زمان انتخابات در گرو دور و تسلسل

رسانه ها به نقل از کای آیده نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل در امور افغانستان، خبر داده اند که این مقام سازمان ملل در افغانستان، بار دیگر خواهان تعیین تاریخ انتخابات شده، اما گویا در دیدار محرمانه و سری خود با نمایندگان مشرانوجرگه، این بار به تعویق انتخابات تاکید کرده است. این در حالی است که افکار عمومی در کشور از برگزاری انتخابات در زمان معین آن و تسریع در اعلان زمان برگزاری انتخابات پیش از جوزای سال ۱۳۸۸، جانبداری می کند.
به گزارش رسانه ها، کای آیده، نماینده خاص  سرمنشى ملل متحد در افغانستان، به تاریخ ٨ دلو ، در مشرانو جرگه، در مورد برگزارى انتخابات به نبود زمان کافى براى تکمیل پروسه انتخابات ، امنیت و شرایط اقلیمى اشاره کرده و بر همین مبنا تاخیر انتخابات را مورد اشاره قرار داده است.
آژانس خبررسانی پژواک در گزارشی از جانبداری داوود نجفی، رییس دار الانشای کمیسیون مستقل انتخابات از اظهارات نماینده سرمنشی سازمان ملل در امور افغانستان خبر داده است. به گزارش آژانس خبری پژواک، این مقام کمیسیون انتخابات اعلام کرده است که در هفته آینده زمان دقیق برگزاری انتخابات ریاست جمهوری را اعلام می کند.
داوود نجفی، رییس دار الانشای کمیسیون مستقل انتخابات هفته ی گذشته در کنفرانس خبری خود بر ضرورت تامین امنیت و تامین هزینه مالی برگزاری انتخابات اشاره کرده بود و گفته بود که این کمیسیون مکلف است که تاریخ انتخابات را زمانى اعلام نماید که مشکل امنیتى و مالی اى که در سر راه این کمیسیون قرار دارد، رفع گردد.
وی تاکید کرده بود که هرگاه بودجه معیین  در دسترس کمیسیون قرارگیرد و نیروهاى امنیتى امنیت را تامین کنند، کمیسیون، تاریخ انتخابات را اعلام می نماید. به گفته ی وی درصورتی که بودجه در اختیار کمیسیون قرار نگیرد و مسایل امنیتى اجازه ندهد، خود به خود انتخابات  به تاخیر مى افتد.  
اگرچه تاهنوز تاریخ دقیق انتخابات ریاست جمهورى تعیین نگردیده و از سوی دیگر مطابق قانون اساسى، باید ٣٠ الى ۶٠ روز قبل از جوزاى سال ١٣٨٨ انتخابات ریاست جمهوری برگزار گردد، اظهارات هفته ی پیش رییس دار الانشای کمیسیون انتخابات، از سوی برخی از تحلیلگران به معنای تاخیر انتخابات پنداشته شد. به باور کارشناسان، اشاره بر نبود امکانات مالی و نبود امنیت، این معنا را می دهد که در صورت فراهم نشدن این دو پیش زمینه، انتخاباتی برگزار نخواهد شد.
در این میان آنچه می تواند مورد سوال قرار گیرد، این است که انتخابات تحت چه شرایطی ممکن است به تاخیر بیافتد و کمیسیون تا چه حد می تواند در راستای تاخیر انتخابات صلاحیت خود ( اگر قانونا دارا باشد)  را اعمال کند.
به نظر می رسد ادعای کمیسیون انتخابات مبنی بر نا امنی در کشور با ادعایی که دولت افغانستان مبنی بر احاطه بر اوضاع امنیتی کلی کشور دارد، در تناقض قرار دارد و از سوی دیگر تضمینی وجود ندارد که با تصدیق زمان برگزاری انتخابات، وضعیت امنیتی بهتر از اکنون شود. از همین رو تعداد زیادی از تحلیلگران این چالش را زیاد مهم نمی بینند. به خصوص این که بر اساس معلومات موجود، روند ثبت نام برای رای دهی به گونه ای پیش رفته که چشم انداز روشن را برای برگزاری انتخابات ترسیم می کند.
یکی از موضوعاتی که هفته ی پیش به حیث یکی از مشکلات در برگزاری انتخابات عنوان گردید، موضوع عدم امکانات مالی بود. برخی از صاحب نظران عنوان می کنند که عدم امکانات مالی برگزاری انتخابات ریشه در ضعف کارکرد های کمیسیون دارد. زیرا تا زمانی که این کمیسیون موفق نگردد تاریخ دقیق انتخابات را اعلام کند، منابع کمک کننده به برگزاری انتخابات نیز با عدم اطمینان بر برگزاری حتمی انتخابات، نمی توانند تعهد مالی شان را برای برگزاری انتخابات اعلام کنند. به این معنا که تنها با اعلام تاریخ انتخابات، منابع کمک دهنده از برگزار شدن انتخابات اطمینان حاصل می کنند و علاقه می گیرند تا به برگزاری آن از نظر مالی کمک کنند. این موضوع باعث گردیده تا اعلام تاریخ انتخابات به دور و تسلسل وارد گردد. زیرا کمیسیون انتخابات اعلام دقیق تاریخ انتخابات را منوط به تامین بودجه ی آن کرده است و منابع کمک کننده نیز زمانی مایل به عملی ساختن مساعدت شان می شوند که از تاریخ انتخابات آگاه و به برگزاری حتمی انتخابات مطمین شوند.
از سوی دیگر در خصوص مسایل امنیتی نیز نمی توان راه انتقاد بر کمیسیون انتخابات را مسدود دانست. زیرا این کمیسیون باید با توجه به تعهدی که در تمهیدات و برگزاری انتخابات دارد، بایستی با نهاد دولتی و بین المللی که در عرصه  ی امنیت فعالیت دارند، ارتباط قایم کرده و آنان را به تامین امنیت و روی دست گرفتن تدابیری که منجر به تامین امنیت برای برگزاری انتخابات گردد، تشویق می کرد.
در این میان باید معترف شد که اگر مسوده نویسان، تدقیق کنندگان و تصویب کنندگان قانون اساسی، با هیجانات سیاسی عمل نمی کردند، می توانستند زمان بهتری را برای پایان دوره ریاست جمهوری و در نتیجه برگزاری انتخابات آن پیش بینی کنند و مورد نظر قرار دهند، تا از وارد شدن اعتراض مبتنی بر شرایط اقلیمی به برگزاری انتخابات نیز جلوگیری می شد و کمیسیون انتخابات نمی توانست به احتمال خرابی وضعیت اقلیمی برای تدارک انتخابات در ماه های اول و دوم بهار، توسل جسته به دنبال تاخیر در برگزاری آن برآید.

دکمه بازگشت به بالا