تفاهمی که به نفع همگان است‏

یکی از اولین اولویت های باراک اوباما، رییس جمهوری امریکا این است که تضمین کند ایران به سلاح های اتومی دست ‏نخواهد یافت. ایران هسته ای نه تنها یک تهدید استراتژیک برای منطقه، بلکه برای کل جهان خواهد بود و در عین حال، به ‏طور جدی نظام منع تکثیر و گسترش سلاح های اتومی را تضعیف خواهد کرد. قدرت های منطقه مانند مصر، عربستان ‏سعودی و ترکیه نیز احتمالا وسوسه خواهند شد به غنی سازی یورانیم بپردازند، وضعیتی که منجر به بروز رقابت ‏تسلیحاتی در منطقه خواهد شد.

همزمان با دستیابی حکومت های بیشتر به قابلیت اتومی، احتمال این که در آینده یک سازمان ‏تروریستی نیز به تسلیحات اتومی دست پیدا کند، بیشتر خواهد شد.‏
امریکا از زمان پیدایش انقلاب اسلامی ایران در ۱۹۷۹ روابط دیپلوماتیک با ایران نداشته است. نگرانی و بی اعتمادی میان ‏ایران و امریکا آن قدر عمیق است که احتمالا سو برداشت ها و مخالفت های پی در پی میان دو کشور حتا در دوره ی دولت ‏جدید امریکا نیز ادامه خواهند داشت. این وضعیت ادامه خواهد داشت مگر این که تلاشی جدی از سوی هر دو طرف برای ‏مشخص نمودن منافع مشترکی که می تواند راه را برای یک برنامه ی کلی تر دیپلوماتیک هموار کند، صورت گیرد.‏
ایران و امریکا باید برای شرکت در یک برنامه ی کلی تر دیپلوماتیک که منافع مشترک استراتژیک را شناسایی کند، آماده ‏باشند. چنین برنامه ای باید دربرگیرنده ی شرایط عراق و افغانستان باشد، اما به طور خاص به همکاری در خصوص مسایل ‏امنیت منطقه مانند پناهندگان، مبارزه با مواد مخدر و انرژی بپردازد.‏
ایران طبق سنت برای دفاع از منافع ملی خود در امور کشورهای همسایه دخالت می کند. بی تردید این موضوع درباره ی ‏افغانستان نیز صحت دارد. منافع آشکار رژیم ایران در افغانستان باثبات تر است و این رژیم نمی خواهد شاهد به قدرت ‏رسیدن دوباره ی طالبان باشد. افغانستان بی ثبات یک مشکل جدی امنیتی برای ایران در کوتاه مدت و بلندمدت به شمار می رود.‏
ایران پس از پاکستان، دومین جمعیت بزرگ پناهندگان جهان را داراست. اکثر پناهندگان اهل افغانستان هستند، اما شمار ‏قابل توجهی از پناهندگان عراقی نیز در ایران زندگی می کنند. پناه دادن به یک میلیون پناهنده ی قانونی افغان و شاید شمار ‏زیادی پناهندگان غیرقانونی، هزینه های سنگین اجتماعی و اقتصادی را بر ایران تحمیل کرده است. دولت ایران از این که ‏مجبور بوده است این تعداد پناهنده را برای مدت زمان طولانی پناه دهد، به شدت ابراز ناخرسندی کرده است. به گزارش ‏دفتر کمیشنری عالی پناهندگان سازمان ملل، اکثر پناهندگان در ایران در مناطق شهری سراسر کشور تجمع کرده اند. ‏برخلاف پاکستان که اکثر پناهندگان افغان در کمپ های پناهندگان زندگی می کنند، در ایران کمتر از پنج درصد این ‏پناهندگان در کمپ زندگی می کنند.‏
یک سال قبل، دولت ایران شروع به بازگرداندن اجباری پناهندگان غیرقانونی به افغانستان کرد. اما پس از اعتراض های ‏دولت افغانستان و جامعه بین الملل، سرعت بازگرداندن آنها کاهش یافت. بحران پناهندگان افغان و تحریم های جاری ‏اقتصادی بر ضد ایران تاثیرات بیش از پیش منفی بر اقتصاد ایران گذاشته است. مضاف بر این، کاهش چشمگیر بهای نفت ‏باعث کاهش درآمدهای نفتی خواهد شد و کاهش اثرات تحریم ها را برای دولت ایران دشوارتر خواهد نمود. ‏
علاوه بر این، سیاست بودجه دولت باعث افزایش نرخ بالای تورم گردیده است. بر اساس گزارش صندوق بین المللی پول، ‏تورم سالانه ی ایران در پایان سال ۲۰۰۷ از ۲۰ درصد هم تجاوز کرد. اطلاعات بانک مرکزی ایران نیز نشان می دهد که ‏نرخ تورم ایران در ماه اگوست ۲۰۰۸، ۲۷٫۸ درصد بوده است. افزایش ناگهانی نرخ تورم باعث افزایش قیمت مواد غذایی و ‏اجاره بهای بالاتر شده است. این موضوع مشکلات شدیدی را برای بسیاری از مردم ایران به دنبال داشته است.‏
اما نتیجه این که ایران باید قانع شود که امریکا به دنبال تغییر رژیم این کشور نیست. بهترین راه جلوگیری از دستیابی سازمان ‏های تروریستی نیز به تسلیحات اتومی، جلوگیری از دستیابی حکومت های ملی به این قبیل تسلیحات است. راه حل صلح آمیز ‏موضوع هسته ای ایران کمکی به تلاش های جامعه  جهانی در خصوص منع گسترش سلاح های اتومی خواهد بود و از بروز ‏رقابت خطرناک تسلیحاتی در یک منطقه ی بی ثبات جلوگیری خواهد کرد. چنین نتیجه ای به نفع همه خواهد بود.‏

 

دکمه بازگشت به بالا