تعریف از آنچه گفته می شود، اما وجود ندارد

سفر جورج بوش، رییس جمهور امریکا به عراق و افغانستان صرف نظر از اتفاقی که در جریان کنفرانس مطبوعاتی مشترک اش با نوری المالکی در بغداد اتفاق افتاد، از این نظر نیز جالب است که رییس جمهور امریکا در سفر به افغانستان و دیدار با رییس جمهور کرزی، کارهای انجام شده در چند سال گذشته را ستود و نسبت به همکاری امریکا در آینده به افغانستان نیز اطمینان داد.
به نظر می رسد، آنچه باعث گردیده تا رییس جمهور امریکا نسبت به کارهای صورت گرفته در چندسال گذشته رضایت نشان دهد، نسبت دادن نتیجه ی کارهای انجام شده در افغانستان در دوسیه کاری وی به عنوان رییس جمهور امریکا می باشد که بعد از تحولات یازدهم سپتامبر و رویدادهای ناشی از آن در افغانستان، نقش اصلی را در قضایا داشته است.
جورج بوش، رییس جمهور امریکا از پیشرفت صورت گرفته در هفت سال اخیر در افغانستان ستایش کرد. وی از باز شدن دروازه های مکاتب به روی متعلمین به خصوص دختران، از فعال شدن کلینیک ها و دسترسی مردم به خدمات صحی یاد آوری کرد و رییس جمهور کرزی نیز تاکید کرد که این کارها در اثر همکاری و مساعدت ایالات متحده امریکا صورت گرفته است.
وقتی رییس جمهور امریکا از پیشرفت در افغانستان ستایش می کند، نوعی مانور تبلیغاتی است که می خواهد در دوسیه کاری خود و حزب اش به ثبت برسد و برای امریکایی ها نشان دهد که حضور امریکا در افغانستان دست آوردهای مطلوبی داشته است. این در حالی است که آنچه در افغانستان صورت گرفته و به دست آمده، در مقایسه با هزینه های مصرف شده، زیاد چشمگیر نمی باشد.
مهم تر از همه رییس جمهور کرزی در جریان سفر آقای بوش، که آخرین سفرش به افغانستان به عنوان رییس جمهور امریکا محسوب می شود، زیرا به زودی جایش را در کاخ سفید به باراک اوباما خواهد سپرد، به این نکته اشاره کرد که به مدد مساعدت های ایالات متحده امریکا، افغانستان جای خود را در جهان به دست آورده است و به حیث یک کشور مستقل در صحنه سیاسی جهان، ظهور کرده است.
این ستایش در زمانی صورت می گیرد که در عرصه ی داخلی، دولت افغانستان هرگز نتوانسته است، انتظارهایی را که در برابر آن و از آن وجود دارد، را بر آورده سازد. دولت افغانستان در انجام مهم ترین وظیفه هایش که عبارت از تامین امنیت، اجرای قانون و جلوگیری از نقض قانون بوده است، به اندازه ای ناکار آمدی از خود نشان داده است که  اگر امروز نامی از دولت افغانستان برده می شود، فساد اداری به حیث بارز ترین مصداق آن در ذهن متبادر می گردد.
فساد در ادارات افغانستان به اندازه ای گسترش یافته است که شیرازه های اصلی سازنده نظام را نیز تحت شعاع قرار داده و علی رغم این که در ساختار ماهوی و شکلی از ساختاری بنام دولت سخن به میان می آید، اما در عمل هیچ گونه اثری از این ساختار به مشاهده نمی رسد و همین موضوع باعث گردیده تا از یک سو طالبان در عرض دولت به حیث یک قدرت دیگر، ظهور کنند و از سوی دیگر قدرتمداران متعدد موجود در متن یا حاشیه دولت، موجودیت مستقلی را در عرض دولت نشان دهند.
اثر منفی و نتیجه ی مخرب آن این شده که همبستگی و روابط پایدار و کنش های اثر گذار مثبت در ساختار دولتی از بین رفته و هر شخص به نوبه ی خود از قدرت برای منافع شخصی و سیاسی خود استفاده کند و این گونه استفاده جویی های سیاسی و شخصی از قدرت و صلاحیت هایی که به اساس قانون اساسی افغانستان متعلق به مردم بوده و به عنوان امانت به دولتمردان اعطا گردیده است، به یک رقابت عمومی مشروع تبدیل گردد و هیچ شرمی نیز در آن وجود نداشته باشد.
اما در این میان رییس جمهور امریکا با وصف این که می داند در افغانستان آن گونه که انتظار وجود داشته، کاری صورت نگرفته، صرف از این نظر با عبارات توصیفی از وضعیت یاد می کند که خود در قلمرو مسوولیت های سیاسی خود، با سوال های اعتراض آمیز مواجه نگردد.
با توجه به این که ایالات متحده امریکا نقش بسیار آشکاری در جهت دهی اوضاع افغانستان داشته است و با توجه به سرمایه گذاری های سیاسی، مالی و نظامی که برای بهبود اوضاع افغانستان صورت گرفته است، اگر اوضاع افغانستان با وخامتی که دارد، به نمایش گذاشته شود، علامت سوال های متعددی را در برابر سران کاخ سفید به حیث حامی اصلی دولت افغانستان خلق می کند و حتا می تواند تبعات داخلی نیز در پی داشته باشد.
شکی نیست که خرابی اوضاع امنیتی افغانستان، عدم حاکمیت قانون، ایجاد فاصله میان مردم و دولت، کمرنگ شدن امید مردم نسبت به دولت، غیر حساس شدن مردم در برابر عملکردهای مخالفان دولت و به وجود آمدن ترس ناشی از عدم اعتماد به دولت در نزد مردم، بر مقام های ایالات متحده پوشیده نیست. زیرا بیشتر از همه این موسسه های دولتی و غیر دولتی امریکایی بوده که گزارش هایی را در خصوص افغانستان منتشر ساخته که از تقسیم بندی قلمرو حاکمیت بین دولت و مخالفان و عدم موثریت رهبری سیاسی در افغانستان پرده برداشته اند.

دکمه بازگشت به بالا