان به هیچ بهانه ای مجاز دانسته نشده است.
آن چیزی که آقای بلومبرگ درباره‌ی عملیات نظامی جاری اسراییل در غزه می‌گوید، موضع ایالات متحده، کشورهای اروپایی و ماشین تبلیغات اسراییل برای توجیه کشتار غیر نظامیان در غزه است. با وجود آن که اسراییل در تلاش است که وجود بحران انسانی در غزه را از افکارعامه جهانی پنهان نماید، اما، کشته شدن چند صد غیر نظامی و زخمی شدن دو – سه هزار مردم ملکی غزه، کمبود دارو، برق و خدمات اولیه طبی، شهری و…، فرورفتن غزه در وحشت عملیات نظامی، نه تنها بحران انسانی در غزه را مخفی ننموده، بلکه به گونه ی وحشتناک آن را به رخ می کشاند.
اما، با وجود وضعیت بحرانی غزه و کشته شدن وسیع مردم ملکی، نهاد های بین المللی چون سازمان ملل و اتحادیه اروپا که با هدف جلوگیری و مهار بحران ها به وجود آمده اند، نتوانسته اند به دلیل مقاومت ایالات متحده و بریتانیا فشاری را بالای اسراییل و حماس به منظور توقف جنگ وارد کنند. زیرا، محاسبه ی سیاسی اسراییل، ایالات متحده و شاید کشور های قدرتمند اروپایی این است که با یک عملیات گسترده نظامی کار حماس را ختم نمایند. از این خاطر، هیچ اعتنایی به کشته شدن وسیع مردم در غزه نمی شود. بازی متقابل انتقاد و ملامت کردن، رسانه های بین المللی را اشغال نموده است، ولی، بحران انسانی غزه جایی در این تبلیغات ندارد.
اسراییل و ایالات متحده به تاکید می گویند که مسوول حوادث اخیر حماس است و باید این گروه درس بزرگی را به خاطر پرتاب راکت به جنوب اسراییل فرا بگیرد. منتقدان اسراییل و ایالات متحده نیز محاصره اقتصادی غزه را عامل راکت پراگنی حماس دانسته و به گفته ی مروان برغوثی، از رهبران فلسطینی، اشغال سرزمین های فلسطینی باعث مقاومت حماس و سایر گروه های مقاومت فلسطینی شده است.
گلنن گرین والد، نویسنده ی پرفروش کتاب های چون «تراژیدی امریکایی» و «ریاکاری بزرگ امریکا»، در وب سایت شخصی خود، سالون، می گوید که در تبلیغات اسراییلی برای توجیه جنگ و کشتار مردم بیگناه چند نکته وجود دارد که مورد بهره برداری گروه های تروریستی قرار می گیرد. یعنی، اسراییل برای حمله به غزه از منطق و وسیله‌ای استفاده کرده که معمولا گروه‌های تروریستی از آن سود می‌برند.
به گفته‌ی گرین والد، تروریست‌ها می‌گویند که کشتن غیر نظامیان موضوع قابل تاسف در جریان عملیات نظامی نمی باشد. این یک فایده ـ برای گسترش وحشت و ترساندن منطقه جناح مقابل ـ است. همان گونه که دولت اسراییل خیال می کند با حملات نظامی حماس را ترسانده و آنان را از عملیات نظامی علیه خود باز می دارند، حماس نیز جوانان انتحارگر را به پیتزا فروشی ها و سرک ها و بس های شهری اسراییل می فرستد تا خود را منفجر نمایند.
این منطق القاعده نیز بود ـ و البته ادامه دارد ـ که طیاره‌ها را به دفترهای ملکی امریکا ـ مرکز تجارت جهانی ـ کوبید و سه هزار نفر را کشت. شاید آقای بلومبرگ بیشتر این پیام القاعده را درک کند. القاعده، امریکا را مسوول جنایت های موجود در خاورمیانه می داند و انتقام آن را از مردم ملکی امریکا و اروپا می گیرد.
به مناسبت انفجار لندن، یکی از رهبران تروریستی در سال ۲۰۰۵ گفته بود که اروپایی‌ها نمی دانند که حکومت های شان چقدر وحشت و ظلم را بر مردم عادی مسلمان خاورمیانه مستولی کرده اند. از این خاطر، ما مرگ و وحشت را در خانه های تان می آوریم، تا شما درد و وحشت ما را احساس نمایید.
منطق مشترک جنگ یکی است: تروریزم و کشتار مردم به منظور درهم شکستاندن دشمن. اما، بازی بی رحم، بی منطق و فریبکار سیاسی نیز صورت می گیرد: کشتار اسراییل دفاع از وطن تلقی می شود و کشتار حماس تروریزیم مستحق مجازات سنگین.
هم حماس و هم اسراییل با کشتار غیر نظامیان به یکی دیگر پیام‌های قاطع می‌فرستند. اما، کشتار غیر نظامیان تنها وجهه دولت‌های غربی و اسلامی را زیر سوال می‌برد. دولت‌های غربی، در یک تلاش غیر قابل درک، می‌خواهند که گزارش‌های سازمان‌های حقوق بشر را برای مقاصد سیاسی خود استفاده نمایند، و رژیم های مستبدی مانند ایران و سوریه و ازبکستان را تحت فشار قرار داده و آنها را به لحاظ بین المللی منزوی سازند. یک اعدام در ایران و سوریه می تواند محکومیت وزارت خارجه امریکا و بریتانیا را در بر داشته باشد. هر کشوری به جز اسراییل، اگر دست به کشتار غیر نظامیان بزند، شورای امنیت به زودی تشکیل جلسه داده و قطعنامه ی شدید اللحن علیه آن دولت صادر می کند. اما، این جلسه حتا با کشته شدن ۵۰۰ غیرنظامی و زخمی شدن نزدیک به ۲هزار نفر در غزه نیز به نتیجه ای نرسید. اکنون غرب می داند که نقض حقوق بشر به وسیله ی یکی از متحدان نزدیک آن در منطقه، به صورت گسترده اتفاق افتاده است، و آنان به خاطر منافع سیاسی و رقابت های منطقه ای، از این نقض حقوق بشر نه تنها چشم پوشی کرده که به صورت آشکار آن را توجیه می نمایند. در این صورت آیا تقویت حقوق بشر می تواند در روابط بین کشور ها از طرف غرب مورد حمایت قرار گیرد، در حالی که خود به خاطر منافع سیاسی خود در یکی از بحرانی ترین منطقه ی خاورمیانه، غزه، از کشتار غیرنظامیان چشم پوشی می کند؟

دکمه بازگشت به بالا