افغانستان هنوز نگرانی عمده برای جهان است

اگر نگاه اجمالی به سخنانی که در روزهای دوم و سوم کنفرانس امنیت جهانی مونیخ بیان شد، انداخته شود، یک چیز ثابت می گردد و آن این که افغانستان هنوز نگرانی عمده ای برای جهان و جهانیان شمرده می شود. ابتدا باید گفت که اگر به این فکر باشیم که این نگرانی تنها به دلیل حساسیت و احساس مسوولیت جهانی نسبت به وضعیت اجتماعی، سیاسی و روانی است که مردم افغانستان در آن گرفتارند، خوشبینانه خواهد بود،

بلکه این نگرانی بیشتر به این دلیل است که با توجه به درگیر شدن این کشورها در جنگی که از سوی این کشور ها در افغانستان علیه نیروهای مخالف دولت افغانستان و سازمان های مرتبط به القاعده به راه افتاده است، هرگونه نتیجه ی انفعالی که برای این کشورها در افغانستان نصیب گردد، به تنش های امنیتی و بحران های روانی امنیتی در داخل این کشورها نیز منتهی خواهد شد.
اما این که صرف به تذکر خطرات موجود در افغانستان نسبت به امنیت جهانی بسنده شود، کافی نیست. بلکه مهم این است که مشخص شود سعی مشترک دولت افغانستان و جامعه جهانی چه راهکارهایی را می تواند به وجود بیاورد که به رفع نگرانی های امنیتی برای جهان از ناحیه افغانستان منتهی شود. به این معنا که این راهکارها منجر به تامین ثبات در افغانستان و حاکمیت قانون در این کشور و سراسری شدن حاکمیت قانون به محوریت دولت مرکزی افغانستان ( که از آن در قانون اساسی به عنوان دولت واحد و غیر قابل تجزیه یاد شده است) در همه مناطق به شمول مناطق جنوب و جنوب غرب گردد.
ریچارد هولبروک، نماینده ویژه رییس جمهوری امریکا در امور افغانستان و پاکستان  در این کنفرانس هشدار داد که غرب در افغانستان نسبت به عراق با دشواری های بیشتری روبه رو است. سخنان این دیپلومات امریکایی می تواند بیانگر تشویش اوباما در خصوص افغانستان نیز باشد.
دبیر کل سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) نیز افغانستان را برای سال های آینده بزرگترین معضل در پیش روی این پیمان دانست و از تمامی کشورهای عضو ناتو خواست تا با اعزام نیرو و تجهیزات بیشتر به افغانستان تعهد دوام دار خود را به این مبارزه نشان داده و در حل این مشکل سهم بگیرند. رسانه ها خبر داده اند که یاپ دی هوپ شیفر،  دبیرکل ناتو در گفتگو با خبرنگاران شبکه‌های بین المللی خبری در حاشیه کنفرانس امنیتی کشورهای جهان در آلمان بار دیگر از کشورهای اروپایی به ویژه انگلیس و فرانسه به دلیل پاسخ مثبت ندادن به درخواست های پی‌در‌پی امریکا برای اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان انتقاد نموده، تاکید کرد که هم ‌پیمانان اروپایی باید امریکا را در این زمینه یاری کنند.
جیمز جونز، مشاور امنیت ملی باراک اوباما نیز در پایان کار این کنفرانس بار دیگر این موضوع را که توجهات بیشتر بر بخش نظامی برای حل دشواری های افغانستان متمرکز است، ناکافی خواند و مدعی شد که مدت ها سنگینی و میزان اهمیت افغانستان به درستی درک نشده است و برآوردها از اوضاع افغانستان دور از واقعیات بوده است.   این مقام امریکایی با انتقاد از ناهماهنگی کشورهای عضو ناتو تاکید کرد که در موضوع ایجاد سازمان پولیس و دستگاه قضایی سهل انگاری شده و مبارزه با تولید مواد مخدر رضایت بخش نبوده است.
جوزف یونگ، وزیر دفاع آلمان نیز با تایید نظرات جیمز جونز گفته است که تمرکز زیاد روی مساله نظامی راه حل درستی نبوده و نیست و باید  به ساخت جامعه مدنی، آموزش و برنامه های توسعه ای توجه صورت می گرفت و در آینده صورت بگیرد. چیزی که وزیر دفاع آلمان آن را مورد تاکید قرار داد، این بود که یک شبکه امنیتی نظامی و مدنی  لازم است تا امنیت در افغانستان به وجود بیاید، زیرا به گفته ی وی بدون امنیت پیشرفت میسر نیست و بدون پیشرفت و تکامل مدنی امنیت به وجود نمی آید.
رییس جمهور کرزی نیز در این کنفرانس خواستار کمک همسایگان افغانستان برای نابودی تروریزم شده و اعتماد سازی بین کابل و همسایگان اش را یک ضرورت عنوان کرد. وی همچنین  از همه اعضای طالبان که به تعبیر وی با القاعده یا تروریزم ارتباطی نداشته اند، خواست به کشور بازگردند.  وی تصریح کرد که اکنون زمان مناسبی برای اعلام روند اشتی ملی می باشد و تاکید کرد که وی از آن دسته از اعضای طالبان که به شبکه ی القاعده ارتباط ندارند، در شبکه های تروریستی مشارکت نداشته اند، می خواهند به کشور بازگردند، در نظر دارند بر اساس قانون اساسی افغانستان به زندگی ادامه دهند، صلح در این کشور را خواهان اند و می خواهند به زندگی عادی ادامه دهند، برای بازگشت به کشور دعوت می کند.
آنچه از مجموع سخنرانی ها و اظهار نظرها در کنفرانس امنیتی مونیخ به دست می آید، این است که به ظاهر همه کشورها نگران وضعیت افغانستان بوده و در صدد می باشند تا به راه حل مناسبی برای پایان دادن به بحران افغانستان دست پیدا کنند. اما مهم ترین مساله این است که آیا کشورها و سازمان هایی که نمایندگان شان در مونیخ در مورد افغانستان اظهار نظر کردند، متعهد خواهند بود تا با جمع نمودن میان این نظرات و گزینش بهترین نظر ها عملا در پی ایجاد استراتژی اثر بخش در افغانستان باشند.
در این میان به نظر می رسد نظرات وزیر دفاع آلمان مبنی بر ایجاد شبکه ی امنیتی نظامی و مدنی می تواند قابل اهمیت باشد. این موضوع زمانی قابل تحقق خواهد بود که از یک سو دولت افغانستان روند حاکمیت قانون را به برنامه ی اصلی خود قرار دهد و از سوی دیگر کشورهای کمک کننده به افغانستان نیز همکاری های سیاسی، نظامی و اقتصادی شان را بر محوریت اصل حاکمیت قانون به اجرا در آورند.

 

دکمه بازگشت به بالا