حقوق بشری زنان (قسمت ششم و پایانی )

همزمان با برگزاری کنفرانس جهانی، اندیشه «حقوق زنان، حقوق بشر است» به پیام واحد هزاران نفر از سراسر جهان، و به یکی از بحث برانگیزترین مباحث نوین حقوق بشر تبدیل شد. اعلامیه وین که یکی از نتایج کنفرانس مذکور بود، هم چون موافقت نامه ی جامعه جهانی که بر جایگاه حقوق بشر دلالت دارد، به طور آشکار و صریح عنوان داشته که: «حقوق بشر زنان و دختران خردسال، یک بخش مسلم، جدایی ناپذیر و لازم در حقوق بشر جهانی می باشد».

(اعلامیه وین ۱۸/۱/۱۹۹۳). در کنفرانس های بعدی سازمان ملل، زنان به لابی کردن و شناسایی هر چه بیشتر وجوه مختلف حقوق بشر زنان ادامه دادند. برای مثال در کنفرانس بین المللی درباره ی جمعیت و توسعه (کایرو ۱۹۹۴)، حقوق تولید مثل زنان، صراحتا به عنوان حقوق بشر به رسمیت شناخته شد. به ویژه در چهارمین کنفرانس زنان (پکینگ- ۱۹۹۵) که عملا به یک برنامه کاری راجع به حقوق بشر زنان تبدیل شد، که این اتفاق، حاکی از پیروزی دیدگاهی بود که حقوق زنان را به عنوان حقوق بشر مطرح می کرد.
توافق نامه هایی که از رهگذر چنین کنفرانس هایی حاصل شد، به لحاظ حقوقی الزام آور بودند. هر چند این موافقت نامه ها دارای اعتبار اخلاقی و سیاسی هستند و می توانند برای تعقیب اهداف منطقه ای، ملی یا محلی مورد استفاده قرار گیرند.
اسناد کنفرانس ها می توانند برای تقویت و تفسیر معاهدات بین المللی مانند میثاق حقوق مدنی و سیاسی، یا میثاق حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مورد استفاده قرار گیرند. این میثاق ها هنگامی که از طرف کشوری امضا می شوند، عنوان قانون بین المللی به خود می گیرند و این قابلیت را دارند که توسط حقوقدان ها، در دادگاه های نقض حقوق بشر، مورد استفاده قرار گیرند. مهم ترین معاهده بین المللی که به طور ویژه به مساله حقوق زنان پرداخته (سی.ای.دی.ا.دبلیو) است که در دهه ی سازمان ملل (۸۵-۱۹۷۶) پایه گذاری شده و بیش از ۱۳۰ کشور آن را تصویب و امضا کرده اند (۵) . افزون بر این گردهمایی های محلی زنان، چارچوب حقوق بشر زنان را در برنامه های سوادآموزی و استراتژی های قانونی خود گنجانده اند.
همان گونه که «چارچوب حقوق بشر» در تلاش برای رایزنی – به منظور تغییر در سیاست و قانون گذاری در سطح محلی، ملی و بین المللی- مفید و کارساز بوده، به همان میزان ابزاری مهم برای بسیج توده ها بوده است. «حقوق بشر زنان» نه تنها راجع به گستره و حدود حقوقی که دولت ها باید به زنان احترام بگذارند، آگاهی بخش بوده، که به عنوان عاملی برای تجزیه و تحلیل تجربیات زنان و سازماندهی برنامه ریزی برای تغییر هم، ایفای نقش نموده است. «چارچوب حقوق بشر» فضایی ایجاد می کند که در آن، امکان توجه متفاوت به زندگی زنان، توسعه می یابد. آنچه دانستن اش مهم و مفید است این که این چارچوب، برای زنان اصولی فراهم می کند که به وسیله ی آن اصول، چشم اندازهای جایگزین از زندگی زنان- بدون پیشنهاد و تداوم آن چشم اندازها- توسعه و گسترش می یابد. اصول بنیادین حقوق بشر که به استناد کرامت بشری به هر یک از افراد بشر مربوط می شود، زنان را به واژگانی برای توصیف موارد نقض و نیز موانع اعمال حقوق بشر شان مجهز می کند. تعداد زیادی از میثاق های بین المللی، موافقت نامه ها و معاهدات راجع به حقوق بشر، می توانند نقش اهرم فشار سیاسی و نقطه ی قابل دفاع جهت ارجاع برای زنان داشته باشند. در نهایت آن که، ایده ی «حقوق بشر زنان» می تواند از یک سو زنان را قادر به تعریف و تفصیل ویژگی های تجربیات شان کند، و از سوی دیگر واژگانی به منظور سهم بندی کردن تجربیات سایر زنان از سراسر جهان، و کار دسته جمعی برای تغییر فراهم آورد.

پانوشت ها:
۱-Charlotte Bunch is the Executive Director of the center for Women’s Global leadership.
2 .»special interest» status.
3.Inalienable
4 .Convention on the elimination of all forms of women of discrimination against women (cedaw).
5 . تا تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۰۶، بیش از ۹۰٪ کشوره آنرا تصویب و امضا کرده‌اند.(سایت کنوانسیون)- مترجم

دکمه بازگشت به بالا