شرایط بسیار نامطلوب کودکان کار در سراسر جهان (قسمت پنجم و پایانی)

وضعیت زنان و کودکان سیر نزولی پیدا کرده است: چنان که، در بسیاری کشورهای جهان سوم و همچنین در کشورهای اتحاد شوروی سابق و اروپای شرقی، تحت تاثیر سیاست های تعدیل ساختاری و آزادسازی اقتصاد، زنان و کودکان به ماده ی خـام جدید در چارچوب توسعه تجارت ملی و بین المللی تبدیل شده اند. از دید اقتصادی، این کالاها با امتیاز دوگانه توصیف می شوند: پیکرها همزمان ثروت و خدمات اند. دقیق تر بگوییم، ما با کالایی شدن نه فقط پیکر، بلکه با کالایی شدن زنان و کودکان رو به روییم. اندیشه ی رایج پیدایش شکل جدید بردگی در توصیف تجارتی که موضوع آن میلیون ها زن و کودک اند، از همین ناشی می شود. این واقعیت ها شرایط و توسعه جهانی شدن کنونی سرمایه داری را در مورد زنان و کودکان که مورد بهره برداری تجارت جنسی اند، مشخص می کنند.

باید سایر عنصرهای تعیین کننده را افزود. آدم ربایی، تجاوز و خشونت از عامل های رونق گیری این صنعت اند. آنها نه فقط برای توسعه بازارها، بلکه همچنین برای « تولید» این بازارها جنبه اساسی دارند: زیرا به « کارکردی» کردن آنها برای این صنعت که به آمادگی کلی پیکرها نیاز دارد، کمک می کنند. ۷۵ تا ۸۰درصد روسپی ها در کودکی مورد سو استفاده جنسی قرار گرفته اند(۱۹). بیش از ۹۰درصد روسپی ها زیر کنترول پااندازها قرار دارند (۲۰). یک بررسی درباره ی روسپی های خیابانی در انگلستان نشان می دهد که ۸۷درصد روسپی ها قربانی خشونت طی ۱۲ ماه اخیر بوده اند (۲۱). ۴۳درصد از میان آنها از پیامدهای سو استفاده حاد جسمی رنج می برند. یک بررسی امریکایی اعلام داشته است که ۷۸درصد روسپی ها قربانی تجاوز به عنف از جانب پااندازها و مشتریان (به طور متوسط ۲۹ بار در سال) هستند؛ ۴۹درصد قربانی ربودن و انتقال از یک کشور به کشور دیگر بوده اند و ۲۷درصد معلول شده اند (۲۲). سن متوسط ورود به روسپی گری در ایالات متحده ۱۴ سال است(۲۳). آیا می توان تایید کرد که در چنین شرایطی به راستی روسپی « آزاد» و غیراجباری وجود دارد؟
در کشورهایی که روسپی گری قانونی است، روسپی های خارجی به خاطر وضعیت ناپایدار مهاجرت به مقیاس زیادی مخفی به کار گرفته می شوند و از قاعده های بهداشتی که لازمه ی «مراقبت» از روسپی ها و خریداران سکس است، بی بهره اند…. هر سال نزدیک به یک چهارم میلیون از زنان و کودکان جنوب شرقی آسیا (برما، ایالت ینان چین توده ای، لایوس و کامبوج) در تایلند، به عنوان کشور ترانزیت به بهای متنوع بین شش هزار و ۱۰ هزار دالر امریکایی خریداری می شوند. در کانادا دلالان هشت هزار دالر برای یک جوان آسیایی از فیلیپین، تایلند، مالزیا یا تایوان می پردازند و آنها را ۱۵ هزار دالر به موسسه های روسپی گری می فروشند (۵۳). در اروپای غربی، بهای رایج یک اروپایی از مبدا کشورهای سابق «سوسیالیستی» بین ۱۵ تا ۳۰ هزار دالر امریکایی است. با ورود آنها به جاپان زنان تایلندی ۲۵ هزار دالر امریکایی قرضدار شده اند (۵۴). زنان خریداری شده باید هزینه های موسسه های مربوط را تسویه و به نفع آنها سال ها کار کنند. در کامبوج از بین ۵۰ تا ۷۰ هزار روسپی بیش از یک سوم آنها کمتر از ۱۸ سال دارند و نزدیک به ۵۰درصد این جوانان سروپوزیتیو هستند (۶۷)….
ما اکنون شاهد صنعتی شدن روسپی گری، داد و ستد زنان و کودکان، هرزه نگاری و توریسم جنسی هستیم. چندملیتی های سکسی به نیروهای اقتصادی مستقل (۷۲)، بها گذاری شده در بورس تبدیل شده اند (۷۳). روسپی گری بدون سود، بدون بازار، بدون کالایی شدن موجودهای انسانی و بدون تقاضا وجود ندارد….

 

دکمه بازگشت به بالا