اغفال سیاسی

رییس جمهور کرزی طی فرمانی از کمیسیون مستقل انتخابات خواست تا انتخابات ریاست جمهوری، شوراهای ولایتی و شوراهای ولسوالی و شاروالی ها را  مطابق قانون اساسی افغانستان برگزار کند. این فرمان پس از آن صادر می گردد که قبلا کمیسیون مستقل انتخابات ۲۹ اسد را برای برگزاری انتخابات در نظر گرفته بود. تاخیر در برگزاری انتخابات با واکنش های تندی از سوی احزاب سیاسی، نمایندگان مردم  و اپوزیسیون سیاسی همراه شد. این مخالفت ها در حالی صورت می گرفت که سازمان ملل متحد و ایالات متحده امریکا از تاخیر در برگزاری انتخابات حمایت کرده بودند.

رییس جمهور کرزی این فرمان را پس از آن صادر کرد که در نشستی با رهبران جهادی و رییسان ولسی جرگه و مشرانو جرگه، در مورد چگونگی اداره ی کشور پس از جوزا به توافق نرسیدند. فرمان اخیر رییس جمهور از چند زاویه قابل بررسی است.
۱٫ یکی از مسوولیت های رییس جمهور حراست از قانون اساسی می باشد. بنا براین رییس جمهور باید قبل از این به صدور چنین فرمانی مبادرت می ورزید و زمینه ها را برای بهتر برگزار شدن انتخابات فراهم می کرد.
۲٫  به نظر می رسد که آقای کرزی اکنون توپ را در میدان رقابت سیاسی انداخته و عملا رقیبان را غافلگیر کرده و در یک وضعیت انفعالی قرار داده است. تعیین تاریخ انتخابات از سوی کمیسیون مستقل انتخابات، نامزدان و رقیبان سیاسی آقای کرزی را در دو وضعیت متفاوت قرار داد. از یک سو نامزدان با دریافت فرصت بیشتر در نهان از این امر خوشحال شدند و از سوی دیگر لبه ی تیز انتقاد های شان را متوجه آقای کرزی نمودند. تمام رقیبان سیاسی با نوحه سرایی های سیاسی از این که قانون نقض می گردد، به ماتم نشستند و خود را حامی و پاسدار قانون اساسی جلوه دادند. اکنون آقای کرزی با فرمان جدید تمام رقیبان سیاسی را در یک دست پاچگی قرار داده است. بدیهی است که اقدام آقای کرزی از سوی رقیبان سیاسی او استقبال نخواهد شد و بعید نخواهد بود که این بار قضیه برعکس شده و نامزدان دیگر خواستار تاخیر در انتخابات شوند.
۳٫  فرمان آقای کرزی مبنی بر برگزاری انتخابات مطابق قانون اساسی در حالی صادر می شود که ظاهرا مشکلات و دلایل ارایه شده برای تاخیر در برگزاری انتخابات تا کنون حل نشده است. هنوز هم مسایل تخنیکی، نبود بودجه کافی، ناامنی و… می توانند به عنوان عوامل مهم در عدم برگزاری انتخابات مطرح باشند. ایالات متحده امریکا و سازمان ملل که نقش جدی را در قضیه افغانستان دارند، از تاخیر در برگزاری انتخابات حمایت کردند. با این وصف معلوم نیست که واقعا انتخابات مطابق قانون اساسی برگزار می گردد و یا این که این بار قضیه برعکس شده و به خواست رقیبان سیاسی آقای کرزی انتخابات به تاخیر خواهد افتاد. فرمان آقای کرزی درست زمانی صادر شده است که هنوز اپوزیسیون مطرح مانند جبهه ملی در مورد  نامزد خود به توافق نرسیده اند و نامزدان دیگر نیز در حال رایزنی های مقدماتی و عمدتا در خارج از کشور به سر می برند. گذشته از این، فرمان رییس جمهور درست زمانی صادر می گردد که خبر ها    حکایت از مذاکره و توافق کرزی با برخی مخالفان از جمله گلبدین حکمتیار دارد. همزمانی این دو رخداد نشان می دهد  که آقای کرزی روی مخالفان مسلح خود نیز در انتخابات آینده حساب کرده است. چنانچه در فرمان رییس جمهور نیز از مخالفان خواسته شده است تا به حیث انتخاب کننده را انتخاب شونده در پروسه ی انتخابات سهم گیرند. گذشته و این اگر آقای کرزی به عنوان یک نامزد وارد رقابت شود، تمام عوامل و زمینه های لازم را برای کمپاین خود آماده دارد، در حالی که دیگران از حد اقل آمادگی لازم برخوردار نمی باشند. این خود می تواند توازن در رقابت را زیر سوال قرار دهد. به هر حال آقای کرزی این بار توپ را در میدان حریف انداخته، دیده شود که سر انجام این بازی به چه نتیجه ای می انجامد.

 

دکمه بازگشت به بالا