طالبان می گویند ما میانه رو نیستم دیگران می گویند هستید

پس از آن که باراک اوباما، رییس جمهور امریکا در مصاحبه اش با روزنامه امریکایی نیویارک تایمز گفتگو با طالبان میانه رو  را راهی برای کامیابی پروسه ی صلح در افغانستان دانست و افزود که امریکا در افغانستان کامیابی خاصی را به دست نیاورده و رییس جمهور کرزی نیز از مطرح کردن بحث گفتگو با طالبان میانه رو توسط امریکا حمایت کرد، طالبان سریعا به این اظهارات واکنش نشان داده و یک تن از سخنگویان این گروه در تماس با رسانه ها گفته است که طالبان میانه رو یا تندرو ندارند، بلکه همه تحت یک لوا و یک رهبری حرکت می کنند.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان  هرگونه مذاکره با دولت را پیش از خروج نیرو های خارجی رد کرده و گفته است تصور طالبان میانه رو و تندرو یک تصور دولتی و غربی است.
به این ترتیب طالبان باز هم به هرگونه ایجاد فضای گفتگو توسط دولت و حتا امریکا نه گفتند و نشان دادند که طالبان در کشور تنها با  زبان تفنگ است که صحبت می کنند و  هیچ گونه منطق دیگری در قاموس فکری شان وجود ندارد .
البته آنچه جای تعجب دارد، برخورد متناقض امریکا در رابطه به مبارزه با طالبان است. از یک سو امریکا طرح افزایش نیرو هایش را در افغانستان عملی می کند و در حال حاضر هم بخشی از این نیرو ها وارد افغانستان شده اند و از سوی دیگر برنامه ی گفتگو با طالبان را طرح ریزی می کند. این در حالی است که همان طور که خود طالبان گفته اند، در میان شان هیچ گونه تفکیکی در مورد طالب میانه رو یا تندرو وجود ندارد و آنان فقط یک گونه طالب اند، حتا طالبان تفکیک جغرافیای طالب افغانی و طالب پاکستانی را نمی پذیرند، و خود را همه یکی می دانند.
به هرحال طالبان همیشه با هرگونه مذاکره بدون قید و شرط مخالف اند و شرط حضور شان در مذاکرات تنها خروج کامل نیرو های خارجی از افغانستان می باشد و مشخص است که خروج نیرو های خارجی از افغانستان زمینه ی هر گونه مذاکره را با خاک یکسان می کند.
از سوی دیگر مشخص نیست که امریکا چگونه تفکیک می کند که کدام طالب میانه رو است و کدام نیست و چه میکانیزمی وجود دارد که بتوان طالبان را از هم تفکیک کرد و حتا آنان را از هم جدا کرد. به طور کلی طالبان یک نیروی منسجم  و متشکل و قابل چوکات بندی نمی باشند. در حال حاضر حتا کسانی که زمانی با طالبان می جنگیدند و در اوایل حکومت جدید هم در پست های دولتی کار می کردند، ولی بعد در اثر مشکلات با دولت به کوه بالا شدند و خود را طالب نامیدند، هم در این چارچوب حضور دارند. یک تعداد رهزن و دزد و سارق نیز وقتی در حال چپاول مردم اند، می گویند طالب اند. قاچاقبران مواد مخدر نیز خود را طالب می نامند و مهمتر از ان این که یک تعداد زیاد مردم که از حکومت دل پردردی دارند و زندگی شان در سایه حکومت که فساد در آن بیداد می کند، نمی گذشته، آنان نیز سلاح گرفته اند و خود را طالب می نامند، در حالی که اگر همین لحظه برای شان موقعیت پیدا شود، دوباره می روند سر زندگی و کار خود.
با این وضعیت چگونه می شود که طالب تندرو و میانه رو یا دموکرات را در میان این ریخت و پاش پیدا کرد. می شود گفت زمینه ی جنگ بیشتر در افغانستان است ولی مراجع تمویل و تجهیز آن در خارج . طالبان در داخل کشور می جنگند ولی بیشتر از خارج کشور تجهیز می گردند و پناهگاه های شان نیز در خارج کشور است. بنابراین بیشتر از این که در ایجاد زمینه گفتگو و مذاکره طالبان نقشی داشته باشند، تمویل کنندگان شان این صلاحیت را دارند. پس راه اصولی تر برای خاتمه جنگ در افغانستان از هرمسیری در خارج نهفته است.  اگر امریکا بتواند پناهگاهای طالبان را در آن طرف خط دیورند مورد هدف قرار دهد، اگر جامعه جهانی بتواند پاکستان را تحت فشار قرار دهد که دست از حمایت طالبان و تروریستان بردارد و اگر مدیریت درستی در حکومت افغانستان که دغدغه اش رفاه مردم باشد ایجاد گردد، حتا مساله ی مذاکره نیز منتفی می گردد. طالبان در طول این سه – چهار سال اخیر که دوباره تجهیز و تسلیح شده اند، طالب تولید نکرده اند بلکه بیشتر سرباز گیری کرده اند، چه از داخل کشور و چی از خارج کشور و به این دلیل تقویت شده اند و مسوول این تجهیز دوباره طالبان حکومت افغانستان به دلیل ضعف مدیریت و رشد فساد و حکومت پاکستان به خاطر به دست آوردن منافع مشخص در افغانستان اند .   پس بهتر است هم اراکین امریکایی و هم اراکین محترم خود ما بیشتر از این که خود را در سراب تفکیک طالبان به طالبان میانه رو و یا تندرو غرق می کنند، به واقعیت ها رو بیاورند. طالبان هرچند نمی شود گفت می اندیشند،  ولی آنچه به عنوان اندیشه طالبانیزم مطرح است، یک گونه اندیشه و یک گونه برداشت آن هم برداشت قهقرایی است که نه تنها با قانون اساسی کشور که با هرگونه قانون انسانی بین المللی در تضاد است و در این موقعیت نه آنان از این قهقرایی نگری دست بر می دارند و نه هم ضرور است که حکومت همه چیز را فدای برادران طالب کند.

 

دکمه بازگشت به بالا