خشونت در خانواده (قسمت پنجم)

خشونت علیه زنان و نقض حق حیات آنان، در تحقیقاتی که در جریان سال ۱۳۸۶ توسط کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان انجام شده، این گونه انعکاس داده شده است:
«نقض حق حیات زنان در اثر خشونت های خانوادگی، یکی از مواردی است که در کمیسیون به ثبت رسیده است. براساس ارقام ثبت شده در کمیسیون، در سال ۱۳۸۶، ۵۹ فقره نقض حق حیات زنان مشاهده شده است».
این گزارش با اذعان به این که، با توجه به وضعیت کشور ثبت تمام موارد نقض حیات زنان در نتیجه ی خشونت های خانواگی، برای کمیسیون ممکن نبوده و این امکان که خیلی از موارد این چنینی از دید کمیسیون پوشیده باقی مانده باشد، اضافه می کند که در بسیاری از موارد حقوق زنان که مورد خشونت افراد قدرتمند قرار گرفته و یا حتا به قتل رسیده اند، پایمال شده و متاسفانه  برای مجازات مجرم یا مجرمان این گونه قضایا از طرف نهادهای عدلی و قضایی نیز اقدام مناسبی صورت نگرفته است:  
«عدم پیگرد عدلی و قضایی کسانی که باعث نقض حق حیات زنان می شوند، به دلیل این که اکثرا عاملان قتل از قدرت برخوردار اند، از جمله مواردی است که در کمیسیون به ثبت رسیده است. به طور مثال:
خانمی در شهر هرات توسط شوهرش که از جمله زور مندان است، با فیر مرمی به قتل رسید. به این دلیل که قاتل یک فرد زورمند و مسلح بود، تحت تعقیب و پیگرد عدلی و قضایی قرار نگرفت. اما با تلاش و پیگیری کارمندان کمیسیون، فرد مذکور توسط مقام های امنیتی دستگیر و به پنجه ی قانون سپرده شد و دوسیه وی در سارنوالی ولایت هرات مورد رسیدگی قرار گرفت. اما با وصف تصدیق داکتر مبنی بر عمدی بودن قتل، مظنون توانست از اتهام وارده برائت حاصل نموده، از توقیف رها گردد.
با آن که کمیسیون مستقل حقوق بشر در رابطه به قضیه فوق، در جهت تطبیق قانون اقدام های لازم را به عمل آورد اما قاتل مجازات نگردید. این امر خود باعث تلف شدن حق مقتول و گسترش قضایای مشابه می گردد. افزون بر آن، عدم توجه مقام های ذیربط باعث تضعیف موضع قانون و حکومت در اجتماع گردیده، خلافکاران را بیش از پیش جسور می سازد.
اما در موارد دیگر، کمیسیون مستقل حقوق بشر توانست تا اقدام های اساسی را در زمینه ی پیگیری قضایای نقض حق حیات زنان اجرا نماید. نمونه ی ذیل نشان می دهد:
شخصی ساکن ولایت گردیز به دفتر کمیسیون مستقل حقوق بشر شکایت نمود که خواهرش توسط شوهر و خسرش به قتل رسیده و جسد خواهرش بعدا درچاه انداخته شده است. قوماندانی امنیه و سارنوالی قضیه را به دلیل این که مرگ تصادفی بوده و در اثر افتادن در چاه صورت گرفته است، پیگیری نکردند. شاکی (برادر زن مقتول) از کمیسیون تقاضا نمود تا در به محاکمه کشانیدن عاملان قتل خواهرش، وی را یاری رساند. دفترساحوی کمیسیون موضوع را با قوماندانی امنیه مطرح ساخته، از آنها تقاضا نمود تا در زمینه ی حقیقت یابی اقدام نمایند. قوماندانی امنیه جسد را به شفاخانه منتقل  نموده، خواهان ابراز نظر داکتران گردید که بعداز معاینات طب عدلی از آثار وعلایم بدن قربانی، روشن گردید که نخست این خانم به قتل رسیده و بعدا به خاطر کتمان جرم در چاه انداخته شده است. در نتیجه، بر اثر پیگیری دفترساحوی از مجرای قانونی، عاملان قضیه گرفتار و ازجانب محکمه محکوم به جزا شدند. به همین ترتیب موارد تکان دهنده ی دیگری نیز، در زمینه ی نقض حق حیات زنان در طی سال گذشته به وقوع پیوسته است که شامل ۱۶۵ مورد خود سوزی می باشد که اکثریت این خودسوزی ها (۹۰ درصد) منجر به مرگ گردیده است. اما هیچ مورد خود سوزی توسط پولیس تعقیب نگردیده و عاملانی که باعث شده بودند زنان دست به خود سوزی بزنند، مورد پیگرد قانونی قرار نگرفتند. «…
ادامه دارد

دکمه بازگشت به بالا