استراتژی‌های مبارزات زنان در جوامع مسلمان (قسمت بیست و دوم)

۲
حقوق بشر و خشونت اعمال شده توسط عاملان غیردولتی‌: تعریف نقض حقوق
بسیاری‌ تحقیقات انجام شده و شواهدی‌ که زنان قربانی‌ خشونت ارایه داده اند، تاثیر و ابعاد این خشونت را آشکار می‌کنند و نشان می‌دهند که زنان، در مقایسه با مردان، به ندرت متوسل به دستگاه قضایی‌ می‌شوند تا خواستار عدالت شوند. طبق گفته ی کمیته رفع تبعیض علیه زنان، ۲۵ تا ۳۰ درصد زنان در معرض خشونت همسر و خانواده هستند.

زنان از طرف عوامل غیردولتی‌، هدف اشکال دیگر خشونت، از قبیل ختنه‌ اند که هر ساله ۱۲۰ میلیون نفر قربانی‌ دارد، یا سالانه ۴ میلیون نفر از آنان به منظور بردگی‌ جنسی‌، خرید و فروش می شوند. در بیشتر موارد، این نوع خشونت پنهان می‌ماند. بسیاری‌ مواقع، عاملان غیردولتی‌ و اشخاصی‌ که دست به این خشونت‌ها می‌زنند- با هراس‌افکنی‌ عامدانه، با تعرض و کشتن زنان- از یک مصوونیت تقریبا کاملی‌ برخوردارند. داده‌هایی‌ که ما در دست داریم، نشان می‌دهند که اکثریت غالب این مهاجمان، مردان‌اند.
خشونت‌هایی‌ که توسط عاملان غیردولتی‌ اعمال می‌شود، و نقض حقوق بشر به شمار می‌روند، به اشکال زیر صورت می‌گیرند:
• قطع عضو تناسلی‌ (ختنه): این روش که در هر دو جامعه ی مسلمان و مسیحی‌ مصر به کار می‌رود و اغلب همچون حکم مسلم دینی‌ قلمداد می‌شود، عملا در دیگر مناطق جهان که این دو دین وجود دارد، ناشناخته است ۲۲؛
• حمله با اسید و کشتار: در بنگله دیش، این شکل از تعرض یا توسط مردان جوانی‌ صورت می‌گیرد که تقاضا یا پیشنهاد ازدواج‌شان از طرف قربانى رد شده (اغلب زنان بسیار جوان)، یا توسط خانواده ی مرد؛
• فتوا علیه زنان: این روش مصادف است با برآمد «اسلامیسم» در جوامع مسلمان. فتواها بیش از پیش، از سوى نهادهاى غیررسمی‌ (مجامع روستایى یا ریش سفیدان) و رییسان مذهبى (ثل امامان محل) صادر می‌شود.
• زناى با محارم: این پدیده، رایج‌ترین شکل تجاوز است که معمولا توسط پدر، و در مواردى توسط برادر یا برادر ناتنى رخ می‌دهد؛
• خشونت جنسى در اماکن عمومی‌: به عنوان مثال، زنان متعلق به گروه‌هاى مذهبى از سوى اعضاى مذاهب دیگر، هدف این تعرض های خشن‌ قرار می‌گیرند (تعرض جنسى، اذیت و آزار، تجاوز، ختنه ی اجبارى)؛ یا حمله به زنانى در جوامع مسلمان، که لباس‌شان مخالف اسلام دانسته می‌شود؛
• ازدواج اجبارى: ربودن و فروش دختران جوان، مثلا در کشورهاى شمال افریقا که بعدا در اروپا به زور شوهر داده می‌شوند (مثل: فرانسه و انگلیس)؛
• خشونت علیه زنان بیوه، مثل:
الف) وادار کردن آنان به نوشیدن آبى که با آن همسر مرحوم‌شان شسته شده است (ایله‌پا). این کار می‌تواند عواقب زیان‌بخشى داشته باشد؛
ب) محبوس کردن زن بیوه در خانه ی همسر مرحوم تا پایان دوران عزا، ضمن تحمیل محدودیت‌هاى بهداشتى، پوششى و غذایى؛
پ) مجبور کردن زن بیوه به این که خودش را در اختیار کشیش بگذارد (آجا آنى)؛
ت) محروم کردن زن بیوه از وسایل خانه و تقسیم این وسایل میان خانواده ی مرحوم؛
• فشارهاى اجتماعى: جداسازى زنان و مردان، حبس به زور، محروم کردن از آزادى رفت و آمد، تحمیل مقررات پوشش؛ محکوم کردن اشخاصى که رفتارشان از سوى جماعت «نامناسب» تلقى شود، خشونت‌هاى زبانى یا تهدیدهایى که از طرف مقام های تندروى مذهبى در مجامع عمومی‌ علیه زنان صادر می‌شود؛
• حملات لفظی یا عملى در اماکن عمومی‌: متلک‌هاى زشت و زننده درباره ی بدن، موها یا لباس زنان؛ سخنان و نگاه‌هاى آزار دهنده، اذیت و آزار جسمی‌؛
• خشونت همسرى: در برخى کشورها وقتى زن توسط شوهر مضروب می‌شود، پولیس آن را با حسن تعبیر، «مرافعه خانگى» می‌خواند؛ در بسیارى کشورها، فقط تعداد محدودى از موارد گزارش شده به پولیس، به دستگاه قضایى راه پیدا می‌کنند؛
• جنایت «ناموسى»: عاملان این جنایات، همواره از اعضاى خانواده‌اند؛ این قتل‌ها را در ایالت سند پاکستان و بلوچستان، «کارو- کارى» می‌نامند و ما شاهد برآمد شیوه تازه‌اى هستیم که اشخاص بیرون از دایره خانواده، زنى را «کارى» می‌خوانند و بدون موافقت پدر قربانى، او را به قتل می‌رسانند؛
• موارد ثبت شده ایدز: این ناشى از هنجارهاى فرهنگى است که زنان را از تصمیم‌گیرى درباره ی روابط جنسی‌شان بازمی‌دارد؛ ازدواج اجبارى و ازدواج زودرس نیز که عبارت است از شوهر دادن دختران جوان باکره به مردان مسن (که از قبل حامل این ویروس اند)، یک عامل مضاعف است؛
• حقوق اقتصادى: فرزندان پسر در برخى موارد، زنان بیوه را از خانه‌اش اخراج می‌کنند و خانه را به فروش می‌رسانند؛ این روش معمولا با عرف رایج توجیه می‌شود…
ادامه دارد

دکمه بازگشت به بالا