رقم درشت مرگ و میر مادران حامله

حامله بودن و خطرات ناشی از آن در افغانستان  یک موضوع قابل توجهی می باشد. بعد از کنفرانس در مورد «مادر بودن بی خطر» در سال ۱۹۸۷ توجه به صحت مادر و مرگ و میر مادران افزایش  یافته است. طرح و اجرای برنامه های موثر برای صحت مادران از طرف وزارت صحت عامه و موسسات همکار آن طور که توقع برده می شد، موثر نبوده است. مرگ و میر مادران همچنان در افغانستان  یک رقم بالا را نشان می دهد.

گزارش ها  حاکی از این است که ۷۸ در صد مرگ و میر مادران قابل جلوگیری است. دو علت عمده ی مرگ و میر ما دران بندش در ولایت ها و خونریزی در دوران  حاملگی ذکر شده است، که با مراقبت های قبل از ولادت تشخیص و کنترول نشده است. مادران حق دارند از خدمات صحی با کیفیت برخوردار باشند. مادران حق استفاده از تکنلوژی جدید و قابل قبول و مصوون را دارند.
شاخص مرگ و میر مادران ۱۰۰۰/۱۶  است که در  هرصد هزار ولادت زنده ۱۶۰۰ زن حامله در وقت ولادت تلف می شوند. بعضی  گزارش ها این رقم را از این هم بالاتر نشان داده است که متاسفانه بیانگر عدم کاهش در مرگ و میر مادران است.
مسوولان وزارت صحت عامه در مورد مرگ و میر مادران می گویند شکی نیست که افغانستان یکی از کشور های است که در  مرگ و میر مادران، یک رقم  داشت را نشان می دهد. حتا در بعضی از محلات افغانستان مانند بدخشان، نورستان و بخش هایی از بادغیس، به پیمانه ای رقم مرگ و میر مادران بلند ثبت شده است، که تا به حال در تاریخچه ی طبابت جهان به این پیمانه مرگ ومیر مادران وجود نداشته است. داکتر عبدالله فهیم، سخنگوی وزارت صحت عامه، عوامل زیادی را در افزایش مرگ و میر مادران دخیل دانسته به نظر وی این سه عامل عمده عبارت اند از:   
اول، اقدام ناوقت مادران حامله در جستجوی مراقبت های صحی قبل از ولادت؛ دوم، ناوقت رسیدن به کلینک جهت اخذ خدمات ولادی که کلنیک در نزدیک شان نبوده و یا وسلیه ی انتقال نبوده و یا مشکل فرهنگی و عدم آگاهی فامیل  از این مسایل است؛ عامل سوم، نبود متخصص و دوای مربوطه و لوازم مربوط است و یا توجه ناکافی به این مساله به هر صورت این ها عواملی اند که باعث مرگ و میر  بسیار زیاد مادران در افغانستان می شوند.
  به نظر مسوولان بخش صحی کشور آنچه مسلم است این که  در طول شش سال گذشته بهبودی نسبی در وضعیت صحی کشور وارد شده است. سطح پوشش خدمات صحی اساسی افزایش یافته، تعداد مراکز صحی در شفاخانه ها افزایش یافته، خدمات ولادی نسایی به پیمانه ی وسیع در اکثر ولایات نیز افزایش یافته است. تعداد قابل ملاحظه، یعنی در حدود ۵۰ هزار کار مند اناث آموزش صحی دیده اند و  در نظام صحی شامل شده اند که این ها همه دلالت به این می کند که از نظر منطقی و از روی قیاس، کاهش در مرگ و میر مادران وارد شده باشد.  اما رقم علمی دقیق و مستند دراین رابطه در دست نیست. وزارت صحت عامه در سال روان میلادی برنامه داشت. که مطالعه میزان مرگ و میر مادران را روی دست گرفت، اما نسبت مشکلات تخنیکی و مالی این بررسی برای سال آینده میلادی به تعویق انداخته شد. سخنگوی وزارت صحت عامه می افزاید ما در سال آینده میلادی تحقیق و مطالعه فراهم خواهیم کرد و رقم دقیق مرگ و میر مادران را نشان خواهیم داد.
گزارش ها نشان می دهد که ۷۸ درصد مرگ و میر مادران قابل جلوگیری است که ایجاب خدمات با کیفیت را می نماید. داکترعبدالله فهیم در مورد این که  تعداد کارمندان اناث که آموزش صحی دیده اند برای خدمات با کیفیت  کافی خواهند بود، به هیچ وجه این رقم کافی نیست.  اول تعداد کارمندان متوسط صحی نسبت به داکتر کم است. قاعدتا در مقابل هر داکتر ما باید چهار نرس داشته باشیم، اما در افغانستان تقریبا این رقم با هم نزدیک است. یعنی تعداد داکتر ها و نرس ها با هم نزدیک است در پهلویش تنها نرس شفاخانه مطرح نیست در سطح اجتماع، در دهات و قصبات کسانی را داشته باشم که خدمات با کیفیت را عرضه کنند. هرچند تلاش  های صورت گرفته و کسانی به نام کارکنان صحی جامعه یا رضاکاران جامعه هم آموزش دیده اند. تقریبا در حدود ۲۰ هزار زن و مرد افغان به حیث رضاکار صحی مصروف خدمات صحی محدود و تعلیمات صحی هستند. اما این تعدا کفی نیست و نیاز صحت عامه را بر آورده نمی تواند. وزارت صحت عامه در نظر دارد تا تعداد بیشتر از کارکنان صحی متوسط، نرس ها، قابله ها و معاون قابله را با کیفیت خوب آموزش دهد و در ولایات مختلف از طریق وزارت صحت عامه و موسسات صحی کورس های قابلگی و مهارتهای نرسنگ و جود دارد که همین اکنون ۱۰۰ کارمند اناث در حال آموزش صحی می باشند.

دکمه بازگشت به بالا