تخطی از حقوق زندانیان در زندان های کشور

تخطی از حقوق زندانیان، آن هم در کشوری مثل افغانستان که سال های زیادی را در جنگ و خشونت به سر برده است، بدون تردید یک امر معمول و متعارف خواهد بود. شاید تلاش های زیادی صورت گرفته باشد تا از گسترش هرچه بیشتر چنین واقعیت تلخ جلو گیری به عمل آید، ولی آنچه که می تواند نزدیک به حقیقت باشد، این خواهد بود که جلو گیری از چنین واقعیت سیاه، خیلی هم ساده و بدون جنجال نخواهد بود.
عدم موجودیت یک نظام اداری سالم در عرصه ی قضا و نهادهای عدلی کشور و موج بالای از فساد اداری، عوامل موثر در گسترش و تداوم تخطی از حقوق زندانیان محسوب می گردد. در ضمن گرایش ها و پندارهای جریانی – حزبی موجود در کشور و ضعف اداره مرکزی و شکل گیری قدرت های محلی، آن را ثبات  بیشتری داده است.
اولیگارشی حاکم در نظام عدلی و قضایی و همچنان عدم آگاهی مجریان قانون از قانون، حقیقتی است که می تواند مبنای دیگری باشد برای تعرض به حقوق زندانیان. در پهلوی آن عدم کنترول دقیق ادارات ناظر بر عمل کرد قوه اجراییه به خصوص محلات سلب آزادی، این امکان را به وجود آورده است که با زندانیان در هر شرایطی برخورد سلیقه ای صورت گرفته و هر کار مند اداره محلات سلب آزادی، به میل و دلخواه خودش در برابر زندانیان برخورد نموده و آن ها را از حقوق شان محروم گرداند.
بررسی هایی که در این اواخر از وضعیت زندان ها و زندانیان توسط کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان صورت گرفته و نشر شده است، در مجموع گویای آمار بلند از تخطی علیه حقوق زندانیان می باشد. بر اساس این گزارش ها بیشترین ارقام تخطی از حقوق زندانیان ارتباط می گیرد به حق آزادی شخصی و حق کرامت انسانی زندانیان.
توهین و تهدید زندانیان یک پدیده ی بسیار معمول و همه گیر اثبات شده و اکثریت قریب به اتفاق زندانیانی که با آن ها مصاحبه صورت گرفته است، از آن شکایت داشته اند.
استفاده از الفاظ رکیک و توهین آمیز از سوی کارمندان محلات سلب آزادی به کرات گزارش شده و بسیاری از زندانیان از آن شکایت داشته اند.
گرفتاری و توقیف افراد بدون اسناد و ایجابات قانونی، تحت تاثیر گرایش های جریانی – قومی در محلات دور دست و ولسوالی ها و همچنان عدول از اصول و رهنمود های قانون اجراآت جزایی در رعایت زمان مورد ضرورت تعیین سرنوشت زندانی، از لحظه گرفتاری توسط پولیس تا ختم دوسیه در محکمه تمیز که ده ماه را دربر می گیرد، از موارد دیگری است که در بررسی های کمیسیون به آن اشاره شده است.
شکنجه افراد زندانی به دلایل مختلف چون اعتراف گرفتن و برخورد های ناشی از اغراض شخصی از موارد دیگری است که در مصاحبه با زندانیان به آن اشاره شده و در مواردی هم آثار و علایم شکنجه به وضوح قابل دید مصاحبه کنندگان بوده است.
شکایت از محیط و محل زندگی زندانیان و وضعیت صحی، از موارد دیگری است که عمدتا در گزارش ها انعکاس یافته و در موارد خاصی زندانیان در اتاق های تاریک و نمناک و بعضی وقت ها  در کانتینرها نگهداری می شوند.

دکمه بازگشت به بالا