تاکتیک جدید؛ حمله های زنجیره ای انتحاری

حملات انتحاری دیروز، در نوع خود بی سابقه بود. این رویداد که در چند نقطه ی مهم اداری دولتی صورت گرفت، مشابهت های زیاد با رویداد بمبیی هند داشت. رویداد روز گذشته از چند زاویه قابل بررسی است.
۱٫ این رویداد درست پس از آن صورت گرفت، که حامد کرزی در نشست مونیخ از طالبان خواست تا دست از جنگ برداشته و به پروسه ی صلح بپیوندند. طالبان همواره خواسته های آقای کرزی را با حملات مرگبار پاسخ داده و حادثه ی روز گذشته نیز می تواند پاسخی به خوش بینی های آقای کرزی نسبت به طالبان به شمار آید. به نظر می رسد که  طالبان با تمام نرمشی که از سوی حکومت نسبت به آنان صورت می گیرد، به دیدگاه ها و اهداف شان پایبند بوده  و در همین راستا به مبارزات شان ادامه می دهند.
۲٫ حادثه ی روز گذشته درست زمانی صورت می گیرد که تغییرات مهم در بخش های امنیتی قوماندانی امنیه کابل صورت می گیرد.
 به رغم این که امنیت شهر کابل به نیروهای امنیتی افغان واگذار شده است، اما جا به جایی های زود هنگام در سطح قوماندانی امنیته ی این شهر سبب شده است تا مسوولان امنیتی نتوانند پلان های شان را تطبیق و عملی سازند. رویداد های روز گذشته اولین نوع از حمله های انتحاری در مراکز مهم نیست. طی چند سال اخیر، حمله های مشابه در ورزشگاه غازی، هوتل سرینا و وزارت اطلاعات و فرهنگ صورت گرفته بود. با توجه به تجارت گذشته، این نوع رویدادها می تواند ضعف ها و ناتوانی مسوولان امنیتی را به خوبی به نمایش بگذارد. طالبان با هدف چند گانه از یک سو سراسیمگی در نیروهای امنیتی را به وجود آوردند و از سوی دیگر، نگرانی های فزاینده ای برای شهروندان خلق نمودند.
دسترسی طالبان در شهر کابل به هر نوع سلاح و نفود آنان در چند قدمی ارگ، نشان از همکاری های پنهان در دستگاه های امنیتی حکومت دارد.
۳٫ رویداد روز گذشته درست زمانی سازمان دهی شده است که قرار است نماینده ویژه اوباما به افغانستان سفر نماید.
این رویداد در واقع یک پاسخ روشن به استراتژی جدید امریکا مبنی بر فرستادن سربازان بیشتر به افغانستان به شمار می آید. هر چند آقای هالبروگ به افغانستان نرسیده است، اما این پیام ها را به خوبی در یافت کرده است. این حملات به نشست مونیخ نیز سایه افگند و دشواری های مبارزه با تروریزم را در افغانستان نشان داد.
۴٫ در رویداد روز گذشته بخش اصل هدف وزارت عدلیه و زیر مجموعه های آن بود. طالبان از قبل نیز حمله های را در زندان قندهار و شورش هایی را در داخل زندان پلچرخی به راه انداخته بودند. طالبان در گذشته ها نیز تلاش کردند تا زندانیان شان را با گروگان گیری و حمله های سازمان یافته به زندان ها رها سازند. اکنون نیز به نظر می رسد، که طالبان با هدف قرار دادن این مراکز فشار ها را بر نهاد های عدلی و قضایی کشور افزایش می بخشند.
رویداد روز گذشته یک بار دیگر خوش بینی های خلق شده نسبت به تغییرات در وزارت داخله و تدابیر ارایه شده از سوی آن را کاهش داد و نگرانی هایی را برای آینده نسبت به وضعیت امنیتی خلق کرد. قابل یاد آوری است که حکومت آقای کرزی نیز از تداوم نا امنی بهره برداری های لازم را برده است که تلاش برای تاخیر در برگزاری انتخابات از نمونه های عینی آن است.

دکمه بازگشت به بالا