رهبری ورزش انتخاب، انتصاب یا معامله

ورزشکاران افغانستان در سال های اخیر دستاوردهای زیادی را در میدان رقابت های بین المللی برای کشور خود کمایی نموده اند. با گذشت هر سال به شمار و کیفیت این دستاوردها افزوده می گردد. بدون شک این دستاوردها نتیجه ی زحمات ورزشکاران، مربیان، کارگزاران ورزش و حضور جهان در افغانستان است. موقف فعلی افغانستان در جهان به ورزشکاران افغان این چانس را داده است تا بتوانند بیشتر از هر زمان دیگر، توانمندی های شان را در رقابت های جهانی به نمایش بگذارند. سهم ریاست تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک را هم نمی شود در کسب این همه افتخار فراموش کرد، ولی با تاسف باید بگویم که سهم ریاست تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک افغانستان در برابر با فرصت هایی که این اداره داشته و دارد، بسیار ناچیز بوده است. اگر با تعمق به مساله نگاه کنیم، در می یابیم که دلیل این همه کم کاری ها را، کمبود ظرفیت و ضعف مدیریت در اداره ی ورزش و نیز کم توجهی حکومت به ورزش می توان دانست.
تغیرات چند روز پیش در رهبری ورزش را می توان با اندکی احتیاط فال نیک گرفت. کسب مدال ها و افتخارات ورزشی که برای دولت مردان افغانستان غیر متصور و بی ارزش بود، نگرش مسوولان بلند رتبه ی حکومت را از ریشه تغییر داد. کسب مدال برای نخستین بار از بازی های المپیک و به اهتزاز در آمدن بیرق کشور ما در دیگر رقابت های ورزشی در جهان، کاری کمی نیست. اگر از حقیقت نگذریم بیشتر مردمان دنیا تا هنوز تصویر بسیار نادرست از افغانستان و مردم اش دارند که دستاوردهای پیاپی ورزشکاران ما تا حدودی کج فهمی ها را برطرف نموده است، چیزی که شماری از سیاست مداران با کارکردهای شان همواره آن را وارونه جلوه داده اند.
از ضعف اداره ورزش شکوه ها و گله های فراوانی وجود داشت؛ حالا که آقای انور جگدلک به پست دیگری گماشته شده اند، می توان گفت که ورزش افغانستان یک بار دیگر فرصتی برای اصلاح سیستم و کاراتر ساختن اداره تربیت بدنی و ورزش و کمیته ملی المپیک افغانستان به دست آورده است. اما این فرصت زمانی به یک فرصت خوب مبدل خواهد شد که از آن بیشترین استفاده در ورزش افغانستان صورت بگیرد.
ورزشکاران، صاحب نظران ورزش، رسانه ها و هر که برای بالنده گی ورزش افغانستان می اندیشد باید از فرصت کنونی بیشترین استفاده نمایند و نگذارند که باز هم سرنوشت ورزش افغانستان به افراد بی کفایت و ناتوان بیفتد. رهبری آینده اداره ها و نهاد های مرتبط به ورزش را باید افرادی خلاق، موقع شناس، توانمند، با درک و کسانی که شناخت همه جانبه و دقیق از وضعیت فعلی ورزش افغانستان داشته باشند و توانمندی مقابله با دشواری های ورزش کشور را دارا باشند، باید در دست گیرند، تا با استفاده از این ویژه گی ها در آینده بتوانند اداره ورزش افغانستان را اصلاح سازند و زمینه ی گسترش، بالندگی و همگانی ساختن ورزش کشور را و نیز حضور قدرتمندانه ی ورزش افغانستان را در رقابت های منطقه ای، آسیایی، بین المللی، جهانی و المپیایی فراهم سازد. تنها یک رهبر چیزفهم و توانمند و یک مدیر آگاه می تواند بر دشواری های ورزش کشور که شمار شان از ده ها بیشتر است، فایق شود و کاستی های ظرفیت، مدیریت و ساختار را با داروی مدیریت آگاهانه و مسوولانه پیشگیری کند.
انتخابات ریاست جمهوری تا چند ماه دیگر برگزار می شود. ایکاش رهبران حکومت این بار باز هم ورزش را فراموش نکنند و رهبری ورزش را به خاطر کارزار تبلیغاتی به کسی باج ندهند، کاری که بیشتر کارگزاران سیاست در افغانستان انجام می دهند و از عواقب و عملکردهای آن هیچ باکی هم ندارند.
احتمال ناراحت کننده ی دیگری که وجود دارد، ادامه کار آقای جگدلک در ریاست تربیت بدنی و ورزش و کمیته ملی المپیک با پست جدیدش است؛ اگر چه این کار چندان عاقلانه و منطقی به نظر نمی رسد که دو یا چند پست مهم دولتی به یک شخص واگذار گردد، ولی این کار در افغانستان که کشور قحط الرجال است، پیشینه ی زیادی دارد و دور از امکان هم نیست. شمار زیادی در افغانستان بوده اند و شماری همین اکنون وجود دارند که عهده دار چندین پست مهم دولتی بودند که خود آقای جگدلک نمونه ای از این افراد است که همزمان دو ریاست تربیت بدنی و ورزش و کمیته ملی المپیک را با ریاست شاروالی کابل و وزارت مشاور در امور جوانان در یک وقت به عهده داشت.
پژواک زمان از ورزشکاران، علاقه مندان ورزش و کارگزاران رسانه ها می خواهد که فرصت را از دست ندهند و از همین حالا دست به کار شوند و یکصدا از مسوولین بخواهند که سرنوشت ورزش را باز هم به خاطر بازی های سیاسی به قمار نبندند. خواسته های ورزشکاران باید به گوش فرد اول دولت برسد. رسانه ها هم نباید بیکار بنشینند، چون این رسالت رسانه ها است تا با قدرت تاثیر گذاری که دارند، خواسته های ورزشکاران و ضروریات ورزش افغانستان را به گونه ی شفاف و همه جانبه انعکاس بدهند.
مسوولین امور باید فردی را که ویژگی های خوب یک مدیر توانمند را داشته باشد، به رهبری ورزش بگمارند. اگر اندکی تعلل در انتخاب یا انتصاب در گزینش رهبری ورزش افغانستان صورت بگیرد یا این که در این زمینه معامله شود، بدون شک ورزش افغانستان را سال ها از کاروان ورزش جهان عقب نگهمیدارد و این بار زخم های مدیریت ضعیف آینده بسیار عمیق تر و ناعلاج تر از دوره قبل خواهد بود.
امیدواریم که رهبری حکومت با احساس مسوولیت در قبال ورزش و خانواده چند صد هزار نفری ورزش کشور با انتخاب فرد شایسته از گسترش مریضی مدیریت ورزش به پیشگیری آن بپردازد و مجال را به کمین نشستگان ناتوان ندهد.

دکمه بازگشت به بالا