انتظارات مردم چیست؟

آقای بان کی مون، سرمنشی ملل متحد طی سفرش به افغانستان و پس از ملاقات با آقای کرزی، رییس دولت، در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که وی به افغانستان آمده است تا یک بار دیگر تعهدات طولانی مدت ملل متحد را در قبال افغانستان اعلام نماید. وی با ذکر این که سال ۲۰۰۹ سال پر چالشی برای افغانستان خواهد بود، اضافه کرد که سازمان ملل متحد افغانستان را در مقابله با این چالش ها کمک خواهد کرد. وی با اشاره به انتخابات آینده ریاست جمهوری در افغانستان، ضمن حمایت از انتخابات افزود که به کمیسیون انتخابات باید کمک صورت بگیرد.
ظاهرا اعلام حمایت ایشان از انتخابات،  تایید تصمیم اخیر کمیسیون مذکور را مبنی بر به تعویق انداختن انتخابات نیز شامل می شود.  سرمنشی ملل متحد هم چنان با اشاره به اوضاع کنونی افغانستان، در ضمن مهم بر شمردن حضور نیروهای خارجی، بر همکاری های منطقه ای به خاطر تامین امنیت و ثبات در این کشور تاکید داشت که معلوم است تاییدی بود بر طرح یاپ دی هوپ شیفر، سرمنشی ناتو مبنی بر ضرورت مشارکت کشورهای منطقه و از جمله ایران. احتمالا این بخش از اظهارات آقای بان کی مون،  نوعی اطمینان دادن به آن کشور هم باشد. به این حساب می توان گفت که موضوع و مطلب تازه ای در سخنان آقای بان کی مون وجود نداشت، هر چند می توان تاکید ویژه ی ایشان بر مهم بودن حضور جامعه جهانی در افغانستان را پاسخ غیرمستقیمی به آن نارضایتی ها و ناراحتی هایی قلمداد کرد که آقای کرزی در سخنرانی ها و مصاحبه های اخیر خویش به آن اشاره کرده است. هم چنان ایشان به ضرورت حمایت،  توجه و کوشش در تمامی عرصه هایی که موجب رشد و تقویت اقتصادی می گردد، مثلا سرمایه گذاری و زراعت تاکید ورزیده، اظهار امیدواری کرد که اقدام در این عرصه ها موجب جلب رضایت مردم افغانستان شود.  سوگ مندانه که سرمنشی ملل متحد به یکی از آن مواردی که مادر همه مصایب و مشکلات مردم و مایه ی ناامیدی آنان شده است و آن عبارت از زیر پا گذاشتن قانون و گسترش آن در کلیه سطوح اجرایی و حکومتی می باشد، هیچ اشاره ای نکرد. در حالی که همین موضوع یکی از مسایل مبرم مورد نیاز مردم افغانستان است و همین مساله هست که بخشی از امکانات و تلاش های جامعه جهانی را در مبارزه بر ضد تروریزم و تلاش در راستای گسترش صلح و امنیت،  ضایع کرده است. بدون شک آقای کرزی سخت نیازمند است تا مورد حمایت قرار گیرد. اما آیا مردم افغانستان که آشفته و سراسیمه بر چار راه حوادث ایستاده اند و با نگرانی نسبت به آینده و سرنوشت خویش،  در آتش جنگ و فقر و مرض و هزاران آفت دیگر می سوزند، نیازمند نیستند تا از خواست ها و نیازمندی ها و مطالبات شان یعنی عدالت،  اجرای قانون، امنیت جانی و… حمایتی صورت گیرد؟ در این کنفرانس آقای کرزی نیز ضمن اشاره به اظهارات مقام های غربی در مورد دولت اش گفت که تلفات غیر نظامیان و اعتراض های پی هم بر آن توسط دولت افغانستان موجب این واکنش ها شده است. وی علاوه کرد که ما به هیچ صورت از موضع خود عقب نشینی نمی کنیم.  به نظر می رسد که رییس دولت دست آویز و مستمسک خوبی یافته است و از این به بعد نیز می تواند از آن استفاده برد. در کشور ما رسم بر این است که هر انتقادی را با انتقاد پاسخ گویند و یا حمل بر بربینی نمایند و یا به عقده گشایی نسبت دهند.  چنانچه رییس مشرانو جرگه نیز ادعای اعضای ولسی جرگه را ناشی از عقده ای بودن قلمداد کرد و آن را به تحری کمونیست ها مربوط دانست.

دکمه بازگشت به بالا