دستی از غیب برون آید و کاری بکند

پس از آن که سید حسین انوری، والی پشین هرات که پس از اسماعیل خان بیشترین دوران ولایت را در هرات داشت از این مقام برکنار شد، گمانه زنی ها حاکی از بهتر شدن وضعیت امنیتی در این ولایت مهم افغانستان بود. مردم فکر می کردند با برکناری انوری از ولایت هرات امنیت در این ولایت بهتر خواهد شد. زیرا آنان سید حسین انوری را مسوول متشنج شدن وضعیت امنیت در این ولایت می دانستند.

حتا مسوولین شورای ولایتی و نمایندگان این ولایت در پارلمان هم همسو با دیگر اقشار این ولایت در اعتصاب هایی که به خاطر بدتر شدن وضعیت امنیتی در این شهر به راه افتاده بود، شرکت کردند و هشدار دادند تا برکناری انوری، به مجالس پارلمان شرکت نخواهند کرد. بالاخره شاید این اعتصاب ها ، تظاهرات ، انتقاد ها و لابی گری های پنهان و پیدا اثر خود را گذاشت و انوری از سمت اش کنار زده شد. ولی آیا امنیت در این شهر بهتر شد و تغییرات بانی خیر برای مردم گردید یا نه؟ در خوش بینانه ترین حالت، بیشتر مردم هرات به این سوال جواب منفی می دهند.
نا امنی ها همچنان در این شهر ادامه دارد، تا جایی که نا امنی حتا نسبت به گذشته بیشتر شده است. مخالفین دولت هم نسبت به گذشته قوی تر شده اند. آنان حالا به طور مستقیم بر ولسوالی های هرات حمله می کنند؛ چیزی که در گذشته کمتر در این شهر وقوع یافته بود. همین چند شب پیش مخالفین دولت که گفته می شود مربوط به گروه غلام یحیا سیاوشان، ناراضی دولت بوده اند، بر ولسوالی انجیل، نزدیک ترین ولسوالی به شهر هرات، حمله کردند و به اساس گزارش های غیررسمی این حمله ساعت ها دوام داشته است، هرچند  در مورد این مساله کمتر از ولسی رسانه ها گزارش شده است. به هر حال این مساله نشانگر افزایش نا امنی در شهر هرات است. همین دیروز یکی از افرادی که توسط اختطاف گران اختطاف شده بود، با دادن صد هزار دالر به اختطاف گران، پس از یک ماه از چنگ آنان رها گردید.
یکی از اقارب وی ضمن انتقاد شدید از دولت می گوید که مسوولین دولتی هیچ گونه همکاری برای رهایی افراد اختطاف شده نمی کنند
وی می گوید آنان با زحمت زیاد توانسته اند اختطاف گران را راضی بسازند تا با اخذ صد هزار دالر گروگان خود را آزاد کنند. گروگان آزاد شده، فرزند سیزده ساله یکی از تاجران شهر هرات می باشد که نزدیک به یک ماه قبل از شهر هرات اختطاف شده بود.
حتا یکی از اقارب خودم به من زنگ زده و می گوید که افرادی  وی را تهدید کرده اند که  ۲۵ هزار دالر برای آنان بدهد، در غیر آن وی را اختطاف می کنند و آن وقت حتا با یک صد هزار دالر هم رها نخواهد شد.
در پهلوی اختطاف ها که همچنان در هرات ادامه دارد، باج گیری ها هم رواج کاملی در این شهر پیدا کرده است. افراد ناشناس کسانی را نشانی کرده و بعدا  به آنان ارتباط قایم کرده و خواهان پول می گردند. این افراد چنان با اطمینان این کار را می کنند که حتا به طرف برای تماس گرفتن شماره مبایل هم می دهند.
جالب ترین بحث در رابطه به نا امنی ها این است که یک تعداد از افراد عقیده دارند، مقام های دولتی در این نا امنی ها دست دارند. چند تن در هرات به من گفتند که همیشه وقتی تغییرات در سطح رهبری در ولایت هرات رخ می دهد، نا امنی ها افزایش می یابد، اختطاف بیشتر می شود و دزدی های مسلحانه هم همچنان. چند نفر در هرات به من گفتند که شایعه شده افرادی که مربوط به یک شرکت ساختمانی بودند و در ولسوالی رباط سنگی اختطاف شدند، صرف به این دلیل بوده که می خواستند نشان دهند با تغییرات در رهبری هرات نا امنی وجود خواهد داشت.
اگر این مساله درست باشد، حدس و گمان مردم هرات دقیق خواهد بود که می گویند بیشتر نا امنی ها در هرات ریشه در رقابت های قدرت طلبانه در این ولایت دارد. گفته می شود چند گروه در ولایت هرات که می خواهند هرم های قدرت در دست شان باشد، برای به دست آوردن حوزه های قدرت و گرفتن امتیاز از دولت مرکزی، هرات را نا امن می سازند.
مردم حتا آیساف و نیرو های بین المللی را هم در نا امنی ها مقصر می دانند. آنان می گویند در حالی که نیرو های بین المللی می توانند به راحتی علیه مخالفین دولت که در هرات روز به روز نفوذ بیشتر می یابند، عملیات کنند، ولی این کار را به دلایلی که نزد خودشان مهم است، انجام نمی دهند و مخالفین نیز روز به روز قوی تر می شوند.
با توضیحاتی که دوستانم در مورد مناطق نا امن هرات دادند ، به این نتیجه رسیدم که هرات در حلقه ی محاصره مخالفین قرار گرفته است.
ولسوالی شیندند و ادرسکن در جنوب هرات نا امن است. ولسوالی گذره در همسایگی شهر در جنوب شرق نا امن است. سیاوشان شرق هرات تبدیل به پایگاه غلام یحیا اکبری، معروف به یحیا سیاوشان شده است. ولسوالی اوبه و چشت شریف در شرق هرات همچنان نا امن است و ولسوالی رباط سنگی هم که در شمال غرب هرات واقع شده، نا امن می باشد. به تازگی ولسوالی انجیل، نزدیک ترین ولسوالی به شهر هرات که در شش- هفت کیلومتری شهر قرار دارد، هم مورد هجوم و حمله ی مخالفین قرار گرفته است.
این در حالی است که مسوولین امنیتی هرگونه نا امنی در این شهر را رد می کنند. آنان می گویند مسایلی مثل اختطاف ها، سرقت ها و تهدید ها در هر شهر افغانستان وجود دارد و هرات تنها در این رابطه نا امن نیست. ولی مسوولین امنیتی این را هیچ وقت اذعان نمی کنند که حالا مردم از ترس نا امنی از ساعت ۹ و ۱۰ شب به بعد از خانه هایشان بیرون نمی شوند. هرات شهری بود که در فصل های گرم مردم بعد از ساعت ده – یازده شب تازه از خانه های شان برای گردش و ساعت تیری به پارک ها می رفتند. این پارک ها در کنار آن که چند تای شان در داخل شهر قرار داشتند، چند تای شان حتا در بیرون شهر بودند و مردم به همان مناطق نیز به میله می رفتند. ولی حالا مردم عصر ها هم در پارک های داخل شهر دیده نمی شوند. دکان هایی که در گذشته در داخل پارک های به قیمت ها بسیار بالا به کرایه داده می شدند، حالا همچنان در آن باد می رود و کسی نیست که به ارزان ترین قیمت این دکان ها را به کرایه بگیرد.
هرات هرچند یکی از مهم ترین ولایات  افغانستان محسوب می گردد، ولی می رود که موقعیت استراتژیک خود را چه از نظر سیاسی و چه از نظر اقتصادی از دست بدهد. زیرا حکومت چنان این ولایت را همچون قدح می گساران از این دست به آن دست می کند که دیگر از اثر گذاری این شهر چیزی باقی نمانده و در پهلوی آن بیشتر تاجران که یا از این ولایت بودند و یا در این ولایت تجارت می کردند، از ترس اختطاف گران این شهر را رها می کنند و کسانی که در گذشته در این شهر و در مناطق صنعتی آن سرمایه گذاری کرده بودند، حالا در فکر این هستند که چگونه سرمایه خود را با زیان فراوان دوباره به چنگ آورده و عطای تجارت را در این شهر به لقایش ببخشند و به گفته ی دوستی « امنیت در هرات هم مانند موتری است به راننده که در یک سراشیبی بریک بریده باشد».
همه در هرات منتظر آن اند که «دستی از غیب برون آید و کاری بکند». 

دکمه بازگشت به بالا