برترین های سال ۲۰۰۸ از دیدگاه راجر ایبرت

راجر ایبرت، منتقد شیکاگو سان‌تایمز بنا بر رسم هرساله ی خود، در ماه دسامبر لیستی از بهترین فلم‌های سال، البته آمیخته‌ با سلیقه ی شخصی خود، منتشر می‌سازد. امسال هم لیستی را منتشر ساخته است که ترجمه ی آن را در زیر می‌بینید.
سکوتی مرگبار بر خانواده‌ای از می‌سی‌سی‌پی بعد از مرگ پدر و یکی از پسران خانواده، حکمفرما می‌شود. زخم‌های کهنه، سرباز می‌زنند. پسر دیگر خانواده سعی دارد ارتباطی را بین دیگر اعضای خانواده برقرار و آنها را به هم نزدیک کند.

بازی‌های فلم قوی هستند و نویسنده و کارگردان آن، لانس هامر مشتاقانه‌ و با همدلی، این خانواده را به تصویر کشیده است. فلم درباره ی یک خانواده فقیر نیست. آنها شغل و کار خودشان را دارند اما تنهایی و بی‌کسی زمین گیرشان کرده است. در آخر، ما به این فکر می‌افتیم که بلی، دقیقا همان طوری که باید می‌بود، اتفاق افتاد.

«چه»
فلمی‌ است حماسی از یکی از شمایل‌های محبوب قرن بیستم. طبیب ارجنتاینی به یار همدست فیدل کاسترو در انقلاب کیوبا تبدیل می‌شود و سپس به جنوب امریکا برای حمایت از انقلابیون سفر می‌کند. بنیسیو دل تورو در فلمی که شامل بعضی وقایع نامانوس و غیر عادی از زندگی چه گورا است، به طور تحسین برانگیزی نقش چه را اجرا کرده است. فلم استیون سودربرگ ۲۵۷ دقیقه زمان دارد اما خسته کننده نیست.

«شوالیه سیاه»
بهترین فلم در میان بتمن‌ها. شوالیه تاریک کریستوفر نولان به پیشینه‌اش پشت پا می‌زند و به یک تراژدی جذاب تبدیل شده است. هیث لجر نقش جوکر را در این فلم به عهده داشته است. نقشی که مطمینا اسکار را ازآن خود خواهد کرد. در این فلم جوکر با معماهای اخلاقی‌اش بتمن (کریستین بیل) را عذاب می‌دهد.

«میلک»
شان پن، یکی از بزرگترین بازیگران حال حاضر، با اجرای نقش هاروی میلک در این فلم، خودش را برای نامزد شدن در اسکار آماده می‌کند. فلم درباره ی هاروی میلک، اولین کسی که آشکارا همجنس گرا بودن خودش را در جامعه اعلام داشت و همچنین اولین همجنس گرایی که به سمت دولتی در ایالات متحده منصوب شد، است. فلم درباره ی یک تغییر است، مردی که علنا خودش را یک همجنس گرا می‌دادند و چگونگی برخورد اطرافیان با او. فلم یکی از تاثیرگذارترین فلم‌های امسال است.

«راچل ازدواج می‌کند»
بعد از دیدن این فلم مردم به من می‌گفتند «من هم دوست دارم این طوری عروسی کنم»یا» کاش اونجا بودم». فلم به این اندازه تاثیر گذار است. جاناتان دمی بر روی یک موضوع متمرکز نشده است و کل مراسم عروسی، با تمام فامیل‌های دورو نزدیک، دوستان قدیمی و جدید، انواع سبک زندگی، پیر جوان و همه و همه را مورد بررسی قرار داده است. در هنگام دیدن فلم احساس  مهمانی در عروسی را خواهیم داشت. روزماری داوت در نقش راچل و آنی هاتاوی در نقش خواهرش در این فلم ظاهر شده اند.

«خواننده»
درامی که اساسا درون ذهن یک آدم جنگ زده آلمانی که به یاد دارد در سن ۱۴ سالگی با زنی، رابطه داشته است، اتفاق می‌افتد. راز سر به مهرش بسیار خجالت آور است. او حاضر است با هرگونه حکمی مواجه شود اما این راز را فاش نکند. فلم ارجاعی است به پریشانی‌های ذهنی که آدم‌های بعد از واقعه هولوکاست‌، احساس می‌کردند و زندگی‌شان تحت تاثیر آن قرار گرفته بود. استفن داردلی فلم را کارگردانی کرده است و کیت وینسلیت و رالف فاینس در دو نقش عمده ی فلم ظاهر شده اند.

«جاده انقلابی»
یک زن و شوهر جوان تاب و توان زندگی در محله را ندارند. کیت وینسلت و لیوناردو دی‌کاپریو در یکی از بهترین اجراهای امسال، نقش یک زوج جوان را بازی می‌کنند که رویاهای شان را در دنیای سراسر مادی امریکا از دست می‌دهند. سام مندز فلم را به خوبی پیش برده است و بسیار با جزییات، آن را به تصویر کشیده است.

«موجز، نیویورک»
بحث انگیزترین فلم امسال. چارلی کافمن (اقتباس، جان مالکویچ بودن) برای اولین بار کارگردانی را تجربه می‌کند. فیلیپ سیمیور هافمن نقش کارگردان تیاتری را بازی می‌کند که در باتلاق نمایشی که شاید خود زندگی باشد، دست و پا می‌زند. فلم باید چندین بار دیده شود تا بتوان هویت اشخاص و حتا جنس بعضی از کرکتر را تشخصی داد.

«دبلیو»
فلم الیور استون اثری صمیمی و قابل فهم است. جورج بوش و الیور استون که زمانی با هم در یک دانشکده درس خوانده‌اند، اکنون هر کدام در سویی از زندگی قرار داردند. جاش برولین در نقش جورج دبیلیو بوش بازی عالی ارایه داده است.

«وال-ی»
بهترین فلم علمی تخیلی در این سال ها، یک انیمیشن خانوادگی بود. وال-ی یک روبات قدیمی اشغال جمع کن است که به تنهایی مشغول به پاک کردن زمین آلوده‌ای است که مردم آنها را به جا گذاشته‌اند. فلم به طور خارق‌العاده‌ای سرگرم کننده، به طور شگفت‌انگیزی طراحی شده و اگر خوب درباره ی آن فکر کنید، بطور طعنه‌آمیزی درباره ی فرهنگ مصرف گرایی صحبت می‌کند.
توضیح: فلم های منتخب راجر ایبرت از این تعداد که در متن بالا ذکر شد، بیشتر بود که بنابر اهمیت، تنها فلم های معتبرتر ذکر شدند.

 

دکمه بازگشت به بالا