تدابیر بیشتر = ناامنی بیشتر

شهر هرات به علاوه یک تعداد تفریحگاه ها و پارک های که در داخل شهر موقعیت دارند، یک تعداد تفریحگاه های زیبای هم در بیرون از شهر و در دامنه کوه ها و یا هم در ولسوالی این ولایت دارد. این تفریحگاه ها همیشه برای مردم هرات که علاقه ی زیاد به تفریح و میله دارند، محل مناسبی بوده تا با خانواده های شان در آن جاها لحظاتی از عمر را که از دغدغه ی زندگی فارغ شده اند به خوشی بگذرانند.

ولی سال ها است که این آرزو در دل مردم تبدیل به ناامیدی شده است. زیرا دیگر در این مناطق امنیتی وجود ندارد که مردم فارغ البال به تفریح بپردازند. نه تنها  حالا مردم هرات به این تفریحگاه ها رفته نمی توانند بلکه کسانی هم که در دولت وظیفه دارند و از ولسوالی های هرات هستند هم جرات ندارند که برای دیدن اقارب شان به این ولسوالی ها بروند.
نا امنی در هرات به حدی گسترش پیدا کرده که تقریبا اکثر تاجران و سرمایه داران و متنفذین محلی از ترس اختطاف ، سرقت و حتا کشته شدن با خود سلاح حمل می کنند؛ یک تعداد از آنان به طور قانونی و یک تعداد هم غیر قانونی.
به این ترتیب هراتی که در گذشته در عرصه ی امنیت زبان زد خاص و عام بود، حالا در نا امنی می رود که شهره ی عام شود. هرچند از چندی به این سو تدابیر شدید امنیتی در شهر هرات از سوی مقام های امنیتی اتخاذ گردیده، ولی این موضوع هیچ تاثیری در بهتر شدن وضعیت امنیتی نداشته است.
معمولا در اکثر چهار راهی ها پوسته های بازرسی موجود اند. آنان هرنوع موتری را که بدون نمبر پلیت باشد، متوقف می کنند، شیشه های دودی را پاک می کنند و موتر های را که میعاد جواز سیر شان ختم شده باشد، به ترافیک انتقال میدهند ، ولی باز هم اختطاف گران با استفاده از موتر های بدون نمبر پلیت و با شیشه های دودی اقدام به سرقت و اختطاف می کنند. از سوی دیگر یک تعداد از دولتی ها هم به جای نمبر پلیت از اسم های مبارک شان در پلیت های موتر شان استفاده می کنند. بجای نمبر پلیت، نوشته است  رییس شورای ولایتی ، رییس صحت عامه هرات ، ریاست ترانسپورت سکتور خصوصی ، ریاست جوانان و هزار و یک نام عجیب دیگر. این گونه پلیت ها خود زمینه را برای سو استفاده ها میسر می سازد، زیرا ساختن این گونه پلیت ها به همرای یک استعلام تقلبی برای اختطاف گران که گفته می شود با حوزه های قدرت هم به حد کافی رابطه دارند، کار مشکلی نیست.
از سوی دیگر تغییر و تبدیلی های پی در پی در ارگان های امنیتی هم تاثیر خود را در کاهش تاثیر تدابیر امنیتی می گذارد، زیرا معمولا زمان می طلبد تا یک فرمانده جدید چه در سطوح بالا و چه در سطوح پایین خود را با وضعیت های مشخص یک منطقه وفق دهد و  زمانی که کم کم از موقعیت استراتژیک یک منطقه آگاه می گردد، مکتوب برکناری وی از جانب بالا دست می رسد و یکی دیگر به این سمت منصوب می شود و باز هم  «روز از نو و روزی از نو» البته نباید از یاد برد که فساد اداری بیشترین نقش را در افزایش نا امنی در هرات دارد. از یکسو مدیران فاسد که به رشوه ستانی و مافیا بازی عادت دارند، می توانند ناامنی را افزایش دهند و از سوی دیگر خود مردم نیز که عادت کرده اند همه امور خود را به زور رشوه به پیش ببرند (زیرا بخش زیاد از این امور غیرقانونی است) باعث رشد فساد و رشد نا امنی می گردند.
همین چند ماه پیش بود که همه مسوولین حوزه های امنیتی در هرات از سمت های شان برکنار شدند. این کار به دلیل شکایت های متواتر مردم هرات بود که مسوولین حوزه های امنیتی را غرق در فساد و همسو با جنایتکاران می دانستند. تغییرات مسوولین این حوزه ها که گفته می شود اکثر شان از مرکز کشور در حوزه های پولیس در هرات منصوب گردیدند، خوش بینی های را در میان مردم به وجود آورد و انصافا برای چند وقتی وضعیت امنیتی نیز بهتر شده بود، ولی متاسفانه این وضعیت ( دولت مستعجل ) بود و باز هم همان آش شد و همان کاسه. این که بانی این نا امنی چه بود، آیا مامورین جدید نیز به فساد آغشته شدند و یا از اول آغشته بودند و یا مردم آنان را به فساد عادت دادند، به شکل رسمی مشخص نیست، ولی یک تعداد از مردم می گویند قصه همان تکرار گذشته است و حوزه های امنیتی همچنان غرق در فساد.
جالب است که در هرات بیشترین سهم در بازرسی داخل شهری را پولیس ضد حوادث که در نزد مردم به پولیس ۱۱۹ مشهور شده است، بر عهده دارد. ولی آنان نیز به تنهایی کاری از دست شان ساخته نیست. بطور مثال آنان موترهای بدون نمبر پلیت را از شهر می گیرند و به ترافیک تحویل می دهند ولی ساعاتی بعد دوباره همان موتر را در حال گشت و گذار در داخل شهر می بینند.
این گونه است که عدم هماهنگی و عدم تعهد کافی به وظیفه باعث می گردد کارآیی پولیسی که کمی پاک تر است، نیز ضرب صفر گردد.
والی جدید هم برای مردم هرات تا حال ناشناخته مانده است. پس از تلاش ها و اعتصاب های زیاد مردم هرات و اعضای شورای ولایتی و نمایندگان پارلمان بالاخره رییس جمهور سید حسین انوری را از هرات بیرون کرد و به جایش داکتر یوسف نورستانی را به حیث والی به کار گماشت. به گفته ی مردم این والی تا حال نه کار مثبت قابل دید انجام داده و نه هم کار منفی متبارز. یگانه کاری هم که به گفته ی مردم تا حال وعده ی انجام اش را داده است، افزایش ساحه ی سبز و حفظ سرسبزی هرات است که به گفته ی یک تعداد مردم این مساله هم ناشی از پرورش یافتن والی هرات در دامنه های فوق العاده سرسبز نورستان بوده است.
به هر حال آنچه برای مردم هرات نگران کننده  است، این که این شهر همچنان نا امن است. اطراف هرات را مخالفین دولت در قبضه کرده اند و دیگر شور و شوق مردم برای بازسازی هرات کاملا فروکش کرده است. غلام یحیی اکبری، مهم ترین مخالف دولت حالا چنان قوی شده که تا زیر دماغ شهر هم عملیات اش را گسترش داده است. عملیاتی هم که گویا برای نابودی وی از سوی نیروهای بین المللی سازمان داده شده بود، فقط سه فرد مشکوک را کشت و بقیه سیزده فرد ملکی جان های شان را از دست دادند و یک تعداد مواشی از بین رفتند ولی دماغ اکبری و همراهان اش خون  هم نگردید.
بدتر از همه این که دولت هیچ گونه تحرکی را از خود نشان نداده که معلوم کند تلاش برای بهتر ساختن وضعیت امنیتی هرات که روزگاری شاهرگ حیاتی اقتصاد افغانستان بود، در راس وظایف دولت قرار دارد. مردم این ولایت همچنان در نگرانی به سر می برند.

دکمه بازگشت به بالا