تلاش برای حل منطقه‌ای معضل تروریزم

پس از این که باراک اوباما، رییس جمهور امریکا نماینده ویژه اش را برای افغانستان و پاکستان معرفی کرد، انگلستان، آلمان، فرانسه و جاپان نیز نمایندگان شان را در امور این دو کشور معرفی کردند.
نمایندگان ویژه برای افغانستان و پاکستان پس از آن از سوی این کشور ها معرفی شدند که جامعه جهانی تاکید کرد، در راستای مبارزه با تروریزم به  افغانستان و پاکستان از دریچه ی واحد نگاه شود.

تاهنوز ریچارد هولبروک به عنوان نماینده اوباما، سر شرارد کوپر کولز به عنوان نماینده انگلستان و همچنین نمایندگانی از فرانسه آلمان و جاپان برای افغانستان و پاکستان معرفی شده اند.
اما چرا حالا جامعه جهانی اقدام به گماشتن نمایندگان ویژه برای افغانستان و پاکستان می کنند؟ میر احمد جوینده، معاون کمیسیون امور بین المللی ولسی جرگه می گوید پیش از این کشورهای غربی در مبارزه با تروریزم هماهنگی نداشتند و هرکدام به صورت جداگانه عمل می کردند؛ چنانچه سفیر امریکا در پاکستان بیشتر نظریات مقام های پاکستانی را به امریکا انتقال می داد و سفیر امریکا در افغانستان نظرات حکومت افغانستان را. به گفته ی آقای جوینده، همین علت بود که هیچ گاه مبارزه با تروریزم از یک دیدگاه واحد نشات نمی گرفت و جامعه جهانی نیز حالا به اشتباه خود پی برده است. اما آقای جوینده می گوید راهی که حالا جامعه جهانی برای افغانستان انتخاب کرده، راه حل نیست:»من معتقدم که یوناما یا دفتر سیاسی ملل متحد برای افغانستان باید نقش اساسی را در رابطه به سیاست ها و  میکانیزم های مختلف کشور های جامعه جهانی  به دست بگیرد و هماهنگ سازد».
به باور آقای جوینده، اگر میکانیزم مبارزه با تروریزم طوری ادامه یابد که هر کشور برای خود در رابطه به آنچه که در افغانستان می گذرد، تصمیم بگیرد باز هم ما شاهد پیروزی علیه تروریزم نخواهیم بود و این میکانیزم ها به صورت پراکنده و متشتت آن گونه که در هفت سال گذشته ادامه یافته، بدون نتیجه دوام خواهد کرد.
آقای جوینده می گوید وظیفه ی یوناما است تا هماهنگی تمام تصمیم های نظامی، سیاسی و اقتصادی به شمول کمک های بشری و تعهدات انسانی را در افغانستان تحت نظر داشته باشد. اما متاسفانه جامعه جهانی در این مورد نیز علاقمندی ندارد تا نقش ملل متحد را در افغانستان برجسته تر بسازد. بنا براین آغاز به کار نمایندگان ویژه کشور های غربی در رابطه به افغانستان نیز کاری را از پیش نخواهد برد:»بهتر خواهد بود تا از یک مرکز واحد تمام مسایل حل شود».
اما برخی از تحلیلگران امیدوار اند که نمایندگان ویژه برای افغانستان و پاکستان این زمینه را فراهم  سازند تا فشار های بیشتری بر پاکستان به خاطر مبارزه ی صادقانه با تروریزم وارد شود. آقای جویند نیز می گوید خوشبختانه حالا جامعه جهانی معتقد شده که هفتاد در صد منابع ناامنی در پاکستان است و این مساله را جدی گرفته است. اما به نظر او نگرانی ها از این ناحیه وجود دارد که در پاکستان همیشه سیاست های دوگانه و حتا سه گانه در رابطه به مبارزه با تروریزم وجود داشته است. زیرا نواز شریف در حال حاضر به عنوان یک اپوزیسیون در پاکستان ارتباط نزدیکی در گذشته با احزاب و جریان های تندرو داشته است و طرفداران او تلاش دارند تا بحران پاکستان را بیشتر دامن بزنند تا بار دیگر نظامیانی که حامیان القاعده و تروریزم هستند، به قدرت برسند و حکومت ملکی را تضعیف کنند. به باور آقای جوینده در صورتی که جامعه جهانی از حکومت ملکی پاکستان حمایت کند، این کشور به سوی ثبات و امنیت حرکت خواهد کرد که این وضع به سود افغانستان نیز خواهد بود. در غیر آن به هر اندازه که پاکستان نا آرام باشد، تندروان به همان اندازه حملات شان برافغانستان را نیز گسترش خواهند داد.
احمد بهزاد، نماینده ولایت هرات در ولسی جرگه نیز به این نظر است که وجود نمایندگان متعدد به جز این که مراکز چند گانه و ناهماهنگ را به وجود آورند، فایده ای برای بهبود ثبات در افغانستان ندارند. بهزاد می گوید:» در صورتی که این نمایندگان بتوانند برنامه ریزی دقیق و شفاف را به وجود آورند و کانونی برای هماهنگ سازی نظرات اعضای ناتو، اقدام مفیدی است برای جمع بندی نظرات هر کشور در مورد افغانستان»
اما آقای بهزاد می گوید از این که هر کشور عضو ایتلاف به تنهایی برنامه هایی خاص خود را در افغانستان پیش می برند و همین موضوع سبب شده که یک نوع سر در گمی در بین کشورهای اعضای ناتو به میان آید. آقای بهزاد می گوید در حال حاضر قسمت های مختلف جغرافیای افغانستان میان کشور های عضو ایتلاف تقسیم شده است: «تقسیم شدن افغانستان میان کشور های عضو ایتلاف و فعالیت ارتش هر کشور در یکی از ولایات افغانستان و پیاده شدن سیاست های خاص همان کشور در همان ولایت، باعث اختلاف نظر ها و سردرگمی ها میان نیروهای ناتو در افغانستان شده است».
تا دو سال پیش پاکستان تلاش می کرد تا حتا از وجود گروه های تندرو در خاک آن کشور منکر شود. از سوی دیگر مقام های پاکستانی عبور شورشیان از پاکستان به افغانستان و راه اندازی حملات مرگبار به این کشور را نیز انکار می کردند. اما حالا جامعه جهانی به این نتیجه رسیده است که مهم ترین و مستحکم ترین پایگاه های القاعده در خاک پاکستان قرار دارند و بیشترین تلفات نیروهای خارجی در افغانستان نیز ناشی از حملاتی است که از خاک پاکستان سازمان داده می شود.‌ آقای بهزاد در این مورد می گوید با موجی از حملاتی که طالبان و القاعده در پاکستان راه اندازی کرده اند، حالا پاکستان نیز نمی خواهد وجود مراکز شورشیان در آن کشور را کتمان کند. آقای بهزاد تاکید می کند که نباید مبارزه با تروریزم در جغرافیای خاصی بنام افغانستان محدود شود، زیرا ریشه کن کردن تروریزم نیازمند یک امر گسترده و همه جانبه است که در سطح جهان باید مورد پی گیری قرار گیرد و خصوصا در منطقه ی ما.
در همین حال قرار است نشست ویژه ای با حضور نمایندگان خاص کشور های غربی به افغانستان و پاکستان، به شمول نمایندگان کشور های همسایه افغانستان و نمایندگان کشور های عضو ناتو برای بررسی اوضاع افغانستان و یافتن راه حل منطقه ای برای مشکل افغانستان، در آینده ی نزدیک برگزار گردد.

دکمه بازگشت به بالا