راهبرد نظامی یا معامله سیاسی؟

لوی درستیز ایالات متحده امریکا در یک نشست خبری از افزایش ۲۰ الی ۳۰ هزار نیروی تازه نفس برای افغانستان خبر داده است. به گفته ی وی این نیرو در تامین امنیت انتخابات ریاست جمهوری و ثبات در افغانستان نقش موثر ایفا خواهد کرد.
قرار گفته های مایک مولن، این نیرو در مناطق جنوب کشور جا به جا خواهد شده به گفته ی مولن، هدف از این حضور، از میان برداشتن مراکز کلی طالبان و القاعده، کاهش و جلوگیری از کشت مواد مخدر، تقویت دولت مرکزی و مساعد سازی خدمات اولیه اجتماعی می باشد.
رویکرد امریکا به راهبرد نظامی در مالی صورت می گیرد که حکومت افغانستان با تکیه بر سازش در صدد است تا مخالفان مسلح را به معامله وادار نماید. هم اکنون بر اساس گفته های داماد گلبدین حکمتیار، قرار است که به زودی نشست «بین الافغانی» با حضور نمایندگان حکومت و طالبان، حزب اسلامی حکمتیار، و برخی از رهبران مجاهدین برگزار شود.
پیش از این نیز بارها رییس جمهور کرزی از ملا عمر خواسته بود تا به پروسه ی صلح پیوسته و دست از ادامه ی جنگ بردارد. به نظر می رسد که حرکت حکومت افغانستان و قوت های ایتلاف در راستای حل بحران افغانستان با تعارض و دوگانگی های زیادی همراه  شده است. ایالات متحده امریکا پس از تقاضای مکرر از هم پیمانان خود در مورد  افزایش سربازان بیشتر اکنون به این باور رسیده که بار اساسی مسوولیت جنگ را تنها به عهده گیرد. تجربه ی کنونی در عراق و افغانستان نشان می دهد که کشور های دیگر چندان علاقمند به تداوم حضور و یا حضور پر رنگ برای این دو کشور ندارند. حضور سربازان بیشتر امریکایی و محور قرار گرفتن این کور می تواند از چندگانگی برخوردار و تعدد فرماندهی و تصمیم گیری در مبارزه با طالبان و القاعده کاسته و راه را برای مبارزه موثرتر هموار سازد بیشتر آگاهان بر این باوراند که اگر این افزایش پیش از این واقع می شد، ما شاهد وضعیت امروز نبودیم.

دکمه بازگشت به بالا